งั้นลองช้าลงบ้างดีมั้ย?

ทำช้าๆ อาจเสร็จก่อนทำเร็วๆ

ทำทีละอย่าง อาจเสร็จเร็วกว่าทำทีละสองอย่าง

ทำวันละ 8 ชั่วโมง อาจได้งานมากกว่าทำวันละ 12 ชั่วโมง

ทำแล้วหยุดพักบ่อยๆ อาจเสร็จก่อนทำโดยไม่หยุดพัก

เพราะประเด็นอาจไม่ได้อยู่ที่ความเร็ว แต่อยู่ที่สติ

สติที่จะเลือกว่าจะทำอะไร จะไม่ทำอะไร

อะไรที่จะทำเอง อะไรที่จะขอความช่วยเหลือ อะไรที่จะยังไม่ทำตอนนี้

ถ้าเร็วแล้วมันขุ่นมัวนัก ช้าลงนิดแล้วอะไรๆ อาจจะชัดเจนขึ้นนะครับ

เรื่องใดก็ตามที่กำลังสร้างความปวดหัวกับเราอยู่ ขอให้อย่าลืมถามคำถามนี้

ว่าอีกหนึ่งปี – หรืออีกสิบปี – เรื่องนี้มันจะยังสำคัญกับเราแค่ไหน

คงมีบางเรื่องที่จะส่งผลกระทบได้ยาวนาน แต่นั่นอาจเป็นเพียง 1% ของเรื่องที่ทำให้เราหงุดหงิดในแต่ละวัน

ไม่ได้บอกว่าไม่ต้องให้ความสำคัญกับปัญหานะครับ ปัญหามีก็ต้องแก้กันไป เพียงแต่ถ้าเรามองให้ออกว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่ เราก็จะแก้ปัญหาด้วยความมีสติมากขึ้น และสิ้นเปลืองพลังงานไปกับการหัวเสียน้อยลง

เพราะเรื่องที่สำคัญจริงๆ มีไม่กี่เรื่อง เราจึงไม่จำเป็นต้องจริงจังกับทุกเรื่องในชีวิตครับ

จงคำนวณราคา แล้วก็จ่ายมันซะ

“If you want success, figure out the price, then pay it.”
– Scott Adams

เพราะโลกนี้ไม่เคยมีอะไรฟรี

คนไม่น้อยมักลืมความจริงข้อนี้ เลยชอบตั้งเป้าหมาย โดยไม่ยอมจ่ายราคาเพื่อไปให้ถึงเป้าหมายนั้น

ถ้าอยากผอม ราคาที่ต้องจ่ายคือความหงุดหงิดเวลาที่ต้องอดใจไม่กินของโปรด

ถ้าอยากวิ่งมาราธอน ราคาที่ต้องจ่ายคือการนอนแต่หัวค่ำเพื่อเตื่อนแต่เช้ามืดมาซ้อมวิ่ง

ถ้าอยากเป็นเจ้าของธุรกิจ ราคาที่ต้องจ่ายคือความสม่ำเสมอของรายได้ที่หายไป สีหน้าไม่เข้าใจของคนที่เรารัก และการถูกปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่าจากลูกค้า

คนส่วนใหญ่ไม่ยอมจ่ายราคานี้ คนส่วนใหญ่ก็เลยไม่เคยไปถึงจุดหมาย

แต่ในทางกลับกัน

ถ้าเราคิดให้ถ้วนถี่ว่าราคาที่ต้องจ่ายคืออะไร แล้วก็ยอมจ่ายเต็มราคาโดยไม่มัวมานั่งต่อรอง ก็มีโอกาสสูงมากที่เราจะบรรลุเป้าหมายนั้นครับ

ผมมีเรื่องน่าสนใจจาก Quora.com มาฝากครับ

คำถาม: ความก้าวหน้าทางการแพทย์เรื่องใดที่ทำให้คุณตื่นเต้นที่สุด? (What advance in medical science are you most excited about?)

คำตอบโดย Franklin Veaux:

ตอนนี้เหรอ? Senolytics ไงล่ะ

เวลาที่เราแก่ตัว เซลล์ในร่างกายของเราจะหยุดทำงาน มันจะหยุดแบ่งตัวและไม่ทำหน้าที่ แถมมันยังหลั่งโปรตีนชนิดที่ทำลายเซลล์ข้างๆ อีกด้วย แต่เซลล์ที่เก่าแล้วมันก็จะยังคงอยู่อย่างนั้น (แทนที่จะตายไป) ร่างกายจึงไม่สามารถแทนที่ด้วยเซลล์ใหม่ๆ ได้

กระบวนการนี้เรียกว่า ความชราภาพของเซลล์ (cellular senescence) ซึ่งเป็นเหตุผลในหลายๆ ความเสื่อมถอยในร่างกายของเรา ไม่ว่าจะเป็นรอยเหี่ยวย่นหรือความเสื่อมของไขข้อกระดูก แม้กระทั่งโรคอัลไซเมอร์ก็อาจเป็นผลจากความชราภาพของเซลล์ด้วยเช่นกัน

Senolytics คือยาที่ทำลายเฉพาะเซลล์ที่ชราภาพแล้วโดยไม่มีผลกับเซลล์ที่ยังแข็งแรงตัวอื่นๆ ซึ่งนั่นหมายความว่าร่างกายของเราสามารถผลิตเซลล์คุณภาพมาทดแทนเซลล์ที่ไม่ทำงานแล้วได้

เคยมีการนำ senolytics ไปให้กับหนูทดลองที่อายุมากแล้ว ขนของมันดกขึ้น ผิวหนังก็ตึงขึ้นและกลับมามีความยืดหยุ่นอีกครั้ง กระดูกไขข้อก็แข็งแรงขึ้น และกล้ามเนื้อที่มันเคยสูญเสียไปจากความชราก็กลับคืนมาอีกครั้ง อายุขัยของมันยาวนานขึ้น โดยในบางการทดลองอายุมันยาวกว่าอายุเฉลี่ยถึงสี่เท่า

เราเพิ่งเริ่มทำการทดลองยา senolytics นี้ในมนุษย์ และถ้ามันเวิร์คจริงๆ มันอาจจะสำคัญพอๆ กับการค้นพบยาปฏิชีวนะเลยทีเดียว

—–

ขอบคุณเนื้อหาจาก Quora: Franklin Veaux’s answer to What advance in medical science are you most excited about?