ถาม: จริงๆ แล้วคุณทำมาแล้วหลายบทบาท ถ้าจะถามถึงบทเรียนสำคัญในชีวิตของคุณที่ได้เรียนรู้ที่พอจะเล่าให้คนอ่านได้ฟัง

ตอบ: จริงๆ แล้วผมเป็นคนที่ค่อนข้างสนใจธรรมะนะ แต่ธรรมะของผมไม่ใช่เรื่องการเข้าวัด สวดมนต์ แต่เป็นเรื่องของการใช้ชีวิตกับปัจจุบันขณะ ไม่ยึดติดกับอดีตและอนาคต ทุกวันก่อนผมมาทำงาน เช่นตอนทานอาหารเช้า ผมก็พยายามปฏิบัติ ไม่อย่างนั้นผมก็ไม่สามารถมาทำงานและเจอเรื่องเครียดๆ ได้ทุกวัน แล้วการที่ผมทำแบบนี้ก็เหมือนกับผมเริ่มต้นชีวิตใหม่ทุกวัน ไม่จำเป็นต้องไปแบกภาระของอดีตเอาไว้ ในขณะเดียวกัน ผมเชื่อว่าคนเรานั้นสามารถเปลี่ยนแปลง และบริษัทก็สามารถเปลี่ยนแปลงได้ทุกเมื่อถ้าเราอยู่กับปัจจุบัน แต่มัวไปยึดติดกับอดีต ถ้าเราทำแบบนี้แล้วเราจะเปลี่ยนไปเป็นแบบนั้นได้ยังไง มันยาก แต่ถ้าเราไม่ยึดติดกับอดีต จริงๆ มันก็ไม่ยากอย่างที่คิดหรอก ในขณะเดียวกันเราก็ไม่ได้ยึดติดกับอนาคต ถ้าเราเชื่อว่าเรามีแผนที่ดีที่สุด มีกลยุทธ์ที่ดีที่สุด มีทีมงานที่ดีที่สุด มันจะเป็นยังไงเราก็ต้องยอมรับมันและทุกอย่างก็ยังแก้ไขปรับเปลี่ยนปรับปรุงได้ตลอด

– เพชร โอสถานุเคราะห์
a day BULLETIN issue 442: 21 Nov 2016issue 442: 21 Nov 2016
เรื่อง: วสิตา กิจปรีชา, วรัญญู อินทรกำแหง
ภาพ: ภาสกร ธวัชธาตรี
สไตลิสต์: Hotcake

---

ชีวิตเราตั้งแต่เด็กจนโต ผ่านการเรียนหนังสือตั้งแต่ชั้นอนุบาลยันมหาวิทยาลัย เราได้ผ่านกระบวนการ “นิยามตนเอง” ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

จากเด็กที่เคยเกเร อาจกลับมาเป็นเด็กเรียนเก่งได้ จากเด็กใส่แว่นเนิร์ดๆ อาจจะโตมาเป็นหญิงสาวแสนสวยที่ผู้ชายหมายปองได้ จากผู้ชายผอมแห้งแรงน้อย อาจจะกลายเป็นหนุ่มใหญ่กล้ามโตได้

แต่พอเรียนจบและทำงานมาซักพักหนึ่ง กระบวนการนิยามตนเองของเราเหมือนจะหยุดลง (fossilized) เพราะเรามีภาพในหัวที่ชัดเจนแล้วว่าตัวตนของเราเป็นอย่างไร

ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะเราอยู่ในสภาพแวดล้อมเดิมๆ เราจึงคุ้นชินกับตัวเราแบบเดิมๆ เพราะอยู่อย่างนี้ก็สบายดี

แต่ความเป็นจริงก็คือทุกอย่างเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ อาจจะเปลี่ยน “เบาๆ” จนเราลืมสังเกตเห็น ไม่ว่าจะเป็นสภาพร่างกาย ความเชื่อบางอย่าง หรือสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในโลก

ดังนั้น จึงเป็นความจำเป็นที่เราต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองเช่นกัน

ยิ่งถ้าเราหวังจะมีชีวิตที่ดีขึ้น อยากได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ การทำอะไรแบบเดิมๆ ก็ไม่ต่างอะไรจากการปิดประตูแห่งโอกาส

กำแพงที่ยากที่สุดที่ขวางทางเรา ก็คือการยึดติดกับตัวตนของเราในอดีต หรือแม้กระทั่งตัวตนของเราในวันนี้นี่แหละ

แต่ถ้าเราไม่ยึดติดกับอดีต จริงๆ มันก็ไม่ยากอย่างที่คิดหรอก

แน่นอน เราคงไม่สามารถเปลี่ยนทุกอย่างเพียงชั่วข้ามคืนได้

แต่เรา “เริ่มต้น” ที่จะเปลี่ยนได้เสมอครับ

---

ขอบคุณภาพและข้อมูลจาก a day BULLETIN issue 442a day BULLETIN issue 442

facebook.com/anontawongblog
anontawong.com/archives
Download eBook – เกิดใหม่

วันนี้วันศุกร์ มาฟังนิทานกันนะครับ

เล่าจื๊อเดินผ่านป่าแห่งหนึ่งแล้วเห็นว่าต้นไม้ในป่ากำลังถูกตัดโดยช่างไม้นับร้อยคน

แล้วเล่าจื๊อก็เดินมาพบต้นไม้ที่ใหญ่มากๆ ต้นหนึ่ง ใหญ่เสียจนสามารถเอาเกวียนนับร้อยเล่มมาจอดใต้ต้นไม้ได้ เล่าจื๊อจึงส่งลูกศิษย์ไปถามช่างไม้ว่าทำไมต้นไม้ต้นนี้ถึงไม่โดนตัด

“ต้นไม้ต้นนี้ไม่มีประโยชน์เลย เอาไปทำเฟอร์นิเจอร์ก็ไม่ได้ เอาไปใช้เป็นฟืนก็ไม่ได้เพราะพอเผาแล้วควันเยอะเกินไป เราเลยไม่รู้จะตัดมันไปทำไม”

เล่าจื๊อจึงบอกกับศิษย์ว่า “จงเรียนรู้จากไม้ใหญ่ต้นนี้ จงทำตัวไร้ประโยชน์เพื่อไม่ให้คนอื่นมาตัดเจ้า”

เล่าจื๊อกล่าวต่อ “ดูไปรอบๆ สิ ต้นไม้ที่มีประโยชน์ทั้งหลายโดนตัดไปหมดแล้ว ต้นไม้บางต้นก็มีลำต้นตั้งตรง มันจึงโดนตัด คงเป็นต้นไม้ที่ภาคภูมิใจจนตัวยืดตรง มันก็เลยโดนตัด แต่ไม้ใหญ่ต้นนี้ไม่มีส่วนใดที่ตรงเลย ไม่มีความถือดีเลย มันเลยยังอยู่”

คำว่า “ไร้ประโยชน์” ในความหมายของเล่าจื๊อก็คือ อย่าทำตัวให้กลายเป็นสินค้า เพราะเมื่อเรากลายเป็นสินค้าเมื่อไหร่ เราจะถูกซื้อและถูกขายในตลาด และเมื่อนั้นเราจะกลายเป็นทาส

อย่ากลายเป็นเพียงทรัพยากร จงรักษาตัวให้เป็นการสร้างสรรค์ของพระเจ้า

เมื่อนั้นจะไม่มีใครมาใช้ประโยชน์เราได้ เราจะมีชีวิตที่ดีงาม เป็นตัวของตัวเอง มีอิสระและมีความสุข

---

ขอบคุณนิทานจาก Osho Stories: Tree that survived the carpenters

facebook.com/anontawongblog
anontawong.com/archives
Download eBook – เกิดใหม่

ขอบคุณภาพจาก Pixabay.com

 

แต่คุณก็ไม่จำเป็นต้องจุดไฟเผาตัวเอง

You are not required to set yourself on fire to keep other people warm.
-Unknown

---

บ่อยครั้งที่เราสวมบทผู้เสียสละ

อาจจะยอมอดหลับอดนอนทำงานดึกๆ ดื่นๆ เพื่อเอาใจเจ้านาย หรือรับงานบางชิ้นที่คนอื่นโยนมาให้ทำแบบงงๆ

เรายอมลำบาก เพื่อให้ชีวิตหรืออารมณ์ของใครบางคนดีขึ้น

ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้าย เพราะยิ่งได้ทำงาน ยิ่งได้มีโอกาสโชว์ฝีมือ ยิ่งเป็นการสร้างแบรนด์ให้ตัวเอง

แต่ทางที่ดีเราก็ควรขีดเส้นให้ชัด ไม่อย่างนั้นเราก็จะโดนล้ำเส้นอยู่เรื่อยๆ

เส้นนั้นอยู่ตรงไหนก็ขึ้นอยู่กับแต่ละคน แต่มาตรฐานขั้นต่ำคือเราไม่ควรเอาใจคนอื่นจนสุขภาพกายและสุขภาพใจเราเสีย

เพราะเวลาเราป่วย คนที่จะมาดูแลเรากลับไม่ใช่คนที่เราคอยเอาใจ แต่เป็นคนที่เรารักที่เรามักมองข้ามและจัดอันดับไว้ท้ายๆ ตลอดมาต่างหาก

You are not required to set yourself on fire to keep other people warm.

เวลาเราจุดไฟ คนอื่นอาจจะอุ่นสบาย

แต่คนที่ถูกแผดเผาคือตัวเราและคนที่รักเราที่สุดครับ

---

facebook.com/anontawongblog
anontawong.com/archives
Download eBook – เกิดใหม่

ขอบคุณภาพจาก Pixabay.com

Always do what you are afraid to do.

-Ralph Waldo Emerson

---

ผมว่าหนึ่งใน “เคล็ดลับ” ของคนที่ประสบความสำเร็จในชีวิตคือการที่เขากล้าทำสิ่งที่คนอื่นหลีกเลี่ยง

เรื่องบางเรื่องคนอาจจะหลีกเลี่ยงเพราะกลัว กลัวว่ามันจะเสี่ยงเกินไป

แต่เรื่องส่วนใหญ่ที่เราหลีกเลี่ยงนั้น เป็นเพียงเพราะมันทำให้เรารู้สึกอึดอัด – feeling uncomfortable เท่านั้นเอง

เช่นการแสดงความเห็นในที่ประชุม การพยายามพูดคุยกับเพื่อนร่วมงานที่ไม่ค่อยน่ารัก หรือการทำงานที่เราไม่ถนัด

แต่ถ้าเราระลึกได้ว่า เราจะเติบโตและเก่งขึ้นทุกครั้งหลังจากที่เราได้ลองทำสิ่งที่เรากลัวหรือไม่ค่อยถนัด เราก็อาจจะมีแรงฮึดมากขึ้น

มีนักบริหารผู้หญิงคนหนึ่งเคยมาบรรยายแล้วบอกพวกผมไว้ว่า

Every day, do something that makes you uncomfortable.

ตัวผมเองก็ยังซุกอยู่ใน comfort zone มากเกินไป คงต้องเปลี่ยนทัศนคติใหม่ให้กล้าทำสิ่งที่เรากลัว (แม้จะเป็นแค่เรื่องเพียงเล็กน้อย) ให้บ่อยกว่านี้ครับ

---

facebook.com/anontawongblog
anontawong.com/archives
Download eBook – เกิดใหม่

ขอบคุณภาพจาก Unsplash.com