นิทานสองหนุ่มพเนจร

20170209_wandering

ณ ประตูเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่งมีชายชรานั่งเฝ้าอยู่

ชายหนุ่มขี่ม้าผ่านมาหยุดตรงหน้าชายชราแล้วถามว่า

“ลุง คนในเมืองนี้เป็นยังไงบ้าง”

“ทำไมเจ้าถึงถามเช่นนั้น”

“เมืองข้างๆ มีแต่คนเลวทรามต่ำช้า ข้าทนพวกมันไม่ได้เลยต้องย้ายหนีพวกมันมา ตอนนี้ข้ากำลังหาเมืองใหม่อยู่”

“งั้นเมืองนี้คงไม่เหมาะกับเจ้าหรอก เพราะที่นี่คนเลวยิ่งกว่าเมืองที่เจ้าเพิ่งจากมาเสียอีก”

ได้ยินดังนั้นชายหนุ่มจึงขี่ม้าจากไป

สักครู่ก็มีชายหนุ่มอีกคนขี่วัวผ่านมา

“คุณลุงครับ คนในเมืองนี้เป็นยังไงบ้าง ผมมาจากเมืองข้างๆ มาหาที่อยู่ใหม่”

“แล้วคนเมืองที่เจ้าจากมานิสัยเป็นยังไงล่ะ”

“นิสัยดีมากเลยครับลุง ทุกๆ คนเป็นมิตรและเฮฮามาก ผมเองไม่ได้อยากจากพวกเขามาเลยแต่ผมหางานทำไม่ได้เลยต้องออกมาลองเสี่ยงโชคดู”

“ถ้างั้นเมืองนี้ก็เหมาะกับเจ้ามาก ที่นี่เต็มไปด้วยผู้คนที่เป็นมิตรและจิตใจเมตตายิ่งกว่าเมืองที่เจ้าจากมาเสียอีก”

แล้วคุณลุงจึงเปิดประตูเมืองให้ชายหนุ่มชี่วัวผ่านเข้าไป

ชายหนุ่มอีกคนที่นั่งอยู่ไม่ไกล ได้ยินการสนทนามาโดยตลอดจึงเดินเข้าไปถามคุณลุง

“ทำไมกับชายขี่ม้าคุณลุงถึงบอกว่าคนเมืองนี้เลว แต่กับชายขี่วัวคุณลุงถึงบอกว่าคนเมืองนี้ดีล่ะครับ”

“เขาเป็นคนยังไง คนอื่นก็เป็นคนอย่างนั้นแหละ”


ขอบคุณนิทานจาก Osho Stories: People are just the way you are

ตอนใหม่ facebook.com/anontawongblog
ตอนเก่า anontawong.com/archives
ดาวน์โหลด eBook – เกิดใหม่

ขอบคุณภาพจาก Pixabay.com

มีแต่คนที่แคร์เราเท่านั้น

20170207_hearquiet

ที่จะได้ยินเราตอนเราเงียบ

Only those who care about you can hear you when you’re quiet
-Anonymous

“คิดอะไรอยู่?”

เป็นประโยคที่ผมกับแฟนจะพูดกันประจำเมื่อเห็นอีกฝ่ายเงียบไป

ความเงียบนี้เกิดได้จากสองสถานการณ์ คือเงียบหลังจากที่เราคุยเรื่องสำคัญหรือเรื่องละเอียดอ่อน และเงียบเพราะใจกำลังลอยไปที่อื่น

จะว่าไป ก็มีแต่แฟนผมเท่านั้นที่ถามคำถามนี้กับผม

ซึ่งไม่ได้แปลว่าคนอื่นๆ จะไม่แคร์ผม เพียงแต่อาจจะไม่ค่อยมีโอกาสได้อยู่กันตามลำพังสองต่อสอง

ในวงสนทนาที่เฮฮา คนบางคนจะพูดเยอะที่สุด และคนบางคนอาจไม่พูดอะไรซักคำ ซึ่งนั่นก็อาจจะเป็นธรรมชาติของเขา

แต่ผมเชื่อว่า ถ้ามีคนถามเขาบ้างว่าคิดเห็นอย่างไร แม้เขาจะตอบสั้นๆ แค่คำสองคำ แต่เขาก็คงใจชื้นไม่น้อยที่ยังมีคนได้ยินความเงียบของเขานะครับ


ตอนใหม่ facebook.com/anontawongblog
ตอนเก่า anontawong.com/archives
ดาวน์โหลด eBook – เกิดใหม่

ขอบคุณภาพจาก Pixabay.com

กางร่มรอฝนตก

20170207_umbrella

Worrying is stupid. It’s like walking around with an umbrella waiting for it to rain.

การกังวลเป็นเรื่องงี่เง่าเหมือนกับการกางร่มเดินไปเดินมาเพื่อรอให้ฝนตก

-Wiz Khalifa

มนุษย์อาจเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงเผ่าพันธุ์เดียวที่รู้จักการกังวล

เพราะเราจินตนาการถึงอนาคตได้ แถมยังจินตนาการได้หลากหลายรูปแบบอีกด้วย

ยิ่งใช้เวลาคิดเยอะ ความเป็นไปได้ยิ่งมากมายไม่สิ้นสุด เราจึงกังวลได้ไม่สิ้นสุด

การเผื่อใจถึงอนาคตที่ไม่สวยหรูไม่ใช่เรื่องผิด ออกจะเป็นเรื่องดีด้วยซ้ำเพราะนั่นแสดงว่าเราไม่ประมาท

ก่อนออกจากบ้าน ถ้าเห็นฟ้าครึ้มก็พกร่มไปหน่อย เผื่อฝนตกขึ้นมาจะได้เดินต่อได้

แต่ไม่มีความจำเป็นต้องกางร่มตั้แต่ตอนที่ฝนยังไม่ตกนะครับ


ตอนใหม่ facebook.com/anontawongblog
ตอนเก่า anontawong.com/archives
ดาวน์โหลด eBook – เกิดใหม่

ขอบคุณภาพจาก Pixabay.com

จงทำในสิ่งที่เราเชื่อว่าดี

20170207_feelright

เพราะยังไงๆ ก็โดนวิจารณ์อยู่แล้ว

Do what you feel in your heart to be right for you’ll be criticized anyway.

-Eleanor Roosevelt

เราไม่สามารถเอาใจทุกคนได้

เพราะแต่ละคนมีพื้นเพไม่เหมือนกัน

และเรื่องที่คนๆ หนึ่งให้ความสำคัญ อาจเป็นเรื่องที่ไร้ความหมายสำหรับอีกคน

ดังนั้นคนเดียวที่เราจะเอาใจได้คือตัวเราเอง

การเอาใจตัวเองไม่ได้หมายความว่าตัดสินใจเพื่อให้ตัวเองได้ผลประโยชน์สูงสุดเพียงคนเดียว

แต่เป็นการตัดสินใจที่เราเชื่อว่าจะส่งผลออกมาดีที่สุด ไม่ว่าเราจะนิยามคำว่า “ดีที่สุด” ว่าอย่างไร

อาจจะดีที่สุดต่อส่วนรวม ดีที่สุดในระยะยาว หรือดีที่สุดต่อคนที่สำคัญที่สุดสำหรับเราก็ได้

ชีวิตจริงไม่ใช่เฟซบุ๊ค ยอดกดไลค์จึงไม่ควรเป็นเป้าหมายครับ


ตอนใหม่ facebook.com/anontawongblog
ตอนเก่า anontawong.com/archives
ดาวน์โหลด eBook – เกิดใหม่

ขอบคุณภาพจาก Pixabay.com

กล้าไม่ได้แปลว่าไม่กลัว

20170206_brave

แต่แปลว่าเราไม่ยอมปล่อยให้ความกลัวมาหยุดเรา

“Courage doesn’t mean you don’t get afraid. Courage means you don’t let fear stop you.”
-Bethany Hamilton

ผมเคยเขียนไว้ว่า มนุษย์เรามีความต้องการพื้นฐานอยู่แค่ 2S คือ Security และ Significance

เราทุกคนล้วนอยากรู้สึกปลอดภัยและอยากเป็นคนที่มีความหมาย

แต่บ่อยครั้ง สองอย่างนี้ก็ขัดแย้งกันเอง

เพราะการที่เราจะทำสิ่งสำคัญหรือสิ่งที่มีความหมาย เรามักจำเป็นต้องออกจากพื้นที่แห่งความสบายหรือ comfort zone

เมื่อออกจากพื้นที่นี้ เราย่อมไม่สบายใจ เพราะไม่รู้จะต้องเจออะไรบ้าง จะล้มเหลวรึเปล่า จะโดนหัวเราะเยาะรึเปล่า ความรู้สึกปลอดภัยหรือ security จึงถูกกระทบอย่างเลี่ยงไม่ได้

แต่เราก็รู้ดีอีกว่าความสบายไม่เคยทำให้เราเติบโต

ถ้าอยากเป็นผู้ใหญ่กว่าเมื่อวาน เราก็ต้องเลือกทำในสิ่งที่เรากลัว

ด้วยความเชื่อว่าสุดท้ายแล้วผลที่ออกมามันจะคุ้มค่าครับ


ตอนใหม่ facebook.com/anontawongblog
ตอนเก่า anontawong.com/archives
ดาวน์โหลด eBook – เกิดใหม่

ขอบคุณภาพจาก Pexels.com