แต่เราปรับใบเรือได้

I can’t change the direction of the wind, but I can adjust my sails to always reach my destination.
– Jimmy Dean

---

เมื่อความไม่แน่นอนคือความแน่นอน

และเมื่อสิ่งต่างๆ ไม่ได้เป็นไปดั่งใจ แต่เป็นไปตามเหตุปัจจัย

เราจึงต้องพร้อมที่จะรับมือกับความเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ

เมื่อลมเปลี่ยนทิศ เราจึงไม่ควรตัดพ้อให้เสียเวลา

ทรงตัวให้ดีๆ ชำเลืองดูอีกทีว่าจุดหมายอยู่ตรงไหน แล้วหาทางใช้ลมนั้นให้เกิดประโยชน์สูงสุด

จะถึงช้ากว่าที่ตั้งใจไว้ก็ไม่เห็นเป็นไร เพราะความเร็วไม่สำคัญเท่าทิศทาง

ตราบใดที่สมองยังคิด ตราบใดที่ยังลงมือทำ การเดินทางนี้คราวนี้คงไม่สูญเปล่า

---

ตอนใหม่ facebook.com/anontawongblog
ตอนเก่า anontawong.com/archives
ดาวน์โหลด eBook – เกิดใหม่

ขอบคุณภาพจาก Pexels.com

มาทำให้เราหลงลืมสิ่งที่เรามีอยู่แล้ว

Never let the things you want forget the things you have.
-Unknown

เพราะคนเราไม่เคยอยู่กับปัจจุบัน เราจึงมักมองไปอนาคตเพื่อใฝ่ฝันถึงสิ่งที่ดีกว่า

เมื่อสายตาจับจ้องไปแต่ข้างหน้า เราเลยไม่เคยสังเกตเลยว่าตัวเราเองมีสมบัติอะไรอยู่แล้วบ้าง

ไม่ว่าจะเป็นสุขภาพที่แข็งแรง ความสัมพันธ์ที่ดี จิตใจที่อ่อนโยน ครอบครัวที่อบอุ่น

ถ้าเรามัวแต่อยากไปถึงอนาคตให้เร็วขึ้น เราก็อาจจะละเลยสมบัติบางชิ้น หรือบางทีถึงขั้นรำคาญและอยากโยนทิ้งด้วยซ้ำเพราะเราคิดว่ามันพะรุงพะรัง

ทั้งๆ ที่จริงๆ แล้วสมบัติเหล่านี้คือสิ่งสำคัญมากที่จะช่วยให้เราก้าวต่อไปได้ในวันที่อุปสรรคนั้นหนักหนาเกินกว่าเราจะฝ่ามันไปคนเดียว

ถ้าเราทิ้งสมบัติบางชิ้นไป อาจได้กลับบ้านมือเปล่านะครับ

---

facebook.com/anontawongblog
anontawong.com/archives
Download eBook – เกิดใหม่

ขอบคุณภาพจาก Pixabay.com

เพราะวันหนึ่งพอเรามองย้อนกลับมา เราจะรู้ว่ามันคือเรื่องใหญ่

“Enjoy the little things in life because one day you’ll look back and realize they were the big things.”

Kurt Vonnegut

---

เมื่อเกือบๆ สองปีที่แล้วผมเขียนบทความ “เด็กเค้ามีภูมิคุ้มกัน”

พูดถึงพี่เบิร์ดธงไชย แมคอินไตย์ที่ให้สัมภาษณ์ลง a day เล่าถึงชีวิตวัยเยาว์อันแสนสุข

“…(ป๋ากับแม่) เขาไม่เคยแสดงให้เห็นว่าเราจนเลย บ้านเราไม่มีทีวี ป๋ากับแม่จูงเราไปที่อื่น ทางโน้นมีดนตรี มีลิเกลำตัด บ้านเรามีกีต้าร์เก่าๆ มาเล่นดนตรีร้องเพลงกัน ป๋ากับแม่เล่าเรื่องราวให้ฟังว่าตอนเขารักกันเป็นยังไง ตอนสงครามเป็นยังไง เราก็นั่งฟังกัน ช่วงนั้นเป็นช่วงที่เรารวยที่สุดเลยนะ เราไม่เห็นคุณค่าของเงินเลย รวยมาก”

---

สุดสัปดาห์ที่แล้ว ผมบังเอิญไปเจอเพลงที่ร้องอัดเสียงไว้กับเพื่อนชื่อเล็กและกิตสมัยอยู่ปี 4 เลยส่งไปในไลน์ให้ได้ฟังกัน

ฟังเสร็จแล้วกิตก็บอกว่าทำให้คิดถึงชีวิตตอนอยู่หอ

เวลาพูดถึงหอ สิ่งแรกๆ ที่ผมคิดถึงคือระเบียงหอพักที่พวกเราใช้เป็นจุดนัดพบ ไม่ว่าจะเป็นการสูบบุหรี่ จิบเบียร์ เล่นกีตาร์ร้องเพลง รวมถึงโบกมือทักทายเหล่าสาวๆ ที่มานั่งเมาธ์มอยอยู่ในหอฝั่งตรงข้าม

อีกสิ่งหนึ่งที่ผมคิดถึงคือคาแรคเตอร์ของห้องเพื่อนแต่ละห้อง บางห้องเปิดแอร์เย็นฉ่ำทั้งวันทั้งคืน บางห้องเปิดไปกี่ที่ก็เห็นเพื่อนนั่งทำการบ้าน บางห้องมีหมอนเต็มเตียงจนแทบไม่มีที่ให้นอน และบางห้องก็เต็มไปด้วยกลิ่นเหล้าและกองเสื้อผ้าที่ไม่ได้ซัก

ผมยังคิดถึงห้องดูทีวีที่อยู่ชั้นหนึ่งของหอหญิง เป็นห้องที่ผมกับกิตกระโดดกอดกันในวินาทีที่โซชาร์ยิงประตูทดเวลาบาดเจ็บพาแมนยูฯ คว้าสามแชมป์ในปี 1999 และเป็นที่ที่นักเรียนเกือบทั้งหอมารวมตัวกันดูภาพเครื่องบินพุ่งชนตึกเวิร์ลเทรดในวันที่ 11 กันยา 2001

---

เวลาเราระลึกถึงความหลัง เราสามารถนึกถึงเรื่องราวได้สองแบบ

แบบแรกคือความหลังที่เป็น “เหตุการณ์สำคัญ”  เช่นเที่ยวเมืองนอก ออกเดต แมนยูได้สามแชมป์ หรือ 9/11

แบบที่สองคือความหลังที่เป็น “ช่วงเวลาดีๆ” ที่อาจจะกินเวลานานหลายเดือนหรือแม้กระทั่งหลายปี เช่นดูลิเกลำตัด นอนดูหนังห้องเพื่อนที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำ หรือเล่นกีต้าร์ตรงระเบียงหอ

ความหลังแบบที่สองนี่แหละที่เป็น Little Things ที่กลายมาเป็น Big Things ในภายหลัง

“เรื่องธรรมดา” ที่เกิดขึ้นในแต่ละวัน เช่นเล่นกับลูก กินข้าวกับแม่ ช่วยแฟนทำอาหาร ล้วนแต่เป็นช่วงเวลาดีๆ ที่เราควรใส่ใจและให้เวลากับมัน

เพราะเรื่องแสนธรรมดาในวันนี้ จะกลายเป็นความทรงจำอันแสนวิเศษในวันข้างหน้าครับ

---

facebook.com/anontawongblog
anontawong.com/archives
Download eBook – เกิดใหม่

ขอบคุณภาพจาก Pixabay.com

When the roots are deep there is no reason to fear the wind.
– Unknown

---

ถ้าเราคือต้นไม้ ลมคือบททดสอบ รากที่เกาะดินคือปัจจัยสำคัญที่จะทำให้เราต้านล้ม (หรือลู่ลม) ได้โดยไม่โค่นไปเสียก่อน

ถ้าความรู้พื้นฐานของเราดี ต่อให้เจองานยากแค่ไหนก็ไม่หวั่น

ถ้าความสัมพันธ์ของเราแน่นแฟ้น ต่อให้เจอเรื่องร้ายแค่ไหนเราก็จะฝ่าฟันไปด้วยกัน

ถ้าการกระทำของเรายืนอยู่บนหลักการ ต่อให้มีคนไม่พอใจเราก็ไม่เสียศูนย์หรือเปลี่ยนจุดยืน

ถ้าเหตุผลของการดำรงอยู่ของเราแข็งแรงพอ ต่อให้เจออุปสรรคหนักหนาเพียงใดเราก็จะทำจนกว่าจะสำเร็จ

ปีใหม่ 2560 นี้ ขอให้เรามีรากที่หยั่งลึกกันทุกคนนะครับ

---

ขอบคุณภาพจาก Pexels.com

Download eBook – เกิดใหม่

สองสามวันมานี้ผมฉุกคิดอะไรได้อย่างหนึ่ง

ว่าคนที่ประสบความสำเร็จในชีวิต ไม่ว่าจะเป็นคนทำงานออฟฟิศหรือคนทำธุรกิจของตัวเอง มักจะมีนิสัยหนึ่งที่เหมือนกัน

คือนิสัยคิดแล้วทำ

คิดปุ๊ป ทำปั๊ป พอได้ฟีดแบ็คมาแล้วก็ค่อยๆ ปรับให้ลงตัว

บางที ที่ชีวิตเราไปไม่ถึงไหน อาจเป็นเพราะช่องว่างระหว่างความคิดกับการกระทำอยู่ห่างกันเกินไป

บอกว่าจะทำจะทำตั้งนานแล้ว แต่ก็ไม่ได้ลงมือทำซักที และเราก็มีเหตุผลมากมายมาส่งเสริมความชอบธรรมของเรา (แต่มีเวลาเล่นมือถือนะ)

ถ้าอยากจะให้ชีวิตอยู่ในมือเรามากขึ้น ทางหนึ่งที่น่าจะเวิร์คก็คือการลดช่องว่างระหว่างความคิดกับการกระทำนั่นเอง

แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าให้เราประมาทหรือหุนหันพลันแล่นนะครับ อย่างนั้นเค้าเรียกว่าทำโดยไม่คิด

คิดก่อนแล้วค่อยทำ แต่อย่าคิดมากไปเพราะมันจะไม่ได้ทำ

ลดช่องว่างในวันนี้ เพื่อทางที่เปิดกว้างของเราในวันหน้าครับ

---

facebook.com/anontawongblog
anontawong.com/archives
Download eBook – เกิดใหม่

ขอบคุณภาพจาก Pexels.com