จงสุขกับเรื่องเล็กน้อย

20170111_littlethings

เพราะวันหนึ่งพอเรามองย้อนกลับมา เราจะรู้ว่ามันคือเรื่องใหญ่

“Enjoy the little things in life because one day you’ll look back and realize they were the big things.”

Kurt Vonnegut


เมื่อเกือบๆ สองปีที่แล้วผมเขียนบทความ “เด็กเค้ามีภูมิคุ้มกัน

พูดถึงพี่เบิร์ดธงไชย แมคอินไตย์ที่ให้สัมภาษณ์ลง a day เล่าถึงชีวิตวัยเยาว์อันแสนสุข

“…(ป๋ากับแม่) เขาไม่เคยแสดงให้เห็นว่าเราจนเลย บ้านเราไม่มีทีวี ป๋ากับแม่จูงเราไปที่อื่น ทางโน้นมีดนตรี มีลิเกลำตัด บ้านเรามีกีต้าร์เก่าๆ มาเล่นดนตรีร้องเพลงกัน ป๋ากับแม่เล่าเรื่องราวให้ฟังว่าตอนเขารักกันเป็นยังไง ตอนสงครามเป็นยังไง เราก็นั่งฟังกัน ช่วงนั้นเป็นช่วงที่เรารวยที่สุดเลยนะ เราไม่เห็นคุณค่าของเงินเลย รวยมาก”


สุดสัปดาห์ที่แล้ว ผมบังเอิญไปเจอเพลงที่ร้องอัดเสียงไว้กับเพื่อนชื่อเล็กและกิตสมัยอยู่ปี 4 เลยส่งไปในไลน์ให้ได้ฟังกัน

ฟังเสร็จแล้วกิตก็บอกว่าทำให้คิดถึงชีวิตตอนอยู่หอ

เวลาพูดถึงหอ สิ่งแรกๆ ที่ผมคิดถึงคือระเบียงหอพักที่พวกเราใช้เป็นจุดนัดพบ ไม่ว่าจะเป็นการสูบบุหรี่ จิบเบียร์ เล่นกีตาร์ร้องเพลง รวมถึงโบกมือทักทายเหล่าสาวๆ ที่มานั่งเมาธ์มอยอยู่ในหอฝั่งตรงข้าม

อีกสิ่งหนึ่งที่ผมคิดถึงคือคาแรคเตอร์ของห้องเพื่อนแต่ละห้อง บางห้องเปิดแอร์เย็นฉ่ำทั้งวันทั้งคืน บางห้องเปิดไปกี่ที่ก็เห็นเพื่อนนั่งทำการบ้าน บางห้องมีหมอนเต็มเตียงจนแทบไม่มีที่ให้นอน และบางห้องก็เต็มไปด้วยกลิ่นเหล้าและกองเสื้อผ้าที่ไม่ได้ซัก

ผมยังคิดถึงห้องดูทีวีที่อยู่ชั้นหนึ่งของหอหญิง เป็นห้องที่ผมกับกิตกระโดดกอดกันในวินาทีที่โซชาร์ยิงประตูทดเวลาบาดเจ็บพาแมนยูฯ คว้าสามแชมป์ในปี 1999 และเป็นที่ที่นักเรียนเกือบทั้งหอมารวมตัวกันดูภาพเครื่องบินพุ่งชนตึกเวิร์ลเทรดในวันที่ 11 กันยา 2001


เวลาเราระลึกถึงความหลัง เราสามารถนึกถึงเรื่องราวได้สองแบบ

แบบแรกคือความหลังที่เป็น “เหตุการณ์สำคัญ”  เช่นเที่ยวเมืองนอก ออกเดต แมนยูได้สามแชมป์ หรือ 9/11

แบบที่สองคือความหลังที่เป็น “ช่วงเวลาดีๆ” ที่อาจจะกินเวลานานหลายเดือนหรือแม้กระทั่งหลายปี เช่นดูลิเกลำตัด นอนดูหนังห้องเพื่อนที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำ หรือเล่นกีต้าร์ตรงระเบียงหอ

ความหลังแบบที่สองนี่แหละที่เป็น Little Things ที่กลายมาเป็น Big Things ในภายหลัง

“เรื่องธรรมดา” ที่เกิดขึ้นในแต่ละวัน เช่นเล่นกับลูก กินข้าวกับแม่ ช่วยแฟนทำอาหาร ล้วนแต่เป็นช่วงเวลาดีๆ ที่เราควรใส่ใจและให้เวลากับมัน

เพราะเรื่องแสนธรรมดาในวันนี้ จะกลายเป็นความทรงจำอันแสนวิเศษในวันข้างหน้าครับ


facebook.com/anontawongblog
anontawong.com/archives
Download eBook – เกิดใหม่

ขอบคุณภาพจาก Pixabay.com

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s