นิทานแผงลอย

20180720_stalls

วันนี้วันศุกร์ มาฟังนิทานกันนะครับ

วันหนึ่ง ฝนตกหนัก พ่อค้าแม่ขายที่ตั้งแผงขายของอยู่หน้าวัดขายของแทบไม่ได้

จนกระทั่งบ่าย พ่อค้าขายซาลาเปาเต็มซึ้ง เหลือเยอะแยะแบบนี้ ขายยังไงก็ขายไม่หมด จึงจัดแจงกินซาลาเปาเสียเอง

คนขายข้าวโพด เห็นข้าวโพดเต็มกะละมัง ขายยังไงก็ขายไม่หมด ก็จัดแจงกินข้าวโพดเสียเอง

คนขายลูกชิ้นปิ้ง เห็นลูกชิ้นปิ้งเหลือเต็มตู้ ขายยังไงก็ขายไม่หมด ก็จัดแจงกินลูกชิ้นปิ้งเสียเอง

คนขายไอศกรีม เห็นไอศกรีมเหลือเต็มถัง ขายยังไงก็ขายไม่หมด ก็จัดแจงกินไอศกรีมเสียเอง

พ่อค้าทั้งสี่ กินแต่ของตัวเอง กินไปไม่เท่าไรก็เบื่อ กินต่อไปไม่ไหว

เณรน้อยคนหนึ่งเดินออกมาจากวัด เขาซื้อของจากพ่อค้าทั้งสี่แล้วมานั่งกินที่ศาลาใกล้ๆ กินซาลาเปาเสร็จก็กินข้าวโพดต้ม กินข้าวโพดต้มเสร็จ กินลูกชิ้นต่อ กินลูกชิ้นเสร็จก็ตบท้ายด้วยไอศกรีม อิ่มอร่อยหลากรสหลายชาติ พ่อค้าทั้งสี่ต่างมองจนน้ำลายสอ

ครู่ต่อมา เณรน้อยเดินกลับเข้าวัด พ่อค้าทั้งสี่จัดแจงแลกของที่ขาย เอามากินกันอย่างเอร็ดอร่อย

—–

ขอบคุณนิทานจาก สว่างอย่างเซน โดย สุภาณี ปิยพสุนทรา