ว่าด้วยเรื่องขอทาน

20160202_Beggar

ผมรู้สึกมาซักพักหนึ่งแล้วว่าอยู่เมืองไทยยังไงก็ไม่อดตาย

ด้วยสภาพอากาศที่ไม่สุดขั้วมากนัก ถึงคุณจะไม่มีบ้านอยู่และต้องระหกระเหเร่ร่อนด้วยเสื้อผ้าน้อยชิ้น คุณก็ยังอยู่กันได้

ลองคิดภาพคนจรจัดในรัสเซียที่ไม่มีบ้านอยู่และไม่มีเสื้อผ้าหนาๆ ใส่ จะเห็นเลยว่าคนยากไร้ในเมืองไทยนั้นลำบากน้อยกว่ากันเยอะ

ส่วนเรื่องอาหารเราก็มีกินอุดมสมบูรณ์ มีเงิน 20 บาทก็สามารถเดินเข้าเซเว่นซื้ออะไรมากินให้อิ่มท้องไปได้หนึ่งมื้อแล้ว และถ้าไม่มีเงินจริงๆ ไปขอข้าววัดกินก็ยังได้

ไม่รู้ว่าด้วยความที่ไม่ต้องดิ้นรนอย่างนี้รึเปล่า จึงทำให้คนเลือกทำอาชีพขอทานกันไม่น้อย

—–

ประมาณสองสามปีที่ผ่านมา ผมเริ่มถือคติที่ว่า เจอขอทานที่ไหนให้บริจาคเศษเหรียญในกระเป๋าทั้งหมด

มีสามบาท ก็ให้สามบาท

มีสิบห้าบาท ก็ให้สิบห้าบาท

มีสี่สิบห้าบาท ก็ให้สี่สิบห้าบาท ถือว่าขอทานคนนั้นได้แจ๊คพ็อตไป

ที่ทำอย่างนี้ไม่ใช่เพราะว่าใจบุญอะไรหรอกนะครับ

ก็แค่คิดว่าถ้าให้เหรียญจนหมดแล้วกระเป๋ามันก็เบาดี

แถมการทำทานแต่ละครั้งก็ช่วยลดความเหนียวในจิตใจของเราอีกด้วย วันหลังถ้าต้องเสียเงินกับเรื่องอื่นจะได้ไม่ทุรนทุรายมากนัก

——

ขอทานจะมีอยู่สองประเภท คือประเภทที่นั่งขอเฉยๆ กับประเภทที่ไม่ยอมนั่งเฉยๆ

โดยส่วนตัวผมจะไม่บริจาคให้กับประเภทแรก เพราะอยากเก็บเงินไว้ให้กับประเภทหลังที่เป็นวณิพกพเนจรเที่ยวเร่ร่อนร้องเพลงแลกเศษเงิน

ดูเขามีความพยายามดี

—–

แต่ครั้งหนึ่งผมก็เคยแหกกฎนี้

แถวบ้านผมจะมีคุณลุงร่อนเร่อยู่คนหนึ่ง อายุน่าจะเกือบๆ 60 แล้ว แกจะใส่กางเกงขาสั้นที่เผยให้เห็นขาขวาที่โดนตัดมาเหนือหัวเข่า ใช้ไม้ค้ำเดินวนเวียนอยู่แถวเซเว่นหน้าปากซอย

ผมอยากช่วยคุณลุงมาก เพราะว่าผมเคยจัดงานมินิมาราธอนเพื่อหาเงินเข้ามูลนิธิขาเทียม เลยรู้จักคนข้างในที่น่าจะช่วยให้ลุงมีขาเทียมใช้ได้ไม่ยากนัก

หลังจากรวบรวมความกล้าอยู่หลายวัน ผมก็ตัดสินใจเดินเข้าไปคุยกับคุณลุง

“ลุงครับ ผมรู้จักมูลนิธิขาเทียมนะครับ เขารับทำให้ฟรี คุณลุงสนใจมั้ย?”

คุณลุงตอบผมว่า

“ไม่เอาล่ะ ใส่ขาเทียมแล้วมันเจ็บ อยู่อย่างนี้แหละดีแล้ว”

ผมเดินจากมาอย่างอดสงสัยไม่ได้ว่า ใส่ขาเทียมมันเจ็บจริงๆ หรือ? แล้วมันไม่คุ้มกับการที่จะเดินเหินได้อย่างสะดวกกว่านี้หรือ?

อีกความเป็นไปได้หนึ่ง ก็คือการที่เขาขาด้วนนั้น จะทำให้คนสงสารเขามากกว่า และเขามีโอกาสได้เงินเยอะกว่ารึเปล่า?

—-

เมื่อปลายปีที่แล้ว แม่ผมก็เล่าถึงคุณลุงขาด้วนคนนี้ ว่าแม่ไปซื้อของที่เซเว่น เห็นคุณลุงนั่งอยู่ แม่สงสารก็เลยเอาเหรียญเงินทอนที่มีอยู่ในมือให้

พอคุณลุงเขาได้เหรียญไว้ในมือแล้ว แกก็นับเหรียญเดี๋ยวนั้นเลยว่ามีทั้งหมดกี่บาท

แหม จะรอให้เดินไปก่อนก็ไม่ได้

แม่บอกว่า เห็นคุณลุงทำกันอย่างนี้ คราวหลังก็ไม่อยากช่วยเท่าไหร่แล้ว

—–

สัปดาห์ที่แล้วก่อนกลับบ้านผมไปทำธุระแถวสีลม แล้วเดินมาขึ้นรถไฟใต้ดิน

ที่หน้าสถานี มีคนตาบอดยืนกันอยู่สองคน คนหนึ่งเป็นผู้ชายยืนเล่นกีตาร์ร้องเพลง อีกคนหนึ่งเป็นผู้หญิง ยืนขายคุกกี้พระพร

ผมเปิดกระเป๋าตังค์ออกมาดู มีเงินอยู่ 30 บาท เป็นเหรียญสิบบาทสองเหรียญ เหรียญห้าอีกสองเหรียญ

ผมหยิบเงิน 15 บาทหย่อนใส่กล่องของชายตาบอดที่เล่นกีตาร์

ส่วนพี่ผู้หญิงผมก็ตั้งใจจะให้ 15 บาทเหมือนกัน ไม่อยากซื้อคุกกี้เพราะกลัวจะเหลือ

“พี่ครับ ผมไม่เอาคุกกี้นะครับ แต่ผมให้พี่ 15 บาทครับ”

พี่ผู้หญิงตาบอดตอบผมด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิดว่า

“ไม่รับบริจาคนะคะ ต้องขออภัยจริงๆ” พร้อมทั้งค้อมหัวเล็กๆ ราวกับจะขอโทษขอโพยที่ต้องตอบปฏิเสธความปรารถนาดีของผม

ผมจึงได้แต่เก็บเงิน 15 บาทนั้นไว้แล้วเดินจากมาพร้อมกับความรู้สึกผิด

ผิดที่ไปคิดเอาเองว่า เขาจะยินดีรับเงินผม เพียงเพราะเขาเป็นคนตาบอด

เพราะคนบางคนไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นขอทาน

ต่อให้เขาพิการก็ใช่ว่าจะงอมืองอเท้ายินดีรับเงินจากใครฟรีๆ

ส่วนคนบางคนก็เกิดมาเพื่อเป็นขอทาน

ต่อให้เขามีโอกาสมีอวัยวะครบถ้วน เขาก็อาจเลือกที่จะพิการต่อไป หากมันช่วยให้เขาได้เงินมาโดยไม่ต้องลงแรง

—–

อยู่เมืองไทยยังไงก็ไม่อดตาย

นี่อาจเป็นหนึ่งเหตุผลที่เรามีขอทานเต็มเมือง

ขอทานที่ร่อนเร่ตามท้องถนน อาจเป็นเพียงแค่ยอดภูเขาน้ำแข็ง

เพราะยังมี “คนที่เกิดมาเพื่อเป็นขอทาน” อีกมากมาย

เขาอาจจะอยู่ในเครื่องแบบสีกากี หรือใส่เสื้อสูท

แต่ถ้ายังยินดีได้เงินมาฟรีๆ โดยไม่ต้องลงแรงอะไร

ก็เป็นขอทานไม่ต่างกันเลย

—–

อ่านตอนเก่าๆ ได้ที่ https://anontawong.com/archives/

อ่านตอนใหม่ๆ ได้ทุกวันที่ Facebook Page Anontawong’s Musings (ที่ปุ่มไลค์จะมี drop down menu ให้เลือกได้ว่าอยากจะให้มี notifications หรืออยากเห็นโพสต์จากเพจนี้อยู่ต้นๆ ฟีดรึเปล่าครับ)

ดาวน์โหลดอีบุ๊ค “เกิดใหม่

——

ขอบคุณภาพจาก Pixabay.com

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s