อยู่ๆ วันนี้ก็มีเหตุให้ผมนึกถึงหนังสือเล่มหนึ่งที่มีอิทธิพลกับผมมาก
หนังสือเล่มนี้ชื่อ “สนทนากับพระเจ้า” หรือ Conversations with God ที่เขียนโดย Neale Donald Walsch (แปลไทยละจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ Oh My God Books ชื่อเหมาะเจาะดีแท้)
บนปกหลังของหนังสือเล่มนี้ เล่าถึงที่มาที่ไปว่าผู้เขียนได้สนทนากับพระเจ้าได้อย่างไร
คืนก่อนที่ชายตกอับ (นีล โดนัลด์ วอลช์) จะฆ่าตัวตาย เขาตัดสินใจระบายความขมขื่นและโกรธเกรี้ยวทั้งมวลลงไปในกระดาษเป็นครั้งสุดท้าย พร้อมคำถามว่าทำไม ทำไม ทำไม และทำไมชีวิตจึงเป็นเช่นนี้ ?
พลันสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นคือ เขาได้รับการสื่อสารจาก เสียงที่ไร้เสียง บอกให้เขียนบางสิ่งลงไปในกระดาษ…
“อยากจะรู้จริง ๆ หรือแค่อยากระบาย ?”
จากนั้น การสนทนา ในรูปแบบที่ไม่ธรรมดาก็เริ่มต้นขึ้น บทสนทนาเหล่านั้นได้รับการบันทึกเป็นเอกสารที่มีความยาวกว่าหนึ่งพันหน้ากระดาษในชื่อ Conversations with God
—–
ครับ ฟังดูเป็นเรื่องเหลือเชื่อที่คนธรรมดาคนหนึ่งจะได้ยินเสียงจากพระเจ้า
แต่ไม่ว่าคุณนีลจะได้คุยกับพระเจ้าตัวจริงหรือตัวปลอม ก็ไม่สำคัญเท่ากับว่าเราได้ประโยชน์จากหนังสือเล่มนั้นหรือเปล่า
ซึ่งส่วนตัวผมมองว่าหนังสือเล่มนี้ให้มุมมองที่ลึกซึ้งมากๆ เพียงแต่ผู้อ่านต้องเปิดใจ ยอมปล่อยวางความเชื่อและความเห็นที่เคยยึดถือ จากนั้นจึงค่อยอ่านแล้วคิดตาม
หนึ่งในบทเรียนที่สำคัญที่สุดที่ผมอยากเอามาพูดคุยในวันนี้ก็คือ
“There is no such thing as Right and Wrong. There is only What Works and What Does Not Work, depending upon what it is that you seek to be, do, or have”
ไม่มีสิ่งใดถูกหรือสิ่งใดผิดโดยตัวมันเอง มีแค่สิ่งที่เวิร์คกับไม่เวิร์คเท่านั้น ขึ้นอยู่กับว่าคุณต้องการจะเป็นอะไร จะทำอะไร หรือจะมีอะไร
เพราะเรื่องบางเรื่องจะ “ถูก” หรือ “ผิด” มันแล้วแต่ว่าใครจะมอง และไม่มีใครฟันธงได้หรอกว่าเป็นเรื่องดี หรือไม่ดี มีแต่เราเองเท่านั้นที่ตอบได้ว่า สิ่งที่เราทำอยู่นั้นมันสอดคล้องกับเป้าหมายของเราหรือไม่
ถูกหรือผิด จึงไม่ใช่เรื่องของศีลธรรม แต่เป็นเรื่องของสัจธรรม
ถ้าคิดจะไปเที่ยวกระบี่ แต่ดันไปรอขึ้นรถที่หมอชิต ยังไงก็ไปไม่ถึง เพราะหมอชิตมีเพียงรถทัวร์ไปภาคอีสานกับภาคเหนือ
ถ้าเราอยากลดน้ำหนัก แต่ดันไม่ออกกำลังกาย แถมยังกินแป้งเยอะ น้ำหนักก็คงไม่ลด
ถ้าอยากทำความฝันของเราให้เป็นจริง แต่ยังเล่นเฟซบุ๊คกับไลน์วันละสองชั่วโมง ฝันก็อาจจะเป็นฝันค้างต่อไป
ขึ้นรถที่หมอชิตไม่ใช่เรื่องเลวร้าย ไม่ออกกำลังกายไม่ใช่เรื่องชั่ว เล่นเฟซบุ๊คก็ไม่ใช่เรื่องบาป
การกระทำเดียวกัน สามารถพลิกเป็นเรื่อง “ถูก” ได้ทันที ถ้ามันสอดคล้องกับสิ่งที่เราอยากให้เป็น
ถ้าจะไปเชียงใหม่ ขึ้นรถที่หมอชิตก็ถูกแล้ว
ถ้าอยากเพิ่มน้ำหนัก ไม่ออกกำลังกายและกินแป้งก็อาจช่วยได้
ถ้าอยากกระชับสัมพันธ์กับคนสำคัญที่อยู่ห่างไกล เล่นเฟซบุ๊คกับไลน์ก็เป็นหนทางที่ดี
—–
บางคนอาจเถึยงว่า เรื่องบางเรื่องมัน “ผิด” แน่ๆ อยู่แล้ว เช่นเรื่องฆ่าสัตว์ตัดชีวิตเป็นต้น
ถ้าอย่างนั้นชาวบ้านบางระจันที่สู้รบเพื่อปกป้องบ้านเมืองตนเอง ฆ่าพม่าไปไม่น้อย ผิดหรือเปล่า?
หรือเปาบุ้นจิ้นที่ตัดสินประหารชีวิตนักโทษฉกรรจ์ไปมากมาย ถือเป็นคนบาปใช่หรือไม่?
ผิดหรือถูกจึงขึ้นอยู่กับบทบาท บริบททางสังคม และยุคสมัยด้วย
ในเมืองไทย ผู้หญิงแต่งตัวสวยๆ ออกจากบ้านได้ไม่มีปัญหา
แต่ในบางประเทศ ผู้หญิงต้องแต่งตัวมิดชิดตั้งแต่หัวจรดเท้า และจะออกไปไหนไม่ได้ถ้าไม่มีสามีหรือพ่อไปด้วย
เส้นแบ่งแห่งความถูกผิดจึงเป็นสิ่งที่มนุษย์ขีดขึ้นมาเอง
ถูกผิดเป็นเพียงแค่เรื่องสมมติเท่านั้น
—–
โปรดฟังอีกครั้งหนึ่ง
ไม่มีสิ่งใดถูกหรือสิ่งใดผิดโดยตัวมันเอง มีแค่สิ่งที่เวิร์คกับไม่เวิร์คเท่านั้น ขึ้นอยู่กับว่าคุณต้องการจะเป็นอะไร จะทำอะไร หรือจะมีอะไร
ถูกหรือผิด จึงไม่ใช่เรื่องที่ใครจะมาตัดสินแทนเราได้ เพราะเขาไม่ได้อยู่ในสถานการณ์เดียวกับเรา และไม่ใช่เรื่องที่เราจะไปตัดสินแทนใครได้ เพราะเราไม่ได้อยู่ในสถานการณ์เดียวกับเขา
ลองกลับมาถามตัวเองดูนะครับว่า ตอนนี้เราต้องการอะไร และสิ่งที่เราทำอยู่นั้นจะส่งผลให้เราได้สิ่งนั้นรึเปล่า
ถ้าเราอยากไปกระบี่ แต่เพิ่งมารู้ตัวว่าตอนนี้เราอยู่ที่หมอชิต
ก็ถึงเวลาเรียกแท๊กซี่ไปสายใต้แล้วนะครับ
—–
อ่านตอนเก่าๆ ได้ที่ https://anontawong.com/archives/
อ่านตอนใหม่ๆ ได้ทุกวันที่ Facebook Page Anontawong’s Musings (ที่ปุ่มไลค์จะมี drop down menu ให้เลือกได้ว่าอยากจะให้มี notifications หรืออยากเห็นโพสต์จากเพจนี้อยู่ต้นๆ ฟีดรึเปล่าครับ)
ดาวน์โหลดอีบุ๊ค “เกิดใหม่”
——
ขอบคุณข้อมูลจาก The Global Conversation: One of the most challenging messages ever from God…
ขอบคุณภาพจาก Pixabay.com
Anontawong's Musings 