หนึ่งคือเฮโรอีน

สองคือคาร์โบไฮเดรต

สามคือเงินเดือน

“The three most harmful addictions are heroin, carbohydrates, and a monthly salary.”
-Nassim Nicholas Taleb

เฮโรอีนนั้นชัดเจน เพราะเราได้ยินมาตั้งแต่เด็กว่ามันอันตรายแค่ไหน

คาร์โบไฮเดรตก็เป็นสิ่งที่เราเสพติดด้วยเช่นกัน อาหารทุกมื้อที่เรารับประทานนั้นมีคาร์โบไฮเดรตอยู่ด้วยเกือบทั้งนั้น จะว่าไป นอกจากช่วงขวบปีแรกแล้ว น่าจะยังไม่เคยมีวันไหนในชีวิตหมื่นกว่าวันของผมที่ผ่านไปโดยไม่ได้บริโภคคาร์โบไฮเดรต

ส่วนเงินเดือนก็เป็นยาเสพติดชนิดหนึ่ง เวลาเข้าสู่ปลายเดือนเราจะเริ่มเกิดอาการกระสับกระส่าย ยิ่งถ้าเดือนนั้นค่าใช้จ่ายเยอะ เราก็จะตั้งตารอคืนที่เงินเดือนเข้าเป็นพิเศษ พอเห็นตัวเลขในบัญชีเรียบร้อยเราก็จะรู้สึกฟินและกลับเข้าสู่โหมดปกติอีกครั้ง

แต่ถ้าเกิดเหตุขัดข้องจนเงินเดือนไม่ออก มนุษย์เงินเดือนจำนวนไม่น้อยคงทุรนทุรายไม่ต่างอะไรกับขี้ยาที่กำลังลงแดง

หากไม่อยากตกเป็นทาสยาเสพติดที่ชื่อว่าเงินเดือน ก็มีอยู่สองอย่างที่พอจะทำได้และควรจะทำด้วย

หนึ่งคือมีเงินเย็นมากเพียงพอ

สองคือมีรายได้เสริมหลายๆ ช่องทาง

ข้อแรกนั้นหมายรวมถึงการดูแลทั้งรายรับและรายจ่าย เพราะเมื่อรายรับสูงกว่ารายจ่ายทุกเดือน เราก็ย่อมจะมีเงินก้อนที่ใหญ่เพียงพอที่จะไม่เดือดร้อนหากเงินเดือนล่าช้าไปบ้าง

ส่วนข้อสอง การหารายได้จากหลายๆ ช่องทางนั้นเป็นสิ่งที่ทำได้ง่ายกว่ายุคก่อนๆ มาก แค่มีแล็ปท็อปกับอินเตอร์เน็ตก็เกินพอแล้ว เหลือแค่เพียงจัดเวลาเพื่อหาความรู้และช่องทางในการสร้างคุณค่าในวิถีอื่นๆ นอกเหนือจากงานประจำที่เราทำอยู่ครับ

—–

เปิดรับสมัคร Time Management รุ่นที่ 12 วันเสาร์ที่ 9 มีนาคมนี้ อ่านรายละเอียดได้ที่ bit.ly/tgimtimemar19 (เหลือ 2 ที่)

ถ้าใครเคยอ่านดราก้อนบอล น่าจะจำตอนที่เบจิต้ากับนัปปะ สองชาวไซย่าเดินทางมาถึงโลกมนุษย์ได้

ยานชาวไซย่านั่งได้แค่คนเดียว จึงมีขนาดเล็ก รูปล่างเป็นทรงกลม เส้นผ่านศูนย์กลางน่าจะไม่เกิน 1 เมตร

แต่ท่าลงจอดของยานนี้ไม่ต่างอะไรจากลูกอุกกาบาต เพราะมันเหมือนเป็นการพุ่งชนโลกเสียมากกว่า ยานขนาดหนึ่งเมตรจึงสร้าง “หลุมอุกกาบาต” ที่มีขนาดกว้างเป็นหลายสิบเมตรได้

กิจกรรมต่างๆ ในชีวิตที่เรามักนึกว่าใช้เวลาเพียงแป๊บเดียว ก็มีโอกาสที่จะสร้างหลุมอุกกาบาตเวลาได้เช่นกัน

ตั้งใจจะดู Netflix แค่ตอนเดียว แต่ก็อดใจไม่ได้ดูไปสามสี่ตอนทุกที

ตั้งใจจะนอนเล่นมือถือแค่เดี๋ยวเดียว รู้ตัวอีกทีก็เกือบเที่ยงคืนแล้ว

คิดจะออกไปซื้อของแค่เดี๋ยวเดียว แต่เดินไปเดินมาก็หมดเวลาไปทั้งวัน

หรือแม้กระทั่งการเขียนบล็อกของผมเอง ถ้าบทความไหนได้รับความนิยมเป็นพิเศษ ผมก็จะเข้ามาเช็คแทบทุกชั่วโมง เช็คครั้งละ 5 นาที วันละสิบครั้งก็เสียเวลาไปเกือบชั่วโมงแล้ว

ดังนั้นเราจึงไม่ควรดูเบาสิ่งล่อตาล่อใจ เห็นว่าเป็นเรื่องจิ๊บจ๊อย ใช้เวลาแค่เดี๋ยวเดียว

เพราะอันที่จริงมันอาจสร้างความเสียหายได้ไม่ต่างจากยานอวกาศของชาวไซย่าเลยนะครับ

—–

ขอบคุคอนเซ็ปต์ Time Crater จากหนังสือ Make Time by Jake Knapp & JOhn Zeratsky

เปิดรับสมัคร Time Management รุ่นที่ 12 วันเสาร์ที่ 9 มีนาคมนี้ อ่านรายละเอียดได้ที่ bit.ly/tgimtimemar19 (เหลือ 6 ที่)

ผมว่ามีสองปัจจัย

ปัจจัยที่หนึ่ง เพราะคนหน้าตาดีนั้นไม่ต้องทำอะไรก็เป็นที่รักได้โดยง่ายอยู่แล้ว เพราะคนหน้าตาดีนั้นมักได้รับการยอมรับและได้รับการอภัยได้ง่ายกว่าคนหน้าตาไม่น่ารัก

ส่วนคนหน้าตาไม่ดีต้องออกแรงมากกว่า ต้องทำตัวดีๆ เพื่อให้ได้เป็นที่รักของคนรอบข้าง

ปัจจัยที่สองก็คือ พอเราเห็นคนหน้าตาไม่ดี เราไม่ได้มีความคาดหวังว่าเขาจะต้องเป็นคนดี ในขณะที่เวลาเราเห็นคนหน้าตาดี เรามักจะคาดหวังว่าเขาต้องนิสัยดีเหมือนหน้าตาด้วย

อาจเป็นเพราะสื่อที่เราเสพตั้งแต่เด็กนั้น พระเอกนางเอกล้วนหน้าตาดี ส่วนตัวร้ายนั้นมักหน้าตาแย่

พอเราคาดหวังกับคนหน้าตาไม่ดีน้อย เมื่อเขานิสัยดีขึ้นมา มันจึงเกินความคาดหวัง

พอเราคาดหวังกับคนหน้าตาดีเยอะ พอเขานิสัยไม่ค่อยดี เราจึงผิดหวังพอสมควร

แน่นอน ทุกอย่างมีข้อยกเว้น มีคนไม่น้อยที่ทั้งหน้าตาดีและนิสัยดี และก็มีจำนวนไม่น้อยที่แย่ทั้งหน้าตาและนิสัย

เราเลือกหน้าตาไม่ได้ แต่เราเลือกที่จะเป็นคนดีได้

หากเกิดมาหน้าตาไม่ดีมากนัก ก็จงอย่าท้อใจ ฝึกให้เป็นคนนิสัยดีเข้าไว้ แล้วเราจะเป็นที่รักได้ไม่ยาก

ส่วนใครที่เกิดมาหน้าตาดีก็ไม่ควรชะล่าใจ เพราะเรามักจะโดนคาดหวังให้นิสัยดีเท่าหน้าตาครับ

—–

เปิดรับสมัคร Time Management รุ่นที่ 12 วันเสาร์ที่ 9 มีนาคมนี้ อ่านรายละเอียดได้ที่ bit.ly/tgimtimemar19 (เหลือ 6 ที่)

วันนี้วันศุกร์ มาฟังนิทานกันนะครับ

กบตัวหนึ่งเฝ้าดูพระออกเดินบิณฑบาตตั้งแต่เช้ามืด พอพระกลับมาถึงวัดก็เทอาหารรวมกันในบาตเพื่อฉันมื้อเช้า

กบนึกในใจ อยากเกิดเป็นพระจริงๆ มีคนถวายอาหารให้ทุกวัน

เมื่อพระฉันเสร็จ ก็นำอาหารที่เหลือมากมายไปให้เด็กวัดกินต่อ

กบเปลี่ยนใจ อยากเกิดเป็นเด็กวัด สบายกว่าพระอีก เพราะเด็กวัดตื่นสายได้ ไม่ต้องออกตามพระไปบิณฑบาตก็ได้

เมื่อเด็กวัดกินเสร็จ ก็โกยเศษอาหารที่เหลือทั้งหมดให้หมาวัดไปกินก่อนจะไปช่วยกันล้างจาน

ถึงตอนนี้ กบเปลี่ยนใจ อยากเกิดเป็นหมาวัดแล้ว ไม่ต้องล้างจานเหมือนเด็กวัด

พอหมาวัดกินอาหารเสร็จ มันก็แยกย้ายไปทำหน้าที่เฝ้าวัด คอยเห่าคนแปลกหน้า ฝูงแมลงวันก็บินมาตอมและกินเศษอาหารต่อจากหมาวัด

กบเปลี่ยนใจอีกครั้ง เกิดเป็นแมลงวันนี่สิดีที่สุด ไม่ต้องทำอะไรเลยก็มีให้กินไม่มีวันหมด

ขณะที่กำลังคิดเพลินๆ ก็มีแมลงวันบินมาใกล้ๆ มันจึงใช้ลิ้นตวัดเอาแมลงวันเข้าปากกินอย่างเอร็ดอร่อย

—–

ขอบคุณนิทานจากเว็บ Campus Star

ไม่มีใครอยากเป็นคนขี้โมโห

ไม่มีใครอยากเป็นคนตระหนี่ถี่เหนียว

ไม่มีใครปรารถนาการเป็นคนน่ารังเกียจ

และไม่มีใครชอบโดนนินทา

การที่เขาเป็นคนอย่างนี้ ก็เพราะว่าสภาพแวดล้อมและประสบการณ์หล่อหลอมให้เขากลายเป็นคนอย่างนี้

จริงอยู่ มนุษย์ควรคิดเองได้ มนุษย์ควรปรับปรุงตัวเองได้ แต่ไม่ใช่ทุกคนที่โชคดีพอจะคิดเองได้ หรือบางคนแม้จะคิดได้แต่ก็ยังทำไม่ได้

ขนาดตัวเราเองยังคิดได้แต่ทำไม่ได้ตั้งหลายอย่างเลย

เวลาเจอคนไม่น่ารัก เราจึงไม่ควรเป็นเดือดเป็นร้อน หรือไปตั้งคำถามว่า “ทำไมเป็นคนอย่างนี้(วะ)”

เพราะมันเป็นคำถามที่ไม่มีคำตอบ ยิ่งถามยิ่งหงุดหงิดเปล่าๆ

เขาก็เป็นของเขาอย่างนี้แหละ และถ้าเลือกได้เขาก็คงไม่ได้อยากเป็นอย่างนี้หรอก

แทนที่จะไปคาดหวังให้เขาเปลี่ยน สู้เผื่อใจไว้เลยว่าเขาไม่เปลี่ยน แล้วเราก็ใช้ชีวิตของเราไปด้วยความเข้าใจและความคาดหวังที่เหมาะสม

จะได้ไม่ต้องหัวเสียซ้ำแล้วซ้ำเล่าครับ

—–

เปิดรับสมัคร Time Management รุ่นที่ 12 วันเสาร์ที่ 9 มีนาคมนี้ อ่านรายละเอียดได้ที่ bit.ly/tgimtimemar19 (เหลือ 7 ที่)