นิทานขายเก่ง

20200410

วันนี้วันศุกร์ มาฟังนิทานกันนะครับ

แขกหนุ่มอินเดียมาสมัครเป็นพนักงานขายหน้าร้านให้กับห้างสรรพสินค้าสุดหรูในลอนดอน

จริงๆ ต้องบอกว่าเป็นห้างนี้เป็นห้างที่ใหญ่ที่สุดในโลกด้วย มีของขายทุกอย่างตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ

“เคยขายของมาก่อนรึเปล่า?” ผู้จัดการถาม

“เคยครับนาย ผมเคยเป็นเซลส์แมนตอนอยู่อินเดีย”

“โอเค ลองดู มาเริ่มงานพรุ่งนี้ได้เลย”

วันทำงานวันแรกของแขกนั้นเหน็ดเหนื่อยและยาวนาน พอถึง 6 โมงเย็นผู้จัดการจึงแวะมาถามไถ่

“วันนี้ขายไปได้กี่คนล่ะ?”

“คนเดียวครับนาย”

“คนเดียวเองเหรอ? อย่างนี้ไม่ไหวนะ คนอื่นเขาขายกันได้วันละยี่สิบสามสิบคน ถ้ายังอยากจะมีงานทำอยู่เธอต้องคุยกับลูกค้าได้มากกว่านี้ ว่าแต่ขายไปได้เท่าไหร่ล่ะ?”

“327,154 ปอนด์ครับ”

“ว่าไงนะ!? พูดเป็นเล่น ไหนเล่าให้ฟังหน่อยซิว่าขายอะไรไป”

“พอดีมีลูกค้าคนหนึ่งที่ผมขายเบ็ดตกปลาอันเล็กให้ครับนาย จากนั้นก็ขายเบ็ดตกปลาอันกลางให้ แล้วสุดท้ายก็ขายเบ็ดตกปลาอันใหญ่ แล้วผมก็ขายคันเบ็ดแล้วก็อุปกรณ์ตกปลาอื่นๆ จนครบเซ็ตครับนาย

แล้วผมก็ถามเขาว่าจะไปตกปลาที่ไหน เขาบอกว่าจะไปตกปลาที่ชายหาด ผมเลยบอกเขาว่างั้นเขาน่าจะต้องมีเรือใบซักลำ ผมก็เลยพาเขาไปแผนกเรือใบ ขายเรือใบติดเครื่องยนต์ขนาด 20 ฟุตให้เขาไปหนึ่งลำ

แล้วลูกค้าก็นึกขึ้นได้ว่าเขาไม่น่าจะขนเรือไปได้ เพราะเขาขับรถโฟล์ค ผมก็เลยพาไปแผนกรถ แล้วก็ขายรถจี๊ปให้เขาอีก 1 คันครับนาย

ผมถามเขาว่าจะไปพักที่ไหน เขาบอกว่ายังไม่ได้ตัดสินใจ ผมก็เลยพาเขาไปแผนกเดินป่าแล้วก็ขายเต๊นท์นอน 6 คนให้เขาอีก 1 หลังครับนาย

ก่อนส่งเขากลับบ้านผมก็พาเขาไปซื้อของในซูเปอร์อีกสองร้อยกว่าปอนด์และเบียร์อีกสองโหลครับนาย

ผู้จัดการอ้าปากค้าง

“เธอขายทั้งหมดนี่ให้กับคนที่จะมาซื้อเบ็ดตกปลาเนี่ยนะ!?”

“เปล่าครับนาย เขามาซื้อยาพาราเพราะปวดหัว ผมเลยบอกเขาว่าการไปนั่งตกปลาชิลล์ๆ นี่แก้ปวดหัวได้ชะงัดนักครับนาย”

—–

ขอบคุณนิทานจาก Quora: Beny Raja’s answer to What are some great short stories with a twist ending?