“คนที่ลาดักซึ่งเป็นดินแดนเล็กๆ ในอินเดีย สถิติตามมาตรฐานของธนาคารโลกหรือสหรัฐอเมริกา บริเวณนั้นถือว่าจนที่สุด แต่พวกเขาถือว่ามีความสุขที่สุด เพราะเขาเอื้อาทรต่อคนอื่น ผมไปลาดักครั้งแรก เขาเรียกผมแม่ ผมก็ดีใจ คิดว่าเขาเรียกเพราะพุงเราใหญ่ (หัวเราะ) คิดว่า เออ นี่ ผมคงจะออกลูกได้แล้วมั้ง แต่จริงๆ แล้วเขาเรียกเพราะเขาเชื่อว่าถึงผมไม่ได้เป็นแม่เขาในชาตินี้ ชาติก่อนผมก็อาจจะเป็นแม่เขาก็ได้ ชาติต่อไปก็อาจจะเป็นแม่ ดังนั้น หลักของเขาคือ เมื่อเราเห็นทุกคนเป็นแม่ ความรัก ความเคารพมันจะเกิดขึ้น”
– สุลักษณ์ ศิวรักษ์
a day BULLETIN 100 Interview The Thinker
พฤษภาคม 2555 สัมภาษณ์โดยวิไลรัตน์ เอมเอี่ยม
—–
เป็นมุมมองที่น่าสนใจมาก
เพราะในศาสนาพุทธ ไม่มีคำว่าบังเอิญ
คนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเรา ล้วนแล้วแต่เป็นคนที่เราเคยเจอมาแล้วทั้งนั้น อาจจะในชาติอื่น ภพอื่น และบริบทอื่น
และถ้าต่างฝ่ายต่างยังไม่ได้บรรลุพระอรหันต์ ก็เป็นไปได้อย่างยิ่งที่จะได้เจอกันอีกหลายครั้งใน “อนาคต”
ดังนั้น ไม่ว่าจะพบเจอใครก็ตาม ไม่ว่าจะคนหรือสัตว์ เราก็ควรจะดีต่อเข้าไว้
วันหนึ่งเราจะได้มีแม่ที่ดี และลูกที่น่ารักครับ
—–
อ่านตอนเก่าๆ ได้ที่ https://anontawong.com/archives/
อ่านตอนใหม่ๆ ได้ทุกวันที่ Facebook Page Anontawong’s Musings (ที่ปุ่มไลค์จะมี drop down menu ให้เลือกได้ว่าอยากจะให้มี notifications หรืออยากเห็นโพสต์จากเพจนี้อยู่ต้นๆ ฟีดรึเปล่าครับ)
ดาวน์โหลดอีบุ๊ค “เกิดใหม่”
—–
ขอบคุณข้อมูลจาก a day BULLETIN 100 Interview The Thinker
ขอบคุณภาพจาก Wikimedia
Anontawong's Musings 
