อานนฯอินอินเดีย ตอนที่ 4

20150807_India4

ตอนนี้ผมกลับถึงถึงเมืองไทยแล้วนะครับ จะขอเล่าเรื่องอินเดียอีกสองตอนแล้วกัน วันอาทิตย์ค่อยกลับเข้าสู่โหมดปกติอีกครั้ง

เมื่อวานเป็นเวิร์คช็อปวันที่สามซึ่งเป็นวันสุดท้าย ทุกอย่างเสร็จสิ้นตอนสี่โมงครึ่ง กลับถึงโรงแรมตอนหกโมง มีเวลาเกือบๆ สองชั่วโมงก่อนจะต้องไปสนามบิน ผมเลยใช้โอกาสนี้เดินสำรวจบังกะลอร์อีกซักรอบ

ตอนแรกไปเดินดูร้านขายของที่อยู่ในอาณาเขตเดียวกับโรงแรมที่ผมอยู่ แต่ก็ไม่มีอะไรน่าสนใจนัก (ส่วนใหญ่จะขายเสื้อผ้า พรม และพวกของแกะสลัก เหมาะแก่การซื้อของฝากกลับไปที่บ้าน) ใช้เวลาแค่สิบห้านาทีก็เบื่อแล้ว ออกไป “ผจญภัย” บนถนนจริงดีกว่า

ออกมาหน้าโรงแรม สิ่งแรกที่เจอคือ “วินตุ๊กตุ๊ก”

20150806_182459
ได้เห็นจังหวะที่คนขับตุ๊กตุ๊กสตาร์ทรถด้วย ถึงได้เห็นว่าเขาสตาร์ทเครื่องด้วยการดึงเส้นดำๆ แรงๆ หลายๆ ครั้ง เหมือนที่เขาสตาร์ทเครื่องยนต์ท้ายเรือในเมืองไทยน่ะครับ

อ้อ แล้วตุ๊กตุ๊กที่นี่มีมิเตอร์ด้วยนะ! (ภาพถ่ายจากคนละเวลา/สถานที่)

20150806_082241
ฝั่งตรงข้ามวินตุ๊กตุ๊กเป็นรถเข็นขายอาหารอะไรซักอย่างที่ต้องใส่จาน มีลูกค้ายืนถือจานกินกันตรงนั้นอยู่สี่ห้าคน อารมณ์คล้ายๆ บะหมี่ป๊อกป๊อกบ้านเราเหมือนกัน

มาคราวนี้ผมไม่ได้แลกเงินรูปีมาเลย ถ้าผมมีเงินสดติดตัวอยู่บ้าง ผมอาจจะเข้าไปซื้อของซักชิ้นนึง แล้วขออนุญาตคนขายถ่ายรูปร้านของเขา แต่เมื่อตัวเองไม่มีอะไรเลย จะเข้าไปขอถ่ายโต้งๆ ก็เขินไปหน่อย เลยได้แค่แอบถ่ายเท่าที่ทำได้นะครับ

ผมลองเดินกลับมาอีกทิศหนึ่ง จึงได้เห็นสิ่งต่างๆ ดังนี้

โปสเตอร์หนัง / คอนเสิร์ต

20150806_183914

ร้านขายน้ำผลไม้

20150806_183737 (1)

ร้านขายเสื้อผ้า (ไม่แน่ใจว่าเป็นมือสองรึเปล่า)

20150806_184531

Chicken Center – ด้านหน้าเป็นกรงไก่เป็นๆ มองเข้าไปในร้านมีไก่ย่างหมุนอยู่ เลยเดาว่าเค้าคงทั้งเลี้ยง-ฆ่า-ปรุง อยู่ใน Chicken Center นี่เลย

20150806_183920

การเลือกไก่จากหน้าร้านเพื่อเอาไปฆ่าหลังร้านแล้วมาทำไก่ย่างให้เรานี่ แว้บแรกที่เห็นก็อดคิดไม่ได้ว่าโหดร้ายจังเลย แต่สุดท้ายแล้วคอนเซ็ปต์ของเขาก็แบบเดียวกับร้านอาหารทะเลบ้านเราที่มีปูกุ้งปลาเป็นๆ มาให้ดูและเลือกได้เลยเพื่อรับรองความสดใหม่

วิธีการเดียวกัน ต่างกันแค่ชนิดของสัตว์

เหมือนที่บอกไปในตอนที่สองว่าที่นี่ไม่มีเซเว่นอีเลฟเว่น จึงยังมีร้านโชห่วยอยู่เยอะแยะ อารมณ์เหมือนเราย้อนยุคไปเมื่อยี่สิบปีที่แล้วตามต่างจังหวัด ร้านจะดูเก่าๆ โทรมๆ แต่ก็มีขนมมากมายให้เลือกไม่หวาดไม่ไหว (เสียดายไม่มีจังหวะถ่ายรูปมาให้ดู)

เห็นสะพานลอยเลยลองข้ามดู จึงพบว่าสะพานลอยของที่นี่กว้างกว่าของเรามาก ทั้งทางเดินตรงบันได และทางเดินบนสะพาน

20150806_183728

20150806_184729

สะพานลอยที่กรุงเทพ เท่าที่เห็นจะมีสองแบบคือใช้โครงเหล็กและมีหลังคา หรือไม่ก็ใช้ปูนแต่ไม่มีหลังคา แต่สะพานลอยของบังกะลอร์เหมือนเอามารวมกัน คือใช้ปูนแต่มีหลังคาด้วย

เดินไปเจอร้านขายข้าวแกงยืนกินอีกร้านนึง เลยฟอร์มยืนหันหน้าทำท่าเหมือนจะถ่ายรถรา แต่จริงๆ แล้วเปิดกล้องหลังเอาไว้ (ดูเหมือนผู้ชายคนนั้นจะรู้ตัวแฮะ)

20150806_184854

เดินได้ประมาณเกือบชั่วโมงก็ต้องรีบกลับโรงแรมเพื่อไปเตรียมตัวอาบน้ำอาบท่า ผมเดินย้อนมาถึงสี่แยกที่โรงแรมอยู่แล้วพยายามเดินข้ามถนนข้ามฝั่งกลับมา ซึ่งเป็นอะไรที่ลำบากมาก เพราะรถวิ่งมาจากทุกทิศทาง ขนาดผมพยายามเดินเกาะกลุ่มกับคนอินเดียยังเกือบโดนรถชนอย่างเฉียดฉิว

ข้ามถนนเสร็จแล้วจึงเพิ่งสังเกตว่าตัวเองมีความไม่สบายทางร่างกายสามอย่าง

  • ระคายตา เพราะลมพัดฝุ่นเข้าตาตลอด
  • แสบจมูก เพราะหายใจเอาฝุ่นและควันเขม่าเข้าไปไม่น้อย
  • หูอื้อ เพราะเสียงแตรรถยนต์และมอเตอร์ไซค์

แล้วก็อดคิดไม่ได้ว่า นี่ขนาดเราเดินแค่ 1 ชั่วโมงยังอาการขนาดนี้ แล้วคนที่นี่เขาจะไม่เป็นต้อลม / ภูมิแพ้ / หูหนวก กันบ้างหรือ?

อีกสามอย่างที่สังเกตได้ก็คือ

1. แม้การจราจรจะโกลาหลมากๆ แต่ที่ผ่านมาสามวันผมยังไม่เห็นอุบัติเหตุเลยซักครั้งเดียว

2. แม้รถจะบีบแตรใส่กันแค่ไหน แต่รถจะไม่บีบแตรใส่คนเดินถนน อย่างมากก็แค่กระพริบไฟสูงใส่

3. ผมเดินอยู่ร่วมชั่วโมง แต่ไม่เจอฝรั่งซักคนเดียว (อย่าลืมว่าบริษัทข้ามชาติมาตั้งที่นี่อยู่เยอะมาก และที่โรงแรมที่ผมอยู่ก็มีฝรั่งเต็มไปหมด) ถ้าให้เดาก็คือคงไม่ค่อยมีฝรั่งคนไหนกล้าลงมาเดินที่ถนนกัน

เนื่องจากเช็คเอาท์ไปตั้งแต่เที่ยงแล้ว (ทำ late check-out ไม่ได้ด้วยเพราะมีคนรอใช้ห้องต่ออยู่ถึง 22 คิว) จึงไม่สามารถอาบน้ำห้องตัวเองได้  แต่โชคดีที่ทางโรงแรมให้ใช้ห้องสปาอาบน้ำได้ ก็เลยได้ทำความสะอาดร่างกายและเปลี่ยนเสื้อผ้าให้สบายตัวก่อนจะออกเดินทางกลับประเทศไทย

พรุ่งนี้จะมาเล่าตอนสุดท้าย ว่าด้วยเรื่องสนามบินเบงกาลูลู่ (Bengalulu) ครับ

—–

ภาพจากกล้องผู้เขียน ถ่ายที่เมืองไทยเมื่อวันที่ 6 ส.ค. 2558

อ่านตอนเก่าๆ ได้ที่ https://anontawong.com/archives/

อ่านตอนใหม่ๆ ได้ทุกวันที่ Facebook Page Anontawong’s Musings (ถ้ากด Get Notifications ใต้ปุ่ม Like หรือเลือก Show First ใต้ปุ่ม Following ก็จะไม่พลาดตอนใหม่ครับ)

ดาวน์โหลดอีบุ๊ค “เกิดใหม่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s