วันนี้วันศุกร์ มาฟังนิทานกันนะครับ
ในป่าแห่งหนึ่งมีต้นโอ๊กใหญ่ที่สมบูรณ์แข็งแรง แผ่กิ่งก้านสาขาเป็นที่อาศัยของนกและให้ร่มเงาแก่สัตว์ต่างๆ
ใกล้ๆ นั้นยังมีต้นอ้อกอเล็กๆ ลมพัดมาเพียงแผ่วเบาก็โอนเอน
ต้นโอ๊กจึงกล่าวกับต้นอ้อว่า
“สหายเอ๋ย เจ้าช่างช่างอ่อนแอยิ่งนัก แค่ลมพัดมาเจ้าก็โอนเอนเสียแล้ว ดูข้าสิ ไม่ว่าจะเจออะไร ข้าก็สู้ไม่ถอยแม้แต่น้อย”
ค่ำวันนั้น เกิดฝนตกหนัก พายุกระหน่ำรุนแรง ต้นโอ๊กพยายามยืนลำต้นเพื่อต่อกรกับลมพายุอย่างสุดกำลัง
เช้าวันรุ่งขึ้น ต้นโอ๊กที่ยิ่งใหญ่หักโค่นลง คนผ่านมาเห็นจึงเอาไปทำฟืน
ส่วนต้นอ้อก็ยังโอนไปเอนมารับสายลมและแสงแดดยามเช้าอยู่ตรงนั้น
—–
ดัดแปลงจากนิทานต้นอ้อกับต้นโอ๊ก โดย Yuwadee Kingprompoo
Anontawong's Musings 