เวลาเรา say yes เรากำลังปฎิเสธทุกทางเลือกที่เหลือ
“When you say no, you are only saying no to one option.
When you say yes, you are saying no to every other option.
No is a decision.
Yes is a responsibility.”
-James Clear
หนึ่งทักษะที่คนไทยขาดแคลนคือการ say no
เพราะไทยนี้รักสงบ ไม่ค่อยอยากปะทะกับใครโดยไม่จำเป็น
ใครขออะไรมาเราจึงไม่ค่อยกล้าปฏิเสธ
แล้วเราก็ต้องมานั่งช้ำใจเองทีหลัง เพราะรับปากเค้าไปแล้วก็ต้องทำให้ได้ แม้จะต้องทำไปบ่นไปก็เถอะ
เราไม่กล้า say no เพราะเรากลัวการสูญเสีย ภาษาทางเศรษฐศาสตร์พฤติกรรม (behavioral economics) เรียกมันว่า Loss Aversion คือความทุกข์จากการสูญเสียนั้นมีน้ำหนักมากกว่าความสุขจากการได้มา
ทำเงินหาย 1,000 บาท ความสุขจะลดลง 10 คะแนน ได้เงิน 1,000 บาท อาจจะมีความสุขเพิ่มขึ้นแค่ 5 คะแนน
เรากลัวว่าถ้าเราปฏิเสธ เราจะเสียโอกาส เราจะทำให้คนที่ขอเสียความรู้สึก เราจะดูไม่ดี
แต่เราก็มักลืมไปว่าถ้าเราตอบตกลงทำสิ่งหนึ่ง เราก็กำลังตัดโอกาสที่จะทำสิ่งอื่นๆ ออกไปเช่นกัน
เช่นเรากำลังจะกลับบ้าน แต่น้องวิ่งเอางานมาให้ งานที่จะรอทำพรุ่งนี้ก็ได้ แต่เราเลือกที่จะทำเลยตอนนี้ สิ่งที่เราเสียไปคือเวลาที่จะถึงบ้านเร็วขึ้น โอกาสที่จะได้นั่งกินอะไรอร่อยๆ และคุยสนุกกับคนในครอบครัว
เวลาเรา say yes เรามักเห็นแต่สิ่งที่เราจะได้มา
แต่ทุกการตอบตกลงมีต้นทุนที่เรามองไม่เห็นเสมอ
เวลาเรา say no เรากำลังปฏิเสธแค่ทางเลือกเดียว
เวลาเรา say yes เรากำลังปฎิเสธทุกทางเลือกที่เหลือ
ถ้าเราระลึกถึงความจริงข้อนี้ได้ เราก็อาจจะกล้าปฏิเสธคนมากขึ้นนะครับ
