เวลาพูดถึง productivity หรือผลิตภาพของคนทำงานนั้น เรามักจะเน้นเรื่อง “ทักษะ” เป็นหลัก เช่นจะจัดการ to do list อย่างไร จะรับมืออีเมลที่ถาโถมอย่างไร จะใช้เครื่องมืออะไร? ฯลฯ

แต่สิ่งหนึ่งที่เราไม่ค่อยนึกถึง คือเราจะจัดสภาพแวดล้อมอย่างไรเพื่อให้เรามีสภาพจิตใจที่พร้อมกับการทำงานมากที่สุด

Dr.Ron Friedman ผู้เขียนหนังสือ The Best Place to Work บอกว่า เราควรเรียนรู้จากมนุษย์ถ้ำ

สังเกตว่า พวกเราส่วนใหญ่นั้นมักจะชอบเวลาได้นั่งอยู่ในที่ร่มที่มองเห็นทิวทัศน์กว้างไกล บ้านพักตากอากาศริมทะเลหรือในภูเขาจึงเป็นที่นิยมในหมู่คนมีสตางค์

นี่เป็นความคุ้นเคยของเรามาตั้งแต่สมัยดึกดำบรรพ์ที่การมีหลังคาคุ้มหัวและอยู่ในจุดที่สามารถมองเห็นพื้นที่โดยรอบได้นั้นเป็นเรื่องสำคัญมากสำหรับการอยู่รอด เพราะจะช่วยให้เราเห็นว่าแหล่งอาหารของเราอยู่ที่ไหน สัตว์ทีี่เป็นอันตรายอยู่ในละแวกนั้นหรือเปล่า

แม้สมัยนี้การได้เห็นทิวทัศน์จะไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายอีกต่อไป แต่สัญชาติญาณลึกๆ ของเราก็ยังโหยหาสิ่งเหล่านี้อยู่ดี

และนี่คือไอเดียบางอย่างจากมนุษย์ถ้ำที่เราอาจจะนำไปปรับใช้กับที่ทำงานของเราได้ครับ

– หาที่นั่งริมหน้าต่าง เคยมีงานวิจัยที่ตีพิมพ์เมื่อปี 2003 ระบุว่า พนักงาน call center ที่ได้นั่งริมหน้าต่างนั้นสร้างมูลค่าให้กับบริษัทได้มากกว่าปกติถึง $3000 ต่อปี

– รับแสงอาทิตย์ ถ้าเราไม่ได้มีที่นั่งริมหน้าต่าง อย่างน้อยเราควรจะหาโอกาสได้รับแสงอาทิตย์อยู่เรื่อยๆ เพราะแสงอาทิตย์เป็นตัวจัดระเบียบนาฬิกาในร่างกายเรา งานวิจัยในปี 2013 ชี้ว่าพนักงานที่นั่งในจุดที่แสงอาทิตย์ส่องถึงนั้นนอนหลับได้ดีกว่าพนักงานที่ไม่ได้รับแสงอาทิตย์ถึง 46 นาที ดังนั้นหากที่นั่งเราแสงอาทิตย์ส่องไม่ถึง ก็ควรออกไปเดินยืดเส้นยืดสายนอกตัวตึกบ้าง

– หาต้นไม้มาปลูก ในปี 2011 ได้มีการทดลองด้วยการสุ่มแจกต้นไม้เล็กๆ ให้พนักงาน ปรากฎว่าพนักงานที่นั่งใกล้ต้นไม้เหล่านี้ทำงานที่ต้องใช้สมาธิและความจดจ่อได้ดีขึ้นมาก

– หารูปธรรมชาติมาประดับในออฟฟิศ ภาพที่มีสีเขียวหรือสีน้ำเงิน (สีที่ปรากฎในธรรมชาติอย่างป่าและทะเล) จะทำให้เรารู้สึกปลอดภัยและมีความคิดสร้างสรรค์มากขึ้น

ผมเชื่อว่าองค์กรสมัยใหม่จะเริ่มใส่ใจการออกแบบออฟฟิศที่จะตอบโจทย์ความต้องการเหล่านี้มากขึ้น แต่ถ้าองค์กรที่เราอยู่ยังใช้วิธีคิดแบบเก่า ก็เป็นหน้าที่ของเราที่จะปรับสภาพแวดล้อมของออฟฟิศด้วยตัวเองเพื่อช่วยให้การทำงานของเราราบรื่นและมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้นครับ

---

ขอบคุณคุณผู้อ่านที่อุดหนุนหนังสือเล่มแรกของผม “Thank God It’s Monday ขอบคุณโลกนี้ที่มีงานประจำ” จนตอนนี้ติดอันดับ Bestseller ของซีเอ็ดครับ (https://goo.gl/e326HZ)  หากใครยังไม่ได้จับจอง ยังสามารถหาซื้อได้ที่ซีเอ็ด นายอินทร์ คิโนะคุนิยะ เอเชียบุุ๊คส์ บีทูเอส ศูนย์หนังสือจุฬา หรือสั่งตรงกับผมก็ได้ครับ bit.ly/tgimannounce

แม่ทัพที่เยี่ยมยอดจะชนะโดยไม่ต้องออกศึก

“แม่ทัพที่ชำนาญการสงคราม เอาชนะข้าศึกได้โดยมิต้องสู้รบ ยึดเมืองได้โดยมิต้องใช้กำลังเข้าตี และล้มอาณาจักรของศัตรูได้โดยมิต้องทำการรบเรื้อรัง”
-ซุนวู (ตำราพิชัยสงคราม)

ในวัยเยาว์ พวกเราเกือบทุกคนน่าจะเคยดูหนังซูเปอร์ฮีโร่

ไม่ว่าจะเป็นไอ้มดแดง อุลตร้าแมน หรือขบวนการเรนเจอร์ทั้งหลาย

เป็นฮีโร่นั้นชะมัด เพราะเขาเสี่ยงชีวิตต่อสู้กับสัตว์ประหลาดจนปกป้องโลกนับครั้งไม่ถ้วน

พอโตมา ความรู้สึกยกย่องฮีโร่นั้นนั้นก็ยังคงอยู่

เมื่อไหร่ที่บ้านเมืองอยู่ในภาวะวิกฤติ เราจึงไม่วายที่จะมองหา “พระเอกขี่ม้าขาว” มาช่วยกอบกู้สถานการณ์ และถ้ามีใครซักคนหนึ่งทำได้ คนๆ นั้นก็จะได้รับการยกย่องเชิดชู

คนจำนวนมากฝันอยากเป็นฮีโร่ แต่น้อยคนนักที่จะฝันถึงการเป็นคนธรรมดาที่ทำให้วิกฤตินั้นไม่เกิดเสียแต่แรก

การมีแม่ทัพที่เก่งจนรบชนะมาเจ็ดย่านน้ำนั้นก็อุ่นใจดี แต่จะดียิ่งกว่านี้หากมีใครช่วยคิดช่วยป้องกันไม่ให้เกิดศึกสงครามตั้งแต่แรก เพราะต่อให้แม่ทัพรบเก่งแค่ไหนก็ย่อมมีการสูญเสียไพร่พล หากไม่ต้องรบก็ย่อมไม่เกิดการสูญเสียใดๆ เลย

เหมือนที่ฝรั่งบอกว่า The best customer service is no service การดูแลลูกค้าที่ดีที่สุดคือการทำบริการหรือสินค้าของเราให้เยี่ยมยอดเสียจนไม่จำเป็นต้องมีฝ่ายบริการลูกค้า

ลองนึกถึงผลิตภัณฑ์ที่เราชื่นชม จะเห็นว่าเราไม่เคยต้องติดต่อ Call Center เลย

เช่น Swiss Knife ที่ซื้อมาเป็น 10 ปีแล้วก็ยังใช้ได้ดีอยู่ หรือเป้บางยี่ห้อที่ใช้เท่าไหร่ก็ไม่พังเสียที

โอกาสจะได้เป็นพระเอกขี่ม้าขาวนั้นอาจน้อยกว่าหนึ่งในล้าน

แต่เราทุกคนสามารถเป็น “วีรบุรุษนิรนาม” ได้ด้วยการคิดให้ถี่ถ้วน และทำหน้าที่ของเราให้สุดความสามารถครับ

—–

ขอบคุณคุณผู้อ่านที่อุดหนุนหนังสือเล่มแรกของผม “Thank God It’s Monday ขอบคุณโลกนี้ที่มีงานประจำ” จนตอนนี้ติดอันดับ Bestseller ของซีเอ็ดครับ (https://goo.gl/e326HZ)  หากใครยังไม่ได้จับจอง ยังสามารถหาซื้อได้ที่ซีเอ็ด นายอินทร์ คิโนะคุนิยะ เอเชียบุุ๊คส์ บีทูเอส ศูนย์หนังสือจุฬา หรือสั่งตรงกับผมก็ได้ครับ bit.ly/tgimannounce

ให้คิดไว้ก่อนเลยว่ามันน่าจะมีวิธีที่ดีกว่านี้

เพราะปัญหาที่เราเจออยู่ตอนนี้ มีโอกาสสูงมากที่คนอื่นก็ต้องเคยเจอ และแก้ปัญหาหรือบรรเทาปัญหานี้ไปเรียบร้อยแล้ว

สิ่งสำคัญคือเราต้องหยุดทำตามความเคยชิน เพราะไอ้ที่เราทำจนเคยชินนั้นเราไม่รู้ซักหน่อยว่ามันคือวิธีที่ดีที่สุดรึยัง

ตัวอย่างที่ 1
เคยทำ Powerpoint ที่ต้องเอารูปมาใส่สไลด์ละ 1 รูปมั้ยครับ? ใครที่เคยทำจะรู้ว่ามันค่อนข้างสิ้นเปลืองเวลามาก เพราะรูปแต่ละรูปก็เล็กใหญ่ไม่เท่ากัน insert picture มาแล้วต้องมานั่งปรับขนาดทีละรูป ยิ่งถ้ามีรูปเยอะเป็นร้อยรูปนี่อาจจะเสียเวลาเป็นชั่วโมงเลยทีเดียว

แต่ถ้าลองหยุดถามซักหน่อยว่ามันน่าจะมีวิธีที่ดีกว่านี้รึเปล่า (เช่นถามเพื่อนที่เก่ง Powerpoint) เราก็อาจจะพบว่าถัดจากปุ่ม insert picture ไปไม่กี่ปุ่ม มันมีปุ่ม Insert Photo Album ด้วย แค่กด 3 คลิ้ก เราก็จะสามารถเอารูปนับร้อยรูปลงสู่สไลด์ภายในเวลาไม่กี่วินาที ใช้เวลาน้อยกว่ากันเป็นร้อยเท่าเลย

ตัวอย่างที่ 2
สัปดาห์ที่แล้วมี HR จากอีกบริษัทหนึ่งมาเยี่ยมเยียนและถามว่าทาง Wongnai มีวิธีไหนที่จะคัดคนให้รวดเร็วขึ้นบ้าง ผมเลยยกตัวอย่างการลงประกาศหาคนผ่านทาง Job Top Gun ที่เราจะได้คืออีเมลสมัครงานมาหลายร้อยฉบับ ถ้าต้องมานั่งคลิ้กดูเมลทีละฉบับจะเสียเวลามหาศาล ผมเลยลองกูเกิ้ลจนไปเจอโปรแกรมชื่อ Mail Attachment Downloader  ที่สามารถดาวน์โหลดเมลทุกฉบับ (รวมถึง attachments) มาไว้ในคอมของเราได้ จากนั้นผมก็ใช้โปรแกรมอย่าง HTML-merge เพื่อรวมไฟล์ html ทั้งหมดไว้เป็นไฟล์เดียว  ทำให้เราอ่านโปรไฟล์ของผู้สมัครนับสิบนับร้อยคนได้โดยไม่ต้องมานั่งเปิดทีละเมลอีกต่อไป

ต้องขออภัยหากตัวอย่างที่ยกมานั้นเฉพาะทางไปหน่อย แต่หลักการนี้ใช้ได้หมดไม่ว่ากับงานใดๆ คือเมื่อไหร่ก็ตามที่เจองานถึก งานที่ทำซ้ำๆ งานที่ไม่ต้องใช้สมอง ให้หยุด แล้วลองมองหาเครื่องมือทุ่นแรงครับ ถ้าคิดไม่ออก แนะนำให้ลองคุยกับเพื่อนที่ทำงานสายโปรแกรมเมอร์ก็ได้ คนพวกนี้จะไม่ยอมทำงานถึกโดยเด็ดขาดยกเว้นเสียแต่ว่าเขาจะหาตัวช่วยไม่ได้แล้วจริงๆ

ทำงานสมัยนี้ขยันอย่างเดียวไม่พอแล้วครับ ต้องขยันอย่างมีสติด้วย

—–

ขอบคุณคุณผู้อ่านที่อุดหนุนหนังสือเล่มแรกของผม “Thank God It’s Monday ขอบคุณโลกนี้ที่มีงานประจำ” จนติด Bestseller หมวดจิตวิทยาของซีเอ็ดครับ (https://goo.gl/e326HZ) หากใครยังไม่ได้จับจอง ยังสามารถหาซื้อได้ที่ซีเอ็ด นายอินทร์ คิโนะคุนิยะ เอเชียบุุ๊คส์ บีทูเอส ศูนย์หนังสือจุฬา หรือสั่งซื้อโดยตรงกับผมได้ครับ bit.ly/tgimannounce

 

วันก่อนผมได้ฟังคนๆ นึงให้สัมภาษณ์ไว้ในพอดคาสท์ว่า

“90% of my work is boring.”

นี่คือคำพูดจากปากของคนที่รักในสิ่งที่ตัวเองทำ และทำมันได้ดีจนประสบความสำเร็จในระดับที่มีคนเชิญไปสัมภาษณ์ลงพอดคาสท์นะครับ

ผมลองกลับมามองงานของตัวเองที่ทำเป็น Head of People ที่ Wongnai ซึ่งเป็นงานที่ผมพูดได้เต็มปากเต็มคำว่าชอบมาก

แต่ถ้าลองให้มนุษย์ต่างดาวมานั่งสังเกตการณ์ผมทั้งวัน จะเห็นว่าผมใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่หน้าจอคอม นั่งจ้อง spreadsheet ที่มีหลายร้อยบรรทัด ไม่ก็อ่าน resume 40-50 ฉบับ นานๆ ทีก็จะเปิด Gmail ขึ้นมาส่งเมลครั้งนึง สลับกับเปลี่ยนหน้าจอไปคุย Slack กับเพื่อนร่วมงาน  ทุกชั่วโมงอาจจะลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำหรือดื่มน้ำบ้าง บางทีก็มีคนเดินมาคุยที่โต๊ะแบบเงียบๆ หรือบางวันก็มีคนเดินมาถามว่า “พี่รุตม์ว่างมั้ยครับ” เพื่อเข้าห้องไปนั่งฟังปัญหาที่น้องเค้าประสบอยู่

เป็นอย่างนี้เกือบทุกวันในสัปดาห์และเกือบทุกสัปดาห์ของปี

เชื่อว่ามนุษย์ต่างดาวคงทนอยู่กับผมได้ซักสองสามวันแล้วส่งรายงานกลับไปยังงานแม่ว่างานของมนุษย์นี่น่าเบื่อชะมัด

งานทุกงานทุกสายอาชีพจึงไม่มีงานใดที่สนุกไปหมด 100%

เป็นเจ้าของธุรกิจก็ต้องเบื่อเรื่องคนออก เรื่องบัญชี เรื่องหมุนเงิน เรื่องลงทุนแล้วเจ๊ง

โค้ชสร้างแรงบันดาลใจก็มีเรื่องน่าเบื่อ (คนสมัครไม่เต็มซะที โฆษณาไปหลายรอบแล้วนะ!)

ขนาดอาชีพในฝันของใครหลายๆ คนอย่างนักดนตรี มันก็ต้องมีเรื่องน่าเบื่อ เช่นเล่นแทบตายแต่คนไม่ฟัง หรือมีคนฟังแต่มันไปหน่อยจนยกพวกตีกัน หรือเรามีเพลงดีๆ เป็นสิบแต่คนอยากฟังอยู่แค่สองสามเพลง

แค่คิดภาพว่าผมเป็นพี่ป๊อดที่โดนขอเพลง “ก่อน” เป็นรอบที่ 8,792 ผมก็รู้สึกเบื่อแทนแล้ว

—–

พระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่า นอกจากทุกข์ไม่มีอะไรเกิดขึ้น นอกจากทุกข์ไม่มีอะไรตั้งอยู่ นอกจากทุกข์ไม่มีอะไรดับไป

ก็น่าจะพออนุมานได้ว่า นอกจากความน่าเบื่อไม่มีอะไรเกิดขึ้น นอกจากความน่าเบื่อไม่มีอะไรตั้งอยู่ และนอกจากน่าเบื่อไม่มีอะไรดับไป

เป้าหมายจึงไม่ใช่การหางานที่มีแต่เรื่องสนุก เพราะมันไม่อยู่จริงหรอก

เป้าหมายคือการเรียนรู้ที่จะอยู่กับเรื่องน่าเบื่อในงานที่เราเลือกแล้วต่างหาก

และแม้งานมันจะมีเรื่องน่าเบื่อถึง 90% แต่มันก็ยังมีอีกตั้ง 10% ที่โผล่มาให้เราชื่นใจ

สำหรับผม 10% นั้นคือตอนที่เราได้คนเก่งๆ มาร่วมงานกับเรา หรือตอนที่คำพูดบางประโยคของผมทำให้น้องที่คิดจะออกเปลี่ยนใจอยู่กับเราต่อไป

มองหา 10% ของความสนุกในงานของเราให้เจอ และเรียนรู้ที่จะเป็นเพื่อนกับความน่าเบื่ออีก 90% ให้ได้

แล้วเราอาจจะพบว่า “งานที่ใช่” นั้นหาง่ายกว่าที่คิดครับ

—-

ขอบคุณคุณผู้อ่านที่อุดหนุนหนังสือเล่มแรกของผม “Thank God It’s Monday ขอบคุณโลกนี้ที่มีงานประจำ” จนตอนนี้ติด Top 10 หนังสือขายดีหมวดจิตวิทยาของซีเอ็ดครับ (https://goo.gl/e326HZ)  หากใครยังไม่ได้จับจอง ยังสามารถหาซื้อได้ที่ซีเอ็ด นายอินทร์ คิโนะคุนิยะ เอเชียบุุ๊คส์ บีทูเอส และศูนย์หนังสือจุฬาครับ อ่านรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่นี่ครับ  bit.ly/tgimannounce

“Be quick, but don’t hurry.”
-John Wooden

คำสองคำที่ดูจะคล้ายกันแต่หากหยุดคิดดีๆ แล้วจะเจอความต่าง

ไม่ว่าจะเป็น “สงสาร” กับ “เมตตา” goo.gl/dzcnAq

หรือ “จริงจัง” กับ “เคร่งเครียด” goo.gl/7Hnxpr

วันนี้ผมก็ไปเจออีกสองคำที่คล้ายคลึงกัน คือคำว่า “เร็ว” กับ “รีบ”

เร็ว ทำให้ประหยัดเวลา
รีบ จะยิ่งช้า เพราะต้องกลับมาแก้

เร็ว พอดีๆ คุณภาพงานไม่ตก
รีบ ไม่มีทางพอดี และงานมักไม่ได้มาตรฐาน

เร็ว แต่เปี่ยมไปด้วยสติ
รีบ มักขาดสติ

เร็ว เพราะเริ่มในเวลาที่ควรเริ่ม
รีบ เพราะเริ่มนาทีสุดท้าย

เร็ว เพราะคิดแล้วลงมือทำ
รีบ เพราะลงมือทำโดยไม่คิด

เร็ว เพราะทำเต็มความสามารถไม่ว่อกแว่ก
รีบ เพราะมัวแต่ไปแวะข้างทาง

เร็ว หัวหน้าจะชื่นชม
รีบ หัวหน้าจะว่าว่าเราชุ่ย

เร็ว จะได้กลับบ้านไปเจอคนที่เรารัก
รีบ ถึงจะอยู่บ้านก็ไม่ได้คุยกันอยู่ดี

“Be quick, but don’t hurry.”

เร็วได้ แต่อย่ารีบนะครับ

---

UPDATE: 25 Aug 2017: “Thank God It’s Monday ขอบคุณโลกนี้ที่มีงานประจำ” หนังสือเล่มแรกของผมวางแผงแล้วนะครับ หาซื้อได้ที่ซีเอ็ด นายอินทร์ คิโนะคุนิยะ เอเชียบุุ๊คส์ บีทูเอส และศูนย์หนังสือจุฬาครับ bit.ly/tgimannounce