มากกว่าความสุขคือเราอยากมีประโยชน์

มากกว่าประโยชน์คือเราอยากให้ชีวิตมีความหมาย

เพราะเอาเข้าจริงๆ แล้วชีวิตอาจไม่ได้มีความหมายอะไรเลยก็ได้

เราแค่เกิดมา เติบโต ทำงาน แล้วจากไป

เมื่อเทียบกับขนาดและอายุขัยของจักรวาล ทุกสิ่งที่เราทำ ทุกฝันที่เรามี ทุกความเจ็บปวดที่เราเผชิญ ในอีกร้อยปี พันปี หรือหมื่นปีข้างหน้า สิ่งที่เราทำในวันนี้มันจะไม่ได้มีความหมายอะไรเลย

ถึงกระนั้นก็ตาม ถ้าเราใช้ชีวิตด้วยความคิดว่า in the end, it doesn’t matter at all มันก็คงเป็นชีวิตที่ไม่น่าอยู่เท่าไหร่นัก

ดังนั้นมนุษย์จึงจำเป็นต้องสร้างความหมายให้กับชีวิตขึ้นมา ผ่านความเชื่อทางศาสนา ผ่านความฝันสไตล์ American Dream ผ่านการทำตามเป้าหมายเพื่อให้แต่ละวันพอจะมีคุณค่าขึ้นมาบ้าง

ถามว่ามันเป็นการหลอกตัวเองมั้ย? ก็อาจจะใช่ หรืออาจจะไม่ใช่ก็ได้

เราทุกคนอยากมีเงิน แต่จริงๆ แล้วเราอาจกำลังตามหาความสุข

และแม้เราจะได้ความสุขมาแล้ว แต่ความสุขจะหมดลงอย่างรวดเร็วถ้าเกิดเราตระหนักได้ว่าเราไม่ได้กำลังทำตัวให้มีประโยชน์ใดๆ กับใคร

และเราจะสร้างประโยชน์ไม่ได้เลย หากเราไม่เชื่อว่าสิ่งที่เราทำนั้นมีความหมายบางอย่างกับใครบางคนครับ

—–

เปิดรับสมัคร Time Management รุ่นที่ 12 วันเสาร์ที่ 9 มีนาคมนี้ อ่านรายละเอียดได้ที่ bit.ly/tgimtimemar19 (เหลือ 2 ที่)

หนึ่งคือเฮโรอีน

สองคือคาร์โบไฮเดรต

สามคือเงินเดือน

“The three most harmful addictions are heroin, carbohydrates, and a monthly salary.”
-Nassim Nicholas Taleb

เฮโรอีนนั้นชัดเจน เพราะเราได้ยินมาตั้งแต่เด็กว่ามันอันตรายแค่ไหน

คาร์โบไฮเดรตก็เป็นสิ่งที่เราเสพติดด้วยเช่นกัน อาหารทุกมื้อที่เรารับประทานนั้นมีคาร์โบไฮเดรตอยู่ด้วยเกือบทั้งนั้น จะว่าไป นอกจากช่วงขวบปีแรกแล้ว น่าจะยังไม่เคยมีวันไหนในชีวิตหมื่นกว่าวันของผมที่ผ่านไปโดยไม่ได้บริโภคคาร์โบไฮเดรต

ส่วนเงินเดือนก็เป็นยาเสพติดชนิดหนึ่ง เวลาเข้าสู่ปลายเดือนเราจะเริ่มเกิดอาการกระสับกระส่าย ยิ่งถ้าเดือนนั้นค่าใช้จ่ายเยอะ เราก็จะตั้งตารอคืนที่เงินเดือนเข้าเป็นพิเศษ พอเห็นตัวเลขในบัญชีเรียบร้อยเราก็จะรู้สึกฟินและกลับเข้าสู่โหมดปกติอีกครั้ง

แต่ถ้าเกิดเหตุขัดข้องจนเงินเดือนไม่ออก มนุษย์เงินเดือนจำนวนไม่น้อยคงทุรนทุรายไม่ต่างอะไรกับขี้ยาที่กำลังลงแดง

หากไม่อยากตกเป็นทาสยาเสพติดที่ชื่อว่าเงินเดือน ก็มีอยู่สองอย่างที่พอจะทำได้และควรจะทำด้วย

หนึ่งคือมีเงินเย็นมากเพียงพอ

สองคือมีรายได้เสริมหลายๆ ช่องทาง

ข้อแรกนั้นหมายรวมถึงการดูแลทั้งรายรับและรายจ่าย เพราะเมื่อรายรับสูงกว่ารายจ่ายทุกเดือน เราก็ย่อมจะมีเงินก้อนที่ใหญ่เพียงพอที่จะไม่เดือดร้อนหากเงินเดือนล่าช้าไปบ้าง

ส่วนข้อสอง การหารายได้จากหลายๆ ช่องทางนั้นเป็นสิ่งที่ทำได้ง่ายกว่ายุคก่อนๆ มาก แค่มีแล็ปท็อปกับอินเตอร์เน็ตก็เกินพอแล้ว เหลือแค่เพียงจัดเวลาเพื่อหาความรู้และช่องทางในการสร้างคุณค่าในวิถีอื่นๆ นอกเหนือจากงานประจำที่เราทำอยู่ครับ

—–

เปิดรับสมัคร Time Management รุ่นที่ 12 วันเสาร์ที่ 9 มีนาคมนี้ อ่านรายละเอียดได้ที่ bit.ly/tgimtimemar19 (เหลือ 2 ที่)

ถ้าใครเคยอ่านดราก้อนบอล น่าจะจำตอนที่เบจิต้ากับนัปปะ สองชาวไซย่าเดินทางมาถึงโลกมนุษย์ได้

ยานชาวไซย่านั่งได้แค่คนเดียว จึงมีขนาดเล็ก รูปล่างเป็นทรงกลม เส้นผ่านศูนย์กลางน่าจะไม่เกิน 1 เมตร

แต่ท่าลงจอดของยานนี้ไม่ต่างอะไรจากลูกอุกกาบาต เพราะมันเหมือนเป็นการพุ่งชนโลกเสียมากกว่า ยานขนาดหนึ่งเมตรจึงสร้าง “หลุมอุกกาบาต” ที่มีขนาดกว้างเป็นหลายสิบเมตรได้

กิจกรรมต่างๆ ในชีวิตที่เรามักนึกว่าใช้เวลาเพียงแป๊บเดียว ก็มีโอกาสที่จะสร้างหลุมอุกกาบาตเวลาได้เช่นกัน

ตั้งใจจะดู Netflix แค่ตอนเดียว แต่ก็อดใจไม่ได้ดูไปสามสี่ตอนทุกที

ตั้งใจจะนอนเล่นมือถือแค่เดี๋ยวเดียว รู้ตัวอีกทีก็เกือบเที่ยงคืนแล้ว

คิดจะออกไปซื้อของแค่เดี๋ยวเดียว แต่เดินไปเดินมาก็หมดเวลาไปทั้งวัน

หรือแม้กระทั่งการเขียนบล็อกของผมเอง ถ้าบทความไหนได้รับความนิยมเป็นพิเศษ ผมก็จะเข้ามาเช็คแทบทุกชั่วโมง เช็คครั้งละ 5 นาที วันละสิบครั้งก็เสียเวลาไปเกือบชั่วโมงแล้ว

ดังนั้นเราจึงไม่ควรดูเบาสิ่งล่อตาล่อใจ เห็นว่าเป็นเรื่องจิ๊บจ๊อย ใช้เวลาแค่เดี๋ยวเดียว

เพราะอันที่จริงมันอาจสร้างความเสียหายได้ไม่ต่างจากยานอวกาศของชาวไซย่าเลยนะครับ

—–

ขอบคุคอนเซ็ปต์ Time Crater จากหนังสือ Make Time by Jake Knapp & JOhn Zeratsky

เปิดรับสมัคร Time Management รุ่นที่ 12 วันเสาร์ที่ 9 มีนาคมนี้ อ่านรายละเอียดได้ที่ bit.ly/tgimtimemar19 (เหลือ 6 ที่)

ผมว่ามีสองปัจจัย

ปัจจัยที่หนึ่ง เพราะคนหน้าตาดีนั้นไม่ต้องทำอะไรก็เป็นที่รักได้โดยง่ายอยู่แล้ว เพราะคนหน้าตาดีนั้นมักได้รับการยอมรับและได้รับการอภัยได้ง่ายกว่าคนหน้าตาไม่น่ารัก

ส่วนคนหน้าตาไม่ดีต้องออกแรงมากกว่า ต้องทำตัวดีๆ เพื่อให้ได้เป็นที่รักของคนรอบข้าง

ปัจจัยที่สองก็คือ พอเราเห็นคนหน้าตาไม่ดี เราไม่ได้มีความคาดหวังว่าเขาจะต้องเป็นคนดี ในขณะที่เวลาเราเห็นคนหน้าตาดี เรามักจะคาดหวังว่าเขาต้องนิสัยดีเหมือนหน้าตาด้วย

อาจเป็นเพราะสื่อที่เราเสพตั้งแต่เด็กนั้น พระเอกนางเอกล้วนหน้าตาดี ส่วนตัวร้ายนั้นมักหน้าตาแย่

พอเราคาดหวังกับคนหน้าตาไม่ดีน้อย เมื่อเขานิสัยดีขึ้นมา มันจึงเกินความคาดหวัง

พอเราคาดหวังกับคนหน้าตาดีเยอะ พอเขานิสัยไม่ค่อยดี เราจึงผิดหวังพอสมควร

แน่นอน ทุกอย่างมีข้อยกเว้น มีคนไม่น้อยที่ทั้งหน้าตาดีและนิสัยดี และก็มีจำนวนไม่น้อยที่แย่ทั้งหน้าตาและนิสัย

เราเลือกหน้าตาไม่ได้ แต่เราเลือกที่จะเป็นคนดีได้

หากเกิดมาหน้าตาไม่ดีมากนัก ก็จงอย่าท้อใจ ฝึกให้เป็นคนนิสัยดีเข้าไว้ แล้วเราจะเป็นที่รักได้ไม่ยาก

ส่วนใครที่เกิดมาหน้าตาดีก็ไม่ควรชะล่าใจ เพราะเรามักจะโดนคาดหวังให้นิสัยดีเท่าหน้าตาครับ

—–

เปิดรับสมัคร Time Management รุ่นที่ 12 วันเสาร์ที่ 9 มีนาคมนี้ อ่านรายละเอียดได้ที่ bit.ly/tgimtimemar19 (เหลือ 6 ที่)

วันนี้วันศุกร์ มาฟังนิทานกันนะครับ

กบตัวหนึ่งเฝ้าดูพระออกเดินบิณฑบาตตั้งแต่เช้ามืด พอพระกลับมาถึงวัดก็เทอาหารรวมกันในบาตเพื่อฉันมื้อเช้า

กบนึกในใจ อยากเกิดเป็นพระจริงๆ มีคนถวายอาหารให้ทุกวัน

เมื่อพระฉันเสร็จ ก็นำอาหารที่เหลือมากมายไปให้เด็กวัดกินต่อ

กบเปลี่ยนใจ อยากเกิดเป็นเด็กวัด สบายกว่าพระอีก เพราะเด็กวัดตื่นสายได้ ไม่ต้องออกตามพระไปบิณฑบาตก็ได้

เมื่อเด็กวัดกินเสร็จ ก็โกยเศษอาหารที่เหลือทั้งหมดให้หมาวัดไปกินก่อนจะไปช่วยกันล้างจาน

ถึงตอนนี้ กบเปลี่ยนใจ อยากเกิดเป็นหมาวัดแล้ว ไม่ต้องล้างจานเหมือนเด็กวัด

พอหมาวัดกินอาหารเสร็จ มันก็แยกย้ายไปทำหน้าที่เฝ้าวัด คอยเห่าคนแปลกหน้า ฝูงแมลงวันก็บินมาตอมและกินเศษอาหารต่อจากหมาวัด

กบเปลี่ยนใจอีกครั้ง เกิดเป็นแมลงวันนี่สิดีที่สุด ไม่ต้องทำอะไรเลยก็มีให้กินไม่มีวันหมด

ขณะที่กำลังคิดเพลินๆ ก็มีแมลงวันบินมาใกล้ๆ มันจึงใช้ลิ้นตวัดเอาแมลงวันเข้าปากกินอย่างเอร็ดอร่อย

—–

ขอบคุณนิทานจากเว็บ Campus Star