Begin Again

20160413_Begin

วันนี้วันปีใหม่ไทย

ผมลุกจากเตียงตอนตีห้านิดๆ มานั่งเขียน Five-Minute Journal

โดยประโยคแรกที่ผมเขียนคือ I’m grateful for a chance to begin again every day

มีสามเหตุผลที่ประโยคนี้แล่นเข้ามาในหัว

เหตุผลแรก คือเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาเกิดเหตุให้ใจหาย

ผมเปิดบล็อก anontawong.com ขึ้นมาแล้วพบว่า ปุ่มแชร์ Facebook ตรงท้ายบล็อกทุกตอนขึ้นเลข 0

นาทีนั้นใจตกลงไปถึงตาตุ่มที่จำนวนแชร์ที่สะสมมาร่วมสองแสนครั้งหายไปหมดเลย

ผมใช้ WordPress ในการเขียนบล็อก เลยลองไปดูบล็อกอื่นๆ บน WordPress ก็ไม่เป็นอย่างนี้ จำนวนแชร์ของเขาก็ยังอยู่กันดี

พอผมเขียนบล็อกตอนสุขง่ายๆ และคนเริ่มแชร์กัน บล็อกตอนนั้นก็เริ่มมีตัวเลขแชร์ แต่บล็อกอื่นก็ยังคงมีจำนวนแชร์เป็นศูนย์

ผมเศร้าอยู่ได้ประมาณ 10 นาที ได้เห็นความยึดติดกับชื่อเสียงที่เคยสั่งสมมา แต่สุดท้ายก็คิดได้ว่า “ไม่เป็นไร เริ่มใหม่ก็ได้(วะ)”

อีกสองวันถัดมา จึงได้รู้ว่าบล็อกตอนไหนก็ตามที่มีคนกดแชร์อีกครั้ง บล็อกนั่นจะถูก “คืนชีพ” ให้กลับมามียอดแชร์ตามเดิม (เช่นบล็อก KonMari ที่ตัวเลขดีดจาก 0 แชร์กลับมาที่ 44K แชร์แล้ว) ดังนั้นบล็อกยอดฮิตจำนวนหนึ่งจึงมีตัวเลขแชร์เท่าเดิมแล้ว แต่บล็อกตอนอื่นๆ อีก 95% ยังมีตัวเลขแชร์เป็น 0 อยู่

—–

เหตุผลข้อที่สอง คือผมเคยอ่านจากบล็อกที่ไหนซักที่ว่า ถ้าเราอยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเองหรืออยากเริ่มทำอะไร แทนที่จะต้องรอถึงวันปีใหม่ เราสามารถเปลี่ยนกรอบเวลาให้เหลือเป็น “สัปดาห์ใหม่” ได้

พูดง่ายๆ ก็คือ แทนที่จะ Happy New Year เราก็มา Happy New Week กันแทน

และอะไรก็ตามที่เป็น resolutions หรือความมุ่งมั่นใหม่ๆ เราก็เริ่มต้นตั้งแต่วันจันทร์ได้เลย

เพราะถ้ามันเป็นเรื่องดี และอยู่ในวิสัยที่เราจะทำได้ ก็ไม่เห็นจะต้องรอถึงปีใหม่ซะหน่อย

—–

เหตุผลข้อที่สาม คือเมื่อเช้านี้ตอนแปรงฟัน จู่ๆ ก็นึกถึงคำพูดท่านอาจารย์โกเอนก้าในธรรมบรรยายคอร์สวิปัสสนา 10 วัน 

คิดภาพว่าคุณกำลังอยู่ในแม่น้ำ แล้วคุณดำลงไปในน้ำ พอโผล่หัวขึ้นมาใหม่ นี่ก็ไม่ใช่แม่น้ำเส้นเดิมอีกต่อไปแล้ว

เพราะสายน้ำไหลไปแล้วไม่ไหลกลับ แม่น้ำจึงเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาทุกการดำผุดดำว่าย

แต่คุณเข้าใจมั้ยว่า ตอนที่คุณดำลงไป และโผล่หัวขึ้นมานั้น นอกจากแม่น้ำจะไม่เหมือนเดิมแล้ว คุณเองก็ไม่ใช่คุณคนเดิมอีกแล้วเช่นกัน

ถ้าพูดในทางวิทยาศาสตร์ก็คือ ในช่วงเวลาเพียงไม่กี่วินาทีนั้น เซลล์ภายในร่างกายของคุณก็ตายแล้วเกิดใหม่ไปแล้วเป็นพันๆ เซลล์ (ในหนึ่งวันเซลล์ในร่างกายของเราจะตายไปประมาณห้าหมื่นถึงเจ็ดหมื่นล้านเซลล์)

ถ้าพูดในทางธรรมะก็คือ “อนิจจา” ทุกสิ่งเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาไม่เคยอยู่คงที่ จิตของเราก็เกิด-ดับวันหนึ่งไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง สังเกตง่ายๆ ว่าเมื่อกี้ยังอารมณ์ดีๆ อยู่ ตอนนี้ก็โมโหเสียแล้ว หรือเมื่อเช้ายังขยันลุกขึ้นมานั่งเขียนบล็อกอยู่ ตอนบ่ายก็นอนขี้เกียจตัวเป็นขน

เมื่อธรรมชาติเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา เราก็ย่อมเปลี่ยนแปลงตัวเองได้เสมอเช่นกัน

อะไรที่ควรทำแล้วยังไม่ได้ทำ ก็เริ่ม

อะไรที่ไม่ควรทำแต่ยังทำอยู่ ก็เลิก

ไม่สำคัญว่าวันนี้เป็นวันปีใหม่หรือไม่

ขอแค่วันนี้เป็นวันใหม่ และเรายังหายใจอยู่

ก็ Begin Again ได้แล้ว

—–

ป.ล. ชื่อของตอนนี้เอามาจากหนังเรื่อง Begin Again ที่มีเพลงประกอบแสนไพเราะ Lost Stars ขับร้องโดยอดัม เลอวีน นักร้องนำวง Maroon 5

—–

ขอบคุณข้อมูลจาก
Wikipedia: Apoptosis
ThaiDhamma.net 

—–

อ่านตอนเก่าๆ ได้ที่ https://anontawong.com/archives/

อ่านตอนใหม่ๆ ได้ทุกวันที่ Facebook Page Anontawong’s Musings (ที่ปุ่มไลค์จะมี drop down menu ให้เลือกได้ว่าอยากจะให้มี notifications หรืออยากเห็นโพสต์จากเพจนี้อยู่ต้นๆ ฟีดรึเปล่าครับ)

ดาวน์โหลดอีบุ๊ค “เกิดใหม่

ขอบคุณภาพจาก Negativespace.co

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s