นิทานหมากัดแกะ

February 21, 2020February 21, 2020 / Anontawong Marukpitak

20200212b

วันนี้วันศุกร์ มาฟังนิทานกันนะครับ

ชาวนาคนหนึ่งเลี้ยงแกะเอาไว้หลายสิบตัว

เพื่อนบ้านของชาวนาเป็นนายพรานซึ่งมีหมาล่าเนื้อสองตัวที่ดุร้ายมาก พวกมันมักจะมุดรั้วมาวิ่งไล่กัดแกะเป็นประจำ

ชาวนาพยายามขอให้นายพรานล็อกหมาไว้ในกรง แต่นายพรานทำอยู่ได้ไม่กี่วันก็ปล่อยหมาออกมาเพ่นพ่านและกัดแกะของชาวนาอีก

ชาวนาสุดจะทนจึงเข้าเมืองไปแจ้งความที่โรงพัก

สารวัตรซึ่งรู้จักทั้งชาวนาและนายพรานมานานได้ฟังแล้วจึงตอบว่า

“ผมจะจับนายพรานมาเข้าคุกก็ได้นะ แต่ถ้าผมทำอย่างนั้นคุณจะมีศัตรูเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคน คุณอยากได้เพื่อนบ้านที่เป็นมิตรหรือเพื่อนบ้านที่เป็นศัตรูล่ะ”

“ผมก็ต้องอยากได้เพื่อนบ้านที่เป็นมิตรอยู่แล้วสิครับ”

“งั้นคุณลองทำตามที่ผมบอกดูก่อนมั้ย?”

ชาวนาฟังคำแนะนำของสารวัตรแล้วจึงกลับมาที่ฟาร์ม คัดเลือกลูกแกะที่น่ารักที่สุดมา 3 ตัวแล้วนำไปให้นายพราน

“คิดว่าเด็กๆ น่าจะชอบครับ” ชาวนากล่าวกับนายพราน

ลูกๆ ของนายพรานดีใจมาก และออกไปเล่นกับลูกแกะทุกวันหลังเลิกเรียน

นายพรานกลัวว่าถ้าปล่อยหมาออกมาเพ่นพ่าน ลูกๆ ของตนจะโดนกัด จึงจับหมาใส่กรงเอาไว้ตลอด

และฝูงแกะของชาวนาก็ไม่เคยโดนหมากัดอีกเลย

—–

ดัดแปลงมาจากนิทานภาษาจีนที่ส่งมาทางไลน์

ถ้าอยากเติบใหญ่ก็ต้องพร้อมเผชิญความไม่แน่นอน

February 20, 2020February 20, 2020 / Anontawong Marukpitak

20200218

Comfort Zone นั้นมันอุ่นใจ แต่ไม่ค่อยมีอะไรสนุก

ถ้าเกมนี้เรารู้ว่าเมื่อไหร่จะออกหัว เมื่อไหร่จะออกก้อย ก็ไม่มีอะไรให้ลุ้นอีกต่อไป

เมื่อทุกอย่างเป็นไปตามคาดการณ์ ข้อดีคือเราจะไม่พลาด อัตตาตัวตนไม่โดนรังแก

ข้อเสียคือเราจะไม่ได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ เราวันนี้ไม่ได้เก่งกว่าเราเมื่อวานนี้เลย

ถ้าอยากเป็นคนที่ดีกว่าวันที่แล้ว ฉลาดกว่าวันที่แล้ว ก็ต้องพาตัวเองเข้าไปอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่แน่นอน

เมื่อเผชิญความไม่แน่นอน เราก็จะผิดพลาด ทบทวน เรียนรู้ และเติบโต ซึ่งนั่นเป็นทางเดียวที่จะมีความมั่นคงในอาชีพการงานได้อย่างแท้จริงในยุคนี้

ในโลกสมัยก่อน พื้นที่อุ่นใจคือกับพื้นที่ปลอดภัยนั้นทับซ้อนกันอยู่

ในโลกสมัยใหม่ พื้นที่อุ่นใจไม่ได้ทับซ้อนกับพื้นที่ปลอดภัยอีกต่อไป จริงๆ แล้วมันจะกลายเป็นพื้นที่อันตรายในอีกไม่ช้าด้วยซ้ำ

ถ้าอยากเติบโตอย่างปลอดภัย ก็ต้องพร้อมออกจากพื้นที่อุ่นใจเพื่อเผชิญความไม่แน่นอน

ไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว

—-

“ช้างกูอยู่ไหน” หนังสือเล่มใหม่ของผมที่ว่าด้วยการลดทอนสิ่งที่ไม่ใช่ออกไปจากชีวิต มีวางขายที่นายอินทร์ ซีเอ็ด B2S และ Kinokuniya แล้วนะครับ อ่านรายละเอียดได้ที่ bit.ly/eitrfacebook และอ่านรีวิวได้ที่นี่ครับ bit.ly/eitrreportingengineer

สิ่งที่เราควรหวงแหนไม่ใช่เงิน

February 19, 2020February 19, 2020 / Anontawong Marukpitak

20200218b

สิ่งที่ควรหวงแหนคือเวลา

คือการนอน

คือสุขภาพ

คือความสัมพันธ์

คือสติสัมปชัญญะ

คือความรู้สึกผิดชอบชั่วดี

ตัวเอกในนิยายเรื่องหนึ่งเคยกล่าวไว้ “เงินทองไปเที่ยว เดี๋ยวเดียวก็มา”

เงินเป็นเพียงสิ่งปลูกสร้างในจินตนาการร่วมของมนุษย์ วัดเป็นตัวเลขได้แต่ไม่มีอยู่จริง

ส่วนสุขภาพและสติสัมปชัญญะ แม้วัดเป็นตัวเลขไม่ได้แต่เรารับรู้อยู่แก่ใจ

ถ้าเรายังมีเวลา มีสุขภาพกายใจสมบูรณ์ และมีความสัมพันธ์ที่ดี เงินทองไม่ใช่ของหายาก

แต่ถ้าสุขภาพแย่และความสัมพันธ์ล้มเหลว ต่อให้มีเงินเท่าไหร่ก็นำสิ่งเหล่านี้กลับมาได้ยากครับ

—-

เมล็ดพันธุ์นั้นอยากเติบโตอยู่แล้ว

February 18, 2020February 18, 2020 / Anontawong Marukpitak

20200217b

เมื่อเราฝังเมล็ดลงในผืนดิน เป็นธรรมชาติของมันที่จะอยากแตกหน่อ แตกกิ่งก้านสาขาออกมาเป็นต้นอ่อน

ถ้าเมล็ดไม่โผล่ออกมา เราคงไม่โทษเมล็ดก่อน แต่จะดูว่าดินของเราร่วนซุยพอรึยัง มันได้รับแสงแดดเพียงพอมั้ย และเราได้คอยรดน้ำให้มันบ้างรึเปล่า

เช่นเดียวกับเด็กทุกคนที่อยากเติบโต เช่นเดียวกับคนทำงานทุกคนที่อยากก้าวหน้า

ถ้าเขาโตช้ากว่าที่เราหวัง อาจไม่ใช่ความผิดที่ตัวเขา แต่เป็นความบกพร่องของสภาพแวดล้อม

ถ้าไม่เห็นหน่ออ่อน ก่อนที่จะต่อว่าเมล็ด ลองกลับมารดน้ำ พรวนดิน และให้มันได้รับแสงสว่างอย่างเพียงพอดูก่อนดีมั้ยครับ

—-

เราจะอยากได้เฉพาะสิ่งที่เรายังไม่มี

February 17, 2020 / Anontawong Marukpitak

20200217

คนที่หิว ย่อมอยากได้อาหารมาเติมท้องให้อิ่ม

เมื่อท้องอิ่มแล้ว ก็จะไม่อยากกินอะไรเพิ่มอีก

คนโสดหลายคนก็บ่นว่าอยากมีแฟน พอมีแฟนแล้วก็จะไม่อยากมีแฟนอีก

ในทางกลับกัน คนมีแฟนอยู่แล้วอาจอยากเลิกเพราะเขาคิดถึง “อิสรภาพ” ที่ชีวิตโสดเคยมอบให้

คนที่รู้สึกว่าตัวเองยังไม่ค่อยมีความสุข ก็จะมองหาวิธีที่จะทำให้ตัวเองมีความสุขไปเรื่อยๆ อาจจะซื้อของ ดูหนังฟังเพลง ดูซีรีส์ เที่ยวเตร่เถลไถล

แต่คนที่มีความสุขอยู่แล้ว ก็จะไม่เห็นความจำเป็นว่าต้องออกไปทำอะไรต่อมิอะไรเพื่อเติมความสุขให้ตัวเอง

บางทีก็เกิดคำถามว่า คนบางคนรวยอยู่แล้ว ทำไมถึงยังกอบโกยหรือแม้กระทั่งโกงกินเพื่อให้ได้เงินมากกว่านี้

บางทีสิ่งที่เขาอยากได้อาจจะไม่ใช่เงิน แต่เป็น “ความรู้สึกปลอดภัย” “อำนาจ” หรือ “ความยอมรับ” ที่มาพร้อมกับเงิน

จะโดยรู้ตัวหรือไม่ก็ตาม เงินเป็นเพียง “ตัวแทน” หรือ proxy สำหรับสิ่งอื่นที่เขากำลังแสวงหาอยู่เท่านั้นเอง

เราจะอยากได้เฉพาะสิ่งที่เรายังไม่มี

อันนี้เป็นเครื่องมือตรวจสอบที่ดีนะครับ

ตรวจสอบใจตัวเองว่าตอนนี้เรากำลังดิ้นรนหรือออกแรงเพื่อให้ได้อะไรมากันแน่ ซึ่งความเป็นไปได้น่าจะมีอยู่สามทาง

1. มันเป็นสิ่งที่เรายังขาดอยู่จริงๆ
2. เรามีอยู่แล้วแต่มองข้ามมันไป
3. มันเป็นเพียง “ตัวแทน” ของสิ่งที่เราขาดอยู่ ซึ่งมันอาจจะเป็นตัวแทนที่เข้าท่าหรือไม่เข้าท่าก็ได้

เมื่อใช้ชีวิตช้าลงและมีเวลาสำรวจตัวเองมากขึ้น เราอาจจะพบว่าเราไม่จำเป็นต้องทำชีวิตให้วุ่นวายอย่างที่เป็นอยู่ก็ได้นะครับ

—–