คือคิดแล้วลงมือทำ

เพราะคนส่วนใหญ่คิด แต่ไม่เคยลงมือทำ

คิด 10 คน อาจจะทำแค่คนเดียว

เพราะฉะนั้น เพียงแค่คุณลงมือทำ คุณก็ดีกว่าอีก 9 คนที่เอาแต่คิดแล้ว

เพิ่มอีกหนึ่งสเต็ปที่จะช่วยให้คุณเปลี่ยนจาก Top 10% เป็น Top 1%

นั่นคือเมื่อลงมือทำแล้ว ก็จงทำให้เสร็จ

เพราะลงมือทำ 10 คน มักจะทำเสร็จแค่คนเดียว

ยกตัวอย่างเช่น

100 คนคิดอยากจะเขียนบล็อก

10 คนเท่านั้นที่ลงมือเขียนจริงๆ

และจะมี 1 คนเท่านั้นที่เขียนเสร็จแล้วกด ‘publish’ เพื่อแชร์งานของตัวเองให้โลกเห็น

ต่อให้บทความที่คุณเขียนออกมามันจะแย่แค่ไหน ก็ยังดีกว่าบทความแสนเพอร์เฟคที่อยู่แต่ในหัว

คิดแล้วลงมือทำ คุณจะกลายเป็น Top 10%

ทำแล้วทำให้เสร็จ คุณจะกลายเป็น Top 1%

Simple. Not Easy.

แต่ทำได้ทุกคนครับ

“It is impossible for a man to learn what he thinks he already knows.”
-Epictetus

สิ่งหนึ่งที่คนวัยหนุ่มสาวพกติดตัวก็คือความคิดว่าตัวเองรู้แล้ว

ยิ่งถ้าใครติดตามข่าวสารบ้านเมือง อ่านบทวิเคราะห์ ถกเถียงกับเพื่อนบ่อยๆ ก็จะยิ่งมั่นใจว่าสิ่งที่ตัวเองรู้ สิ่งที่ตัวเองคิด สิ่งที่ตัวเองเชื่อนั้นถูกต้องแน่นอน

ที่กล้าพูดอย่างนี้เพราะผมก็เคยเป็นอย่างนั้นมาก่อน

แต่พอได้อยู่ไปเรื่อยๆ ได้เห็นว่าสิ่งต่างๆ ที่เราเคยคิดว่ามันใช่ สุดท้ายกลับไม่ใช่ ความมั่นใจในตัวเองก็จะค่อยลดลงเรื่อยๆ ลดลงเรื่อยๆ

จากที่เคยคิดว่ารู้เยอะ ก็เริ่มรู้สึกว่ารู้น้อย

และจากที่คิดว่ารู้น้อย ก็พบว่าเราไม่รู้อะไรเลย

และวันนั้นแหละ ถึงจะเป็นจุดเริ่มต้นครั้งใหม่

เมื่อเห็นตามจริง ก็ยอมรับได้ในความไม่รู้ของตัวเอง

เมื่อรู้ว่าไม่รู้ ใจก็จะเปิดมากขึ้น

เมื่อใจเปิดมากขึ้น ก็จะฟังมากขึ้น

เมื่อฟังมากขึ้น วันนี้เราอาจฉลาดขึ้นอีกนิดก็ได้

---

Writing Workshop เสาร์ที่ 16 ธ.ค. 9:30-12:30 ยังมีที่ว่างอีก 4 ที่ครับ ใครสนใจอ่านรายละเอียดได้ที่นี่ครับ bit.ly/anontawongwriting

หลายคนคงเคยได้ยินนิทานพระราชากับชุดล่องหนมาแล้ว

พระราชาองค์หนึ่ง ทรงอยากมีฉลองพระองค์ชุดเก่งที่ไม่มีใครซ้ำแบบ จึงมีแก๊งต้มตุ๋นมาเสนอตัวว่าจะตัดฉลองพระองค์สุดเท่ถวายให้

เมื่อพระองค์ทรงอยากเห็นและลองเสื้อผ้านั้น ช่างตัดเสื้อจอมแสบก็ทำทีท่าเอาเสื้อผ้ามาสวมให้ลองดู โดยที่พระองค์ไม่ทรงเห็นมีอะไรเลย แต่ช่างเจ้าเล่ห์ก็บอกว่า นี่เป็นเสื้อผ้าล่าสุดจากสรวงสวรรค์ ซึ่งคนมีบุญเท่านั้นจึงมองเห็นเสื้อผ้าชุดนี้

พระราชากลัวว่าตนเองจะกลายเป็นคนไม่มีบุญ จึงต้องทำเป็นมองเห็นเสื้อผ้าชุดเก่งนั้นด้วย
ในที่สุด วันสำคัญก็มาถึง เมื่อช่างตัดเสื้อขอให้พระองค์ทรงสวมฉลองพระองค์ชุดเก่งนั้นแล้วขี่ม้าเสด็จไปตามท้องถนนเพื่อให้ประชาชนชื่นชมพระบารมี

ระหว่างที่เสด็จไปท่ามกลางประชาชนซึ่งแห่แหนคอยเฝ้าอยู่สองข้างทางด้วยเรือนร่างที่เปลือยเปล่าไม่สวมอาภรณ์ใดๆ เลยนั้น ประชาชนที่ไม่กล้าพูดความจริงต่างพากันแซ่ซ้องสรรเสริญถวายพระพรกันเซ็งแซ่
จนกระทั่งเด็กน้อยคนหนึ่งได้เห็นพระราชา ก็ร้องตะโกนขึ้นเสียงดังว่า “ทำไมพระราชาไม่สวมอะไรเลย?!”

—–

ที่บริษัททอมสันรอยเตอร์ที่ผมเคยทำงานอยู่สิบกว่าปี เรามีวงดนตรีชื่อ TRMG – Thomson Reuters Music Group ซึ่งงานใหญ่ที่สุดของ TRMG คือการขึ้นเล่นในงานเลี้ยงประจำปี

TRMG จะขึ้นเล่นสองช่วง คือช่วงเริ่มงานที่คนรับประทานอาหารเย็น ซึ่งเราจะเล่นเพลงฝรั่ง หรือเพลงเบาๆ ให้คนฟังไปกินไปอย่างเพลิดเพลิน

ส่วนช่วงที่สอง คือช่วงปิดท้ายงานตั้งแต่ 4 ทุ่มถึงเที่ยงคืน เป็นช่วงที่เราเข็นเพลงสนุกๆ ออกมาเล่น 2-3 เพลงแรกของช่วงที่สองถือเป็นช่วงชี้เป็นชี้ตาย เพราะถ้าบิ๊วด์คนดูไม่ขึ้น เขาก็อาจจะออกจากงานเลี้ยงไปต่อกันที่อื่น

จุดเปลี่ยนที่สำคัญที่สุด คือการมีเพื่อนพนักงานกลุ่มแรกมากระโดดเย้วๆ หน้าเวที

เมื่อมีกลุ่มหนึ่ง เราก็ใจชื้นแล้ว เพราะอีกไม่นานก็จะเริ่มมีกลุ่มสอง กลุ่มสามและอีกหลายๆ กลุ่มตามมา
เมื่อคนดูสนุก นักดนตรีก็มัน อารมณ์ส่งถึงกันได้เต็มที่ และทำให้คืนนั้นน่าจดจำ

—–

เคยมั้ยครับ เวลาที่เราเชิญวิทยากรมาพูดที่องค์กรของเรา ตอนท้ายพอเขาถามว่าใครมีคำถามอะไรมั้ย ทั้งห้องกลับตกอยู่ในความเงียบ…

เป็นความเงียบที่น่าอึดอัด แค่เพียงสิบกว่าวินาทีก็ดูยาวนาน จนวิทยากรทำท่าจะวางไมค์แล้ว
แต่ท่ามกลางความเงียบนั้น ในที่สุดก็มีคนยกมือขึ้นถามคำถามแรก

และวิทยากรก็ยิ้มออก

เมื่อตอบคำถามแรกเสร็จ คราวนี้คำถามที่สอง ที่สาม ที่สี่ก็เรียงรายกันเข้ามา จนบางทีก็มีเป็นสิบคำถาม
น่าคิดว่า ถ้าคนๆ นั้นไม่ได้ยกมือถามคำถามแรก เราจะมีโอกาสได้ยินอีก 9 คำถามที่เหลือรึเปล่า

—–

คนนับหนึ่งนั้นหายาก

แต่ก็เป็นคนที่จำเป็นอย่างยิ่งต่อสังคม

เพราะถ้าไม่มีคนนับหนึ่ง วิทยากรก็ไร้คำถาม นักดนตรีก็เล่นไม่สนุก และพระราชาก็จะโดนต้มตุ๋น

คนนับหนึ่งนั้นหายาก แต่การเป็นคนนับหนึ่งไม่ได้ยากขนาดนั้น

ก็ํแค่ออกมาเปิดฟลอร์ ก็แค่ยกมือถามคำถาม ก็แค่พูดความจริง

ยังมีวิธีนับหนึ่งอีกมากมาย

นับหนึ่งที่จะขอโทษ นับหนึ่งที่จะลงมือ นับหนึ่งที่จะเสียสละ

เรามานับหนึ่งกันให้บ่อยขึ้นดีมั้ยครับ?

—–

ขอบคุณนิทานพระราชากับชุดล่องหนจาก Manager Online นิทานสำหรับเด็กโดย สุขสันต์ วิเวกเมธากร

หนังสือ Thank God It’s Monday ขอบคุณโลกนี้ที่มีงานประจำ ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 2 วางแผงแล้วนะครับ รอบนี้ไม่มีหน้าซ้ำครับ! หาซื้อได้ที่ซีเอ็ด นายอินทร์ B2S คิโนะคุนิยะ Asia Books และร้านหนังสือชั้นนำทั่วไป หรือสั่งตรงกับสำนักพิมพ์ได้ที่ bit.ly/tgimorder2 ครับ

ขึ้นอยู่กับขนาดของความกล้า

Life shrinks or expands in proportion to one’s courage.
-Anais Nin

สิ่งหนึ่งที่บริษัทระดับโลกมีเหมือนกันคือความกล้า

Apple กล้าที่จะคิดต่าง – Think different 

Alibaba กล้าที่จะทำให้ทุกคนทำธุรกิจที่ไหนก็ได้ – Make it easy to do business anywhere

SpaceX กล้าที่จะอพยพมนุษย์ไปอยู่บนดาวอังคาร – Enabling human life on Mars

ความกล้าระดับนี้ ถอดแบบมาจากผู้ก่อตั้งอย่าง Steve Jobs, Jack Ma และ Elon Musk

ถ้าอยากมีชีวิตที่ก้าวหน้ากว่านี้ เราก็ต้องกล้ากว่านี้ โดยไม่จำเป็นต้องกล้าขนาด Elon Musk ก็ได้

กล้าที่จะยอมรับว่าตัวเองไม่รู้

กล้าที่จะถามคำถาม

กล้าที่จะขอในสิ่งที่เราอยากได้

กล้าที่จะผิดพลาด

กล้าที่จะเริ่มต้น

Life shrinks or expands in proportion to one’s courage.

แค่กล้าขึ้นเพียงเล็กน้อย ชีวิตก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว

---

หนังสือ Thank God It’s Monday ขอบคุณโลกนี้ที่มีงานประจำ ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 2 วางแผงแล้วนะครับ รอบนี้ไม่มีหน้าซ้ำครับ! หาซื้อได้ที่ซีเอ็ด นายอินทร์ B2S คิโนะคุนิยะ Asia Books และร้านหนังสือชั้นนำทั่วไป หรือสั่งตรงกับสำนักพิมพ์ได้ที่ bit.ly/tgimorder2 ครับ

เพราะคนดีจะมอบความสุข
คนแย่ๆ จะมอบประสบการณ์
คนแย่สุดๆ จะมอบบทเรียน
และคนที่ดีที่สุดจะมอบความทรงจำ

Never blame anyone in your life.
Good people give you happiness.
Bad people give you experience.
Worst people give you a lesson.
And best people give you memories.

-Zig Ziglar

สองสัปดาห์ที่ผ่านมาเป็นช่วงที่ผมกับแฟนมีเรื่องให้เครียด เพราะเราตัดสินใจจะกั้นห้องทำงานชั้นสองเพื่อให้เปิดแอร์ได้ (เผื่อจะเอาลูกมาอยู่ในห้องนี้) โดยจะทำเป็นชั้นหนังสือปิดด้วยกระจกและติดประตูกระจกบานเฟี้ยม

ตอนแรกแฟนผมถามเพื่อนที่รับเหมาไปว่าเค้ารับทำรึเปล่า ปรากฎว่าเขาไม่สามารถทำงานชั้นหนังสือให้ได้ เขาเลยรีเฟอร์ผู้รับเหมาอีกคนนึงมาชื่อ “พี่อ้อ” ซึ่งเขาเองไม่เคยเห็นผลงานหรอกแต่เห็นว่าเป็นพี่สาวของเพื่อน

แฟนผมคุยกับพี่อ้อแล้วก็ไม่ได้รู้สึกชอบเท่าไหร่ ดูเป็นผู้หญิงเยอะๆ ชิงพูดไปเสียทุกอย่าง แต่เห็นพี่อ้อทำราคามาละเอียดยิบ แล้วพร่ำบอกว่าเขาอยากจะชัดเจนตอนนี้จะได้ไม่ต้องมามีปัญหากันทีหลัง พี่ชายแฟนเลยบอกว่าให้ลองใช้คนนี้ดูแหละ เพราะน่าจะทำงานเนี้ยบ

วันแรก เรานัดให้พี่อ้อและทีมงานเข้างานตอน 10 โมงเช้า พอ 10 โมงผมเห็นพี่อ้อยังมาไม่ถึง เลยโทร.ถามเค้าว่าถึงไหนแล้ว เค้าบอกว่าใกล้ถึงแล้วค่ะ ตอนนี้อยู่ศรีนครินทร์แล้ว (บ้านผมอยู่อ่อนนุช)

ผ่านไปจนเกือบเที่ยงพี่อ้อก็ยังมาไม่ถึง โทร.ไปหลายครั้งก็ไม่รับสาย สุดท้ายผมต้องออกไปทำธุระก่อน แฟนบอกว่าพี่อ้อมาถึงเกือบบ่ายสอง

พี่อ้อบอกใช้เวลาทำงานนี้ไม่เกิน 3 วัน แต่ 3 วันนี้พี่อ้อ มาอยู่หน้างานแค่ครั้งละแป๊บเดียว จากนั้นก็ขับรถไปไหนต่อไหน (บอกว่าไปกินข้าวเที่ยง หายไป 3 ชั่วโมงเป็นต้น) กว่าจะมาถึงอีกทีก็เย็นๆ

ผลก็คือช่างทำงานได้ไม่เป็นมืออาชีพเลย protect พื้นที่ไม่เรียบร้อย ขนของทำวอลเปเปอร์เสียหายหลายจุด อุปกรณ์ก็เอามาไม่ครบ ต้องวิ่งออกไปซื้อหลายรอบ ช่างต้องนั่งรอเฉยๆ หลายชั่วโมง

หมด 3 วันงานไม่เสร็จ พี่อ้อบอกว่ายังไงวันที่ 4 ต้องเสร็จ พี่สัญญา

แต่วันที่ 4 ก็เหมือนเดิม ทุกคนเข้างานสาย พี่อ้อมาอยู่หน้างานไม่ถึงชั่วโมง จากนั้นก็ขับรถกลับไปเอาของที่ลืมไว้ที่บ้านแถวรามอินทรา ส่วนช่างก็ฉิ่งฉับไปเรื่อยๆ จนเย็นแล้วพี่อ้อก็ยังไม่มา ตกหัวค่ำพี่อ้อถึงโทร.มาบอกว่า ขออีกหนึ่งวัน ยังไงพรุ่งนี้เสร็จแน่นอน ทุกคนจะเข้างานกันตอน 8.30

ผมเลยทำสัญญาเพิ่มเติมส่งไปทางไลน์ไปว่า ถ้าเข้างานสายเกิน 8.30 จะขอปรับนะ ครับ และถ้างานลากยาวเกิน 5 วันก็จะขอปรับมากกว่าอัตราเดิมที่เคยคุยกันไว้ด้วย ปรากฎว่าพี่อ้อเงียบไม่ตอบ รุ่งเช้ามาก็ไม่ตอบ แต่ประมาณสายๆ พี่ชายแฟนก็โทร.มาบอกว่า พี่อ้อโทร.มาคุยกับเขาว่าจะไม่เซ็นสัญญา เพราะให้มาปรับอย่างนี้รับไม่ได้ พี่เขาเองก็มีศักดิ์ศรีเหมือนกัน…

สุดท้ายผมเลยต้องบอกยกเลิกสัญญาเดิมไปทางไลน์ ซึ่งเขาก็ไม่ตอบเช่นเคย ยังดีที่วางมัดจำไป 50% ยังเหลืออีก 50% ที่ยังพอเอาไปจ้างช่างคนอื่นมาแก้งานแทนได้

หลังจากคิดอยู่นาน แฟนผมก็นึกออกว่าเรารู้จักน้องคนหนึ่งที่ทำ interior design เขาน่าจะมีช่างที่คุ้นเคยกัน น้องคนนั้นเลยแนะนำให้เรารู้จักกับ “ช่างแหลม” ซึ่งทำได้ทั้งงานไม้และงานสี สุดท้ายก็ได้ช่างแหลมและทีมงานมาเก็บงานไม้ ทำสีใหม่ และติดประตูให้ งานออกมาเรียบร้อยและรวดเร็วตามที่รับปากเอาไว้ทุกประการ

การได้เจอกับ “พี่อ้อ” ผู้รับเหมาที่ทุกคำพูดเป็นโมฆะถือเป็นบทเรียนที่สำคัญยิ่งสำหรับผมและแฟน แต่จากนี้ไปเราก็รู้แล้วว่าคราวหน้าจะต้องทำอย่างไรบ้าง อย่างน้อยที่สุดพี่อ้อก็ทำให้ผมได้พบกับช่างแหลม

Never blame anyone in your life.
Good people give you happiness.
Bad people give you experience.
Worst people give you a lesson.
And best people give you memories.

ทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเรา เขามาเพื่อให้เราได้เรียนรู้อะไรบางอย่างหรือทิ้งอะไรบางอย่างไว้ให้จดจำเสมอครับ

—–

ป.ล.ใครที่อยากรู้เบอร์พี่อ้อ (ที่ผมไม่แนะนำ) และเบอร์ช่างแหลม (ที่ผมค่อนข้างประทับใจ) รบกวนกรอกแบบฟอร์มนี้เพื่อแชร์ข้อมูลเรื่องช่างหรือผู้รับเหมาที่คุณเคยประสบมา (จะในแง่ดีหรือไม่ดีก็ได้) แล้วผมจะเปิด permission ให้เข้าไปดูข้อมูลได้นะครับ http://bit.ly/2k1AaiY