นิทานสิงโตกับหมู

วันนี้วันศุกร์ มาฟังนิทานกันนะครับ

พระพุทธเจ้าทรงเล่าว่า ในอดีตชาติ พระองค์ทรงเคยเกิดเป็นราชสีห์เจ้าป่า

จู่ๆ วันหนึ่งมีหมูสกปรกที่ชอบนอนกลิ้งเกลือกในหลุมอุจจาระเหม็นคลุ้ง มาท้าสู้กัน

ราชสีห์เจ้าป่ามองดูเจ้าหมูสกปรกแล้วก็คำรามขึ้นว่า

“เจ้าหมูสกปรกเอ๋ย หากเจ้าต้องการชัยชนะ ข้ายินดีจะยกชัยชนะนั้นให้เจ้าเดี๋ยวนี้เลย แต่จะให้ข้าไปสู้กับเจ้านั้น ข้าไม่สู้หรอก ข้ายินดียอมแพ้เสียยังจะดีกว่าไปสู้กับหมูสกปรกอย่างเจ้า”

คนบางคนนั้น มีธาตุแท้ไม่ต่างอะไรกับหมูที่ชอบคลุกอจจาระ หากคนเช่นนี้เข้ามาป้วนเปี้ยนในชีวิตของเรา วิธีที่ดีที่สุด ไม่ใช่การไปสู้กับเขา แต่ควรถอยออกมาจะดีกว่า การถอยนั้น บางครั้งไม่ใช่การยอมแพ้ แต่เป็นการแก้ปัญหาที่ดีที่สุดรูปแบบหนึ่ง


ขอบคุณนิทานจากเพจนิทานเซน

https://linktr.ee/anontawong

นิทานหมากล้อม

วันนี้วันศุกร์ มาฟังนิทานกันนะครับ

มีแม่ทัพคนหนึ่งที่เล่นหมากล้อมเก่งมาก

แม่ทัพกำลังจะไปออกรบและผ่านบ้านเล็กๆ หลังหนึ่ง

มีป้ายแขวนไว้ว่า “นักหมากล้อมอันดับ 1 ของประเทศ”

แม่ทัพไม่เชื่อ จึงเข้าไปหาเจ้าของบ้านและขอเล่นด้วย

ปรากฎว่าเจ้าของบ้านแพ้ทั้ง 3 กระดาน

แม่ทัพหัวเราะ “แกเอาป้ายลงได้แล้ว”

แล้วแม่ทัพก็ไปออกรบด้วยความฮึกเหิม

ไม่นาน แม่ทัพรบชนะกลับมา ผ่านบ้านหลังเดิม ก็ยังเห็นป้ายแขวนอยู่

แม่ทัพจึงเข้าไปหาเจ้าของบ้านและขอท้าดวลอีก

ปรากฎว่าครั้งนี้แม่ทัพแพ้ทั้ง 3 กระดาน

แม่ทัพประหลาดใจ ถามเจ้าของบ้านว่าเพราะอะไร

เจ้าของบ้านตอบว่า

“ครั้งก่อน ท่านมีภารกิจออกรบ

ข้าน้อยไม่อาจทำให้ท่านเสียขวัญกำลังใจ

แต่ครั้งนี้ ท่านชนะกลับมา

ข้าน้อยก็ไม่ต้องออมมือแล้ว”


ขอบคุณนิทานจาก GPlusQuotes แม่ทัพเซียนหมากล้อม

นิทานคิดอย่างแชมป์

วันนี้วันศุกร์ มาฟังนิทานกันนะครับ

ทุกๆ ปี ในอเมริกากลาง จะมีการประกวดเมล็ดพันธุ์ข้าวโพด

หลังจากจบการประกวด ผู้ชนะเลิศก็ได้ทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด

เขานำเมล็ดพันธุ์ที่เพิ่งชนะการประกวดมาแจกให้กับผู้เข้าร่วมการแข่งขัน และกล่าวว่า

“เอาเมล็ดพันธุ์นี้ไปปลูกนะ แล้วปีหน้าเรามาแข่งกันใหม่”

ในปีต่อมา เขาก็ชนะการประกวดเมล็ดพันธุ์ข้าวโพดอีก

เขาเดินแจกเมล็ดพันธุ์ที่เขาเพิ่งชนะให้กับคนอื่นๆ แล้วบอกว่า

“เอาไปปลูกนะ แล้วปีหน้าเรามาแข่งกันใหม่”

ชายผู้นี้คว้าแชมป์การประกวดเมล็ดพันธุ์ข้าวโพดติดต่อกัน 6 ครั้ง และเขาก็แจกเมล็ดพันธุ์ที่ชนะให้ผู้แข่งขันคนอื่นๆ ทุกปี

มีนักข่าวถามเขาว่า ถ้าเขาเก็บเมล็ดพันธุ์ที่ดีเอาไว้โดยไม่แบ่งคนอื่น เขาน่าจะชนะได้ง่ายกว่านี้ไม่ใช่หรือ

แชมป์จึงตอบว่า

“แสดงว่าคุณไม่เข้าใจเรื่องการปลูกพืช คุณเคยได้ยินคำว่าการกลายพันธุ์ไหม ถ้าไร่ของผมมีเมล็ดพันธุ์ที่ดี และบังเอิญไร่ของเพื่อนบ้านมีแต่เมล็ดพันธุ์ที่แย่ๆ วันหนึ่ง ลมก็จะพัดเอาเกสรของเมล็ดพันธุ์ที่แย่ๆ มาตกในไร่ของผม ทำให้เมล็ดพันธุ์ผมแย่ไปด้วย มันไม่เป็นการดีกว่าหรอกหรือ ที่ทุกคนจะมีเมล็ดพันธุ์ที่ดี แล้วถึงตอนนั้นเราค่อยมาแข่งกันว่าใครขยันรดนำพรวนดินกว่ากัน”


ขอบคุณนิทานจาก Gplus Quotes: นิทานก่อนนอนเรื่องเมล็ดพันธุ์ชนะการประกวด

นิทานนกนก

วันนี้วันศุกร์ มาฟังนิทานกันนะครับ

นกสองพี่น้องอาศัยอยู่ในรังเดียวกัน

วันหนึ่งมีรูเล็กๆ เกิดขึ้น นกตัวพี่คิดว่า

“น้องชายของข้าจะต้องซ่อมรังแน่ๆ”

และนกตัวน้องก็คิดว่า

“พี่ชายของข้าจะต้องซ่อมรังแน่ๆ”

เวลาผ่านไปปรากฏว่าไม่มีใครซ่อมแซมรัง และรูโหว่นั้นก็ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ นกตัวพี่ก็คิดว่า

“คราวนี้น้องชายของข้าต้องซ่อมแซมรังแน่ๆ เพราะเขาจะอาศัยอยู่ในรังที่เสียหายเช่นนี้ได้อย่างไร”

และนกตัวน้องก็คิดว่า

“คราวนี้พี่ชายของข้าต้องซ่อมแซมรังแน่ๆ เพราะเขาจะอาศัยอยู่ในรังที่เสียหายเช่นนี้ได้อย่างไร”

เมื่อฤดูหนาวมาถึง ลมทิศตะวันออกเฉียงเหนือก็พัดครวญครางและเกร็ดหิมะก็ตกลงมาอย่างหนาแน่น

นกทั้งสองพี่น้องกอดกันอยู่ในรังที่เสียหาย แล้วนกก็ร้องออกมาว่า

“หนาวเหลือเกิน! หนาวเหลือเกิน!”

นกตัวพี่คิดว่าน้องชายของมันคงไม่สามารถทนความหนาวเย็นเช่นนี้ได้แน่ๆ มันจึงคิดว่าต้องซ่อมรังแล้วล่ะ

นกตัวน้องคิดว่า พี่ชายของมันไม่สามารถทนความหนาวเย็นเช่นนี้ได้แน่ๆ มันเลยคิดว่าต้องซ่อมรังแล้วล่ะ

แต่นกทั้งสองก็ไม่ได้ทำอะไรนอกจากกอดกันแน่นๆ ลมก็เริ่มพัดแรงขึ้นทุกที ในที่สุดรังของนกก็ถูกลมพัดลงมากองอยู่บนพื้นดิน และนกทั้งสองก็ต้องสิ้นใจตายเพราะความหนาวเหน็บที่แสนทรมาน

คนในองค์กรของเราเป็นเหมือนนกสองตัวนี้รึเปล่านะ


ขอบคุณนิทานจากเพจ นิทานสอนใจ เรื่องนกกาสองพี่น้อง

นิทานใครเจ็บกว่า

วันนี้วันศุกร์ มาฟังนิทานกันนะครับ

เจนเพิ่งเลิกกับศร ร้องไห้ฟูมฟาย เก็บตัวอยู่แต่ในห้อง

ฝ้ายเพื่อนสนิทเป็นห่วงเลยโทรมาหา

ฝ้าย: “เป็นไงมั่งแก?”

เจน: “ไม่โอเคสุดๆ ชั้นเข้าไปส่องใน IG เห็นศรยังลงสตอรี่อยู่เลย ดูไม่เห็นเป็นทุกข์เป็นร้อนอะไร ผู้ชายมันเป็นอย่างนี้เหรอวะ”

ฝ้าย: “อย่าไปเหมารวมดิ”

เจน: “แต่ชั้นคิดจริงๆ นะเว้ย ว่าเวลาคนเราเลิกกัน ฝ่ายหญิงมักจะเจ็บกว่า”

ฝ้าย: “แกเคยเห็นเด็กเล่นหนังยางมั้ย”

เจน: “อ้าว ทำไมเปลี่ยนเรื่อง เคยเห็นดิ”

ฝ้าย: “เด็กไร้เดียงสาสองคน เอานิ้วเกี่ยวหนังยางไว้คนละด้าน และดึงหนังยางให้ห่างออกจากกัน ดูว่าจะดึงได้ยาวแค่ไหน”

เจน: “อาฮะ…”

ฝ้าย: “เวลาหนังยางมันขาด หรือเวลาคนหนึ่งปล่อยหนังยาง รู้มั้ยว่าใครที่เจ็บตัว”

เจน: “…”

ฝ้าย: “คนที่ไม่ยอมปล่อยหนังยางยังไงล่ะ”