วันนี้วันศุกร์ มาฟังนิทานกันนะครับ

เศรษฐีคนหนึ่งซื้อบ้านหลังใหม่ที่มีสวนลิ้นจี่อยู่หลังบ้าน

เพื่อนของเศรษฐีแนะนำว่าควรให้ซินแสมาดูฮวงจุ้ย จะได้แน่ใจว่าบ้านหลังใหม่อยู่แล้วร่มเย็นเป็นสุข

เศรษฐีขับรถไปรับซินแสถึงสนามบิน เมื่อเลี้ยวเข้าซอยหมู่บ้าน เศรษฐีก็ชะลอรถลง ทันใดนั้นก็มีเด็กคนหนึ่งวิ่งตัดหน้ารถ เศรษฐีเบรคทันพอดี เด็กหันมามองด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ยกมือไหว้ขอโทษก่อนจะวิ่งจากไป

แทนที่เศรษฐีจะขับรถต่อ เขากลับจอดรถนิ่งอยู่อีกหลายวินาทีราวกับกำลังรออะไร

เพียงไม่กี่อึดใจ ก็มีเด็กอีกคนที่อายุไล่เลี่ยกันวิ่งผ่านหน้ารถไปอีกคน

“คุณรู้ได้อย่างไรว่าจะมีเด็กอีกคนวิ่งตามมา” ซินแสถาม

“ถ้าเด็กเล่นคนเดียว เขาคงไม่ยิ้มแย้มขนาดนั้นหรอกครับ” เศรษฐีตอบ

เมื่อเศรษฐีขับรถถึงหน้ารั้วบ้าน จู่ๆ ก็มีนกหลายสิบตัวบินขึ้นมาจากสวนหลังบ้าน

“ซินแสครับ ผมคงต้องขอให้ซินแสรอสักครู่”

“ทำไมล่ะ?”

“ผมคิดว่าในสวนน่าจะมีเด็กมาแอบขโมยลิ้นจี่อยู่ ถ้าเราเข้าไปตอนนี้เด็กอาจจะตกใจ เกิดตกต้นไม้หัวร้างข้างแตกมาคงไม่ดี ให้เวลาเค้าได้เก็บลิ้นจี่ซักพักก่อนดีกว่า ระหว่างนี้เดินดูด้านนอกแทนได้มั้ยครับซินแส”

“คุณส่งผมกลับสนามบินเถอะ” ซินแสกล่าว

เศรษฐีตกใจ ซินแสจึงอธิบายต่อ

“ด้วยน้ำจิตน้ำใจแบบนี้ ไม่ว่าคุณจะทำอะไรก็จะเจอแต่ความโชคดี แต่ถ้าคุณเป็นคนไม่ดี ต่อให้ผมจัดฮวงจุ้ยแค่ไหนก็ไม่ช่วยอะไร เพราะฮวงจุ้ยที่แท้คือพฤติกรรมของมนุษย์เท่านั้นเอง”

---

แปลและดัดแปลงมาจากนิทานภาษาจีนที่ส่งมาทางไลน์

Time Management Workshop รุ่นที่ 15 เช้าวันเสาร์ที่ 22 ก.พ. เหลือ 10 ที่นั่ง ดูรายละเอียดได้ที่นี่ครับ bit.ly/time22feb20

“Elephant in the Room ช้างกูอยู่ไหน” หนังสือเล่มใหม่ของผมที่ว่าด้วยการค้นหาสิ่งที่สำคัญกับเราอย่างแท้จริง มีขายที่นายอินทร์ ซีเอ็ด B2S และ Kinokuniya แล้วนะครับ อ่านรายละเอียดได้ที่ bit.ly/eitrfacebook และอ่านรีวิวได้ที่นี่ครับ bit.ly/eitrreportingengineer

วันนี้วันศุกร์ มาฟังนิทานกันนะครับ

“สิน” เป็นผู้ชายที่ขยันขันแข็งและไม่เคยทำร้ายใคร เขากตัญญูกับพ่อแม่ ซื่อสัตย์กับภรรยา และเป็นพ่อที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรับผิดชอบต่อครอบครัว

แต่สินทำงานหนักเสียจนไม่ได้พักผ่อน ไม่ว่าพ่อแม่หรือภรรยาเตือนเท่าไหร่ก็ไม่ฟัง วันหนึ่งเมื่อร่างกายมาถึงขีดจำกัด เขาจึงล้มป่วยลงและจากไปในวัยเพียงสามสิบกว่าๆ

สินคิดว่าด้วยความดีที่เขาทำมาทั้งชีวิตเขาน่าจะได้ไปสวรรค์ แต่ท้าวพญายมราชกลับตัดสินให้เขาลงนรก เมื่อสินทักท้วง พญายมราชจึงบอกให้สินเดินไปที่หน้าต่างบานหนึ่งหลังบัลลังก์ เมื่อสินมองลงไปก็เห็นโลกมนุษย์ที่เขาจากมา

พ่อที่แก่ชราของสินต้องเดินเคาะประตูตามบ้านเพื่อขออาหาร ภรรยาอันงดงามของสินนั้นดูโทรมลงไปเยอะเพราะต้องทำงานหามรุ่งหามค่ำ ส่วนลูกของสินก็โดนเพื่อนๆ ในหมู่บ้านล้อเพราะไม่ได้ไปโรงเรียน

สินมองภาพเหล่านั้นด้วยใจปวดร้าว ก่อนที่พญายมราชจะกล่าวขึ้นว่า

“ในเมื่อเจ้าไม่เคยดูแลตัวเองจนสุขภาพเสื่อมโทรม และการจากมาของเจ้าได้ทำให้คนเหล่านี้ต้องทุกข์ทนราวกับอยู่ในนรก เหตุใดเจ้าจึงคิดว่าตัวเองคู่ควรที่จะได้ขึ้นสวรรค์ด้วยเล่า?”

—–

ดัดแปลงมาจากนิทานภาษาจีนทางไลน์

เด็กหนุ่มคนหนึ่งจบปริญญาตรีด้วยคะแนนดีเยี่ยม เขามั่นใจมากว่าจะต้องได้งานที่ตัวเองฝันไว้อย่างแน่นอน

แต่หลังจากได้ไปสัมภาษณ์กับหลายบริษัทที่ตัวเองหมายตาเอาไว้ เขากลับไม่ถูกเรียกให้เข้าไปเซ็นสัญญาเลยแม้แต่ที่เดียว

เด็กหนุ่มไม่เข้าใจว่าทำไมจึงเป็นเช่นนี้ จึงไปเดินเล่นที่หาดทรายเผื่อจะคิดอะไรออก

เขาได้พบกับชายชราผู้หนึ่งที่อัธยาศัยดีและคุยกันถูกคอ ชายหนุ่มจึงเล่าเรื่องราวของตัวเองให้ฟัง

ชายชราได้ยินดังนั้นจึงก้มลงหยิบทรายเม็ดหนึ่งขึ้นมาชู ก่อนที่จะปล่อยมันตกพื้น

“เอาล่ะพ่อหนุ่ม ช่วยเก็บทรายเม็ดเมื่อกี้ให้ลุงหน่อย”

“ผมจะไปหาเจอได้ไงล่ะครับลุง ทรายตรงนี้มีไม่รู้ตั้งกี่พันเม็ด แถมหน้าตาก็เหมือนกันหมดด้วย”

ชายชราไม่ว่าอะไร ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงแล้วหยิบวัตถุชิ้นหนึ่งขึ้นมา มันเป็นไข่มุกสีขาวนวลขนาดพอๆ กับลูกปัด แล้วเขาก็ปล่อยมันตกลงพื้น

“คราวนี้เธอเก็บไข่มุกให้ลุงได้มั้ย?”

“ก็แหงอยู่แล้วสิครับ ดูง่ายจะตายไป”

“ตอนนี้เธอคิดว่าตัวเองพิเศษกว่าใคร แต่จริงๆ แล้วเธอไม่ต่างอะไรกับเม็ดทรายนับร้อยนับพันบนชายหาดนี้ จงฝึกฝนและกวดขันตัวเองจนกว่าจะเป็นไข่มุกเถอะ แล้วเมื่อถึงวันนั้นใครๆ ก็ย่อมต้องการตัวเธอและหาเธอเจอได้อย่างง่ายดาย”

—–

ขอบคุณนิทานภาษาจีนจากไลน์

“Elephant in the Room ช้างกูอยู่ไหน” หนังสือเล่มใหม่ของผมที่ว่าด้วยการค้นหาสิ่งที่สำคัญกับเราอย่างแท้จริง มีขายที่นายอินทร์ ซีเอ็ด B2S และ Kinokuniya แล้วนะครับ อ่านรายละเอียดได้ที่ bit.ly/eitrfacebook และอ่านรีวิวได้ที่นี่ครับ markpeak.net/elephant-in-the-room

วันนี้วันศุกร์ มาฟังนิทานกันนะครับ

ในป่าแห่งหนึ่งมีต้นโอ๊กใหญ่ที่สมบูรณ์แข็งแรง แผ่กิ่งก้านสาขาเป็นที่อาศัยของนกและให้ร่มเงาแก่สัตว์ต่างๆ

ใกล้ๆ นั้นยังมีต้นอ้อกอเล็กๆ ลมพัดมาเพียงแผ่วเบาก็โอนเอน

ต้นโอ๊กจึงกล่าวกับต้นอ้อว่า

“สหายเอ๋ย เจ้าช่างช่างอ่อนแอยิ่งนัก แค่ลมพัดมาเจ้าก็โอนเอนเสียแล้ว ดูข้าสิ ไม่ว่าจะเจออะไร ข้าก็สู้ไม่ถอยแม้แต่น้อย”

ค่ำวันนั้น เกิดฝนตกหนัก พายุกระหน่ำรุนแรง ต้นโอ๊กพยายามยืนลำต้นเพื่อต่อกรกับลมพายุอย่างสุดกำลัง

เช้าวันรุ่งขึ้น ต้นโอ๊กที่ยิ่งใหญ่หักโค่นลง คนผ่านมาเห็นจึงเอาไปทำฟืน

ส่วนต้นอ้อก็ยังโอนไปเอนมารับสายลมและแสงแดดยามเช้าอยู่ตรงนั้น

—–

ดัดแปลงจากนิทานต้นอ้อกับต้นโอ๊ก โดย Yuwadee Kingprompoo

วันนี้วันศุกร์ มาฟังนิทานกันนะครับ

ชายหญิงคู่หนึ่งนอนอยู่บนเตียงขณะที่โทรศัพท์ของฝ่ายหญิงดังขึ้น

เธอรับสาย คุยอยู่ครู่เดียวก็วางหู

“ใครโทรมาเหรอ?”

“สามีฉันเอง”

“…แล้วเค้าว่าไงบ้าง?”

“เค้าบอกว่าจะกลับดึกหน่อยเพราะกำลังออกไปกินเบียร์กับคุณ”