สอบได้ที่โหล่ไม่แย่เท่าสอบได้ที่ 20

January 21, 2020January 21, 2020 / Anontawong Marukpitak

ผมเคยอ่านมุมมองหนึ่งใน Quora ที่บอกว่าคนที่สอบได้ที่โหล่ของห้องไม่ค่อยน่าเป็นห่วงเท่าไหร่

เพราะคนสอบได้ที่โหล่มักจะรู้ตัวว่า ให้ไปเรียนแข่งกับใครคงไม่ได้ เกรดอย่างนี้ไปสมัครบริษัทดีๆ ก็คงไม่ติด งั้นขอลุยทำอะไรของตัวเองดีกว่า ซึ่งหลายต่อหลายครั้งคนที่หัวไม่ดีกลับสร้างธุรกิจขึ้นมาได้และจ้างคนหัวดีมาเป็นลูกน้องได้หลายคน

ส่วนคนที่เรียนดีอยู่แล้วก็มีทางเลือกในชีวิตเยอะ จะเรียนต่อจนจบดอกเตอร์ก็ได้ จะทำธุรกิจเองก็ได้ หรือจะเป็นลูกจ้างมืออาชีพเงินเดือนหลายหมื่นหลายแสนก็ได้

กลุ่มที่น่าห่วงสุดคือคนที่สอบได้กลางห้องมากกว่า กลุ่มนี้มีคำคุณศัพท์ว่า mediocre (มีดิโอ๊เค่อ) ซึ่งแปลว่า พื้นๆ กลางๆ

เกรดไม่ได้แย่ถึงขนาดสอบตก แต่ก็ไม่ได้ดีพอที่จะเข้ามหาลัยท็อปหรือบริษัทชั้นนำได้ พอเข้าไปทำงานก็ทำงานได้กลางๆ ไม่ดีพอจะได้โปรโมต แต่ก็ไม่แย่พอที่จะโดนไล่ออก

ชีวิตของ “มนุษย์กลางๆ” เลยเป็นได้แค่พนักงานกินเงินเดือนที่ติดอยู่ใน comfort zone ไม่ได้มีรายได้มากพอที่จะร่ำรวย แต่ก็ไม่ได้น้อยจนกล้าทิ้งความแน่นอนเพื่อไปเสี่ยงตายเหมือนกลุ่มที่สอบได้ที่โหล่

พระท่านว่าพึงเดินทางสายกลาง แต่กับเรื่องบางเรื่อง การอยู่ตรงกลางก็เป็นกับดักที่อันตรายน่าดูนะครับ

Time Management Workshop รุ่นที่ 15 เช้าวันเสาร์ที่ 22 ก.พ. เหลือ 4 ที่นั่ง ดูรายละเอียดได้ที่นี่ครับ bit.ly/time22feb20

“Elephant in the Room ช้างกูอยู่ไหน” หนังสือเล่มใหม่ของผมที่ว่าด้วยการค้นหาสิ่งที่สำคัญกับเราอย่างแท้จริง มีวางขายที่นายอินทร์ ซีเอ็ด B2S และ Kinokuniya แล้วนะครับ อ่านรายละเอียดได้ที่ bit.ly/eitrfacebook และอ่านรีวิวได้ที่นี่ครับ bit.ly/eitrreportingengineer

ถ้าเราเจ๋งพอก็ไม่มีใครหยุดเราได้

January 20, 2020January 21, 2020 / Anontawong Marukpitak

20200115

เราอยู่ในยุคที่คนตัวเล็กๆ มีโอกาสมากกว่าคนตัวเล็กๆ ทุกคนที่ผ่านมาในประวัติศาสตร์

ต่อให้ไม่มีชาติตระกูล ต่อให้ไม่มีคอนเน็คชั่น ต่อให้ไม่มีเงินทอง แต่อินเตอร์เน็ต โซเชียลมีเดียและสมาร์ทโฟนคือเครื่องมือที่จะช่วยให้เราแจ้งเกิดได้

คำถามคือเราจะใช้สามสิ่งที่กล่าวมาให้เกิดประโยชน์ในทางไหน แค่สร้างความบันเทิงเพื่อซ่อนความทุกข์อื่นๆ หรือจะใช้มันเพื่อสร้างโอกาสและอนาคตที่ดีขึ้นกว่านี้

คนเราถ้าจะทำเสียอย่าง เขาก็จะหาทางไปต่อจนได้ ต่อให้รัฐบาลจะไร้ความสามารถ ต่อให้ฝุ่นมันจะเยอะแค่ไหน

ในทางกลับกัน คนที่ไม่คิดจะทำก็จะทำไม่ได้ ต่อให้สถานการณ์และปัจจัยแวดล้อมจะเอื้อแค่ไหนก็ตาม

“If you are good enough, nobody is stopping you.”
-Gary Vaynerchuk

นี่คือยุคที่ถ้าเราเจ๋งพอก็ไม่มีใครหยุดเราได้

ถ้าชีวิตยังไม่ดีอย่างที่เราอยากให้เป็น ก็ไม่เหลือใครให้โทษนอกจากตัวเองครับ

Time Management Workshop รุ่นที่ 15 เช้าวันเสาร์ที่ 22 ก.พ. เหลือ 6 ที่นั่ง ดูรายละเอียดได้ที่นี่ครับ bit.ly/time22feb20

“Elephant in the Room ช้างกูอยู่ไหน” หนังสือเล่มใหม่ของผมที่ว่าด้วยการค้นหาสิ่งที่สำคัญกับเราอย่างแท้จริง มีขายที่นายอินทร์ ซีเอ็ด B2S และ Kinokuniya แล้วนะครับ อ่านรายละเอียดได้ที่ bit.ly/eitrfacebook และอ่านรีวิวได้ที่นี่ครับ bit.ly/eitrreportingengineer

ฟังร่างกายให้มากขึ้น ฟังกิเลสให้น้อยลง

January 19, 2020January 19, 2020 / Anontawong Marukpitak

20200115b

เพราะคนเรามักทำตรงกันข้าม

เราเชื่อฟังกิเลสมาก อยากดูต้องได้ดู อยากกินต้องได้กิน อยากซื้อต้องได้ซื้อ

แค่ความอยากสะกิดนิดเดียวเราก็เตลิดไปไกลได้อย่างไม่น่าเชื่อ

แต่กับร่างกาย ซึ่งเรามีเพียงร่างเดียวในชีวิตนี้ เขาสะกิดเรากี่ทีเรากลับเฉย

เราจึงเป็นโรคกระเพาะ เป็นออฟฟิศซินโดรม เป็นโรคเครียดและเป็นอะไรอีกหลายๆ โรคที่ไม่ได้เกิดจากความโชคร้าย แต่เกิดจากความละเลยที่จะใส่ใจสัญญาณจากร่างกาย

ยิ่งถ้าใครอายุถึงเลข 3 ยิ่งควรฟังร่างกายให้มากขึ้น ถ้าปวดฉี่ก็ไปเข้าห้องน้ำ ถ้าหิวก็กิน ถ้าอิ่มแล้วก็ไม่ต้องกินต่อแม้ว่ามันจะเป็นบุฟเฟ่ต์ ถ้าเมื่อยก็ลุกขึ้นมายืดเส้นยืดสาย ถ้าง่วงก็นอน

ในทางกลับกัน กิเลสส่งสัญญาณอะไรมา ถ้าเราฝืนสักหน่อย รั้งตัวเองสักนิด ก็จะเป็นการทรมานกิเลส ทรมานบ่อยครั้งเข้ามันก็จะอ่อนแรงไปเอง

อย่าปล่อยให้กิเลส take over ชีวิตเราครับ

—–

Time Management Workshop รุ่นที่ 15 เช้าวันเสาร์ที่ 22 ก.พ. เหลือ 8 ที่นั่ง ดูรายละเอียดได้ที่นี่ครับ bit.ly/time22feb20

ถูกสำหรับเขาอาจผิดสำหรับเราก็ได้

January 18, 2020January 18, 2020 / Anontawong Marukpitak

20200114c

เพราะชีวิตไม่ใช่ข้อสอบปรนัย คำตอบที่ถูกต้องจึงไม่ได้มีแค่คำตอบเดียว

วิธีการที่เคยเวิร์คในสถานการณ์หนึ่ง พอเปลี่ยนคน เปลี่ยนกาล เปลี่ยนสถานที่ก็อาจไม่เวิร์คแล้วก็ได้

พี่เก้ง จิระ มะลิกุลแห่งค่าย GDH เคยเล่าให้ฟังว่า การทำหนังไม่มีสูตรสำเร็จ สิ่งที่ลองกับหนังเรื่องหนึ่งแล้วปังมาก พอเอามาใช้กับหนังอีกเรื่องกลับแป้ก

หรือนักเขียนอย่าง Simon Sinek ที่เขียนหนังสือ bestsellers อย่าง Start with Why, Leaders Eat Last, และ The Infinite Game ก็บอกว่าเขาต้องเปลี่ยนยุทธวิธีในการเขียนหนังสือไปเรื่อยๆ

เล่ม Start with Why เขาต้องใช้วิธีจองตั๋วเครื่องบินไป-กลับ เพื่อจะได้มีเวลาเขียนหนังสือเงียบๆ บนเครื่องบินได้หลายชั่วโมง แต่พอจะเขียนหนังสือ Leaders Eat Last พอเขาลองใช้วิธีนี้แล้วกลับเขียนไม่ออก

ตอนที่ผมเริ่มเขียนบล็อก ก็มีคนบอกว่าบล็อกควรจะโฟกัสแค่เรื่องหนึ่งเรื่องใดโดยเฉพาะ เพื่อเป็นการสร้างชื่อให้ตัวเองว่าเรามีความเชี่ยวชาญด้านนั้น-ด้านนี้ และชื่อของบล็อกก็ควรสะท้อนความเชี่ยวชาญนั้น

เผอิญผมไม่มีความเชี่ยวชาญด้านใดสักเรื่อง ก็เลยตั้งชื่อว่า Anontawong’s Musings คำว่า musings ก็คือความคิดฟุ้งไปเรื่อยๆ คิดอะไรได้ก็เขียน

ข้อเสียคือคนไม่รู้ว่าเป็นบล็อกเกี่ยวกับอะไร ข้อดีคือผมมีอิสรภาพที่จะเขียนเรื่องอะไรก็ได้ในบล็อกนี้

แน่นอน เราควรเรียนรู้จากคนที่มาก่อน คนที่ประสบความสำเร็จกว่าเรา แต่สุดท้ายแล้วเราต้องกรุยทางของเราเอง

ถูกสำหรับเขาอาจผิดสำหรับเราก็ได้

ผิดสำหรับเขาอาจถูกสำหรับเราก็ได้

ขอให้พบสิ่งที่ถูกที่ใช่ด้วยตัวเราเองนะครับ

—–

นิทานฮวงจุ้ย

January 17, 2020January 17, 2020 / Anontawong Marukpitak

20200114

วันนี้วันศุกร์ มาฟังนิทานกันนะครับ

เศรษฐีคนหนึ่งซื้อบ้านหลังใหม่ที่มีสวนลิ้นจี่อยู่หลังบ้าน

เพื่อนของเศรษฐีแนะนำว่าควรให้ซินแสมาดูฮวงจุ้ย จะได้แน่ใจว่าบ้านหลังใหม่อยู่แล้วร่มเย็นเป็นสุข

เศรษฐีขับรถไปรับซินแสถึงสนามบิน เมื่อเลี้ยวเข้าซอยหมู่บ้าน เศรษฐีก็ชะลอรถลง ทันใดนั้นก็มีเด็กคนหนึ่งวิ่งตัดหน้ารถ เศรษฐีเบรคทันพอดี เด็กหันมามองด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ยกมือไหว้ขอโทษก่อนจะวิ่งจากไป

แทนที่เศรษฐีจะขับรถต่อ เขากลับจอดรถนิ่งอยู่อีกหลายวินาทีราวกับกำลังรออะไร

เพียงไม่กี่อึดใจ ก็มีเด็กอีกคนที่อายุไล่เลี่ยกันวิ่งผ่านหน้ารถไปอีกคน

“คุณรู้ได้อย่างไรว่าจะมีเด็กอีกคนวิ่งตามมา” ซินแสถาม

“ถ้าเด็กเล่นคนเดียว เขาคงไม่ยิ้มแย้มขนาดนั้นหรอกครับ” เศรษฐีตอบ

เมื่อเศรษฐีขับรถถึงหน้ารั้วบ้าน จู่ๆ ก็มีนกหลายสิบตัวบินขึ้นมาจากสวนหลังบ้าน

“ซินแสครับ ผมคงต้องขอให้ซินแสรอสักครู่”

“ทำไมล่ะ?”

“ผมคิดว่าในสวนน่าจะมีเด็กมาแอบขโมยลิ้นจี่อยู่ ถ้าเราเข้าไปตอนนี้เด็กอาจจะตกใจ เกิดตกต้นไม้หัวร้างข้างแตกมาคงไม่ดี ให้เวลาเค้าได้เก็บลิ้นจี่ซักพักก่อนดีกว่า ระหว่างนี้เดินดูด้านนอกแทนได้มั้ยครับซินแส”

“คุณส่งผมกลับสนามบินเถอะ” ซินแสกล่าว

เศรษฐีตกใจ ซินแสจึงอธิบายต่อ

“ด้วยน้ำจิตน้ำใจแบบนี้ ไม่ว่าคุณจะทำอะไรก็จะเจอแต่ความโชคดี แต่ถ้าคุณเป็นคนไม่ดี ต่อให้ผมจัดฮวงจุ้ยแค่ไหนก็ไม่ช่วยอะไร เพราะฮวงจุ้ยที่แท้คือพฤติกรรมของมนุษย์เท่านั้นเอง”

แปลและดัดแปลงมาจากนิทานภาษาจีนที่ส่งมาทางไลน์

Time Management Workshop รุ่นที่ 15 เช้าวันเสาร์ที่ 22 ก.พ. เหลือ 10 ที่นั่ง ดูรายละเอียดได้ที่นี่ครับ bit.ly/time22feb20