นิทานไม่มีใครฟังหนู

20180316_mousetrap

วันนี้วันศุกร์ มาฟังนิทานกันนะครับ

หนูน้อยตัวหนึ่งมองผ่านรูฝาผนังบ้านเห็นภรรยาของชาวนากำลังตั้งกับดักหนู

เจ้าหนูน้อยกระโจนออกไปกลางลาน พร้อมตะโกนด้วยความตกอกตกใจกลัวภัยอันตรายที่เข้ามาใกล้ตัว

“กับดักหนูอยู่ในบ้าน กับดักหนูอยู่ในบ้าน!!”

แม่ไก่ได้ยินเข้า ก็มองหนูอย่างเย้ยหยันพร้อมยักไหล่อย่างไม่แยแส

“เจ้าหนูน้อย ข้าได้ยินแล้วว่าภัยใกล้ตัวเจ้า แต่นั่นมันเป็นเรื่องของเจ้า ไม่ใช่ธุระของข้า” ว่าแล้วแม่ไก่ก็คุ้ยเขี่ยหาอาหารต่อไป

เจ้าหนูน้อยวิ่งหน้าตั้งไปยังหมูซึ่งกำลังนอนกลิ้งโคลนอย่างเมามัน

“หมู หมู นายรู้หรือเปล่า มีกับดักหนูอยู่ในบ้าน”

หมูได้ยินพยักหน้ารับ พร้อมบอกว่า

“เจ้าหนูน้อย ข้ารู้สึกสงสารเจ้าจริงๆ แต่ข้าไม่สามารถจะช่วยอะไรเจ้าได้หรอก นอกจากจะสวดมนต์ภาวนาให้เจ้าปลอดภัยเท่านั้น ข้าจะสวดมนต์ภาวนาให้เจ้าทุก ๆ ครั้งก่อนนอนแล้วกัน”

เจ้าหนูวิ่งโร่ไปหาวัวซึ่งกำลังเล็มหญ้าอยู่ข้างบ้าน

“นาย นาย มีกับดักหนูอยู่ในบ้าน”

วัวหันมายิ้มกับหนูน้อย พร้อมพูดว่า

“จริงเหรอ? น่ากลัวสำหรับเจ้านะ แต่ขอโทษทีเถอะ กับดักเล็กๆ แค่นั้นมันไม่ได้สะเทือนข้าแม้แต่น้อย”

ด้วยความหมดหวัง เจ้าหนูน้อยเดินคอตกกลับไปเผชิญชะตากรรมที่บ้านอย่างโดดเดี่ยว

คืนนั้นหลังมืดสนิท กับดักหนูงับเสียงดังสนั่น ภรรยาชาวนารีบลงมาดูหวังจับหนูได้ แต่ในความมืดเธอมองไม่เห็นว่ากับดักหนูงับติดหางงูเห่าตัวใหญ่อยู่ ภรรยาโดนงูกัดเข้าที่แขน ชาวนาต้องรีบนำส่งโรงพยาบาล และกลับมารักษาตัวที่บ้าน

ภรรยาบ่นอยากทานซุปไก่ ชาวจึงฆ่าไก่มาต้มซุปให้ภรรยา แต่วันต่อมาอาการป่วยของเธอก็ยังไม่ดีขึ้น

เพื่อนฝูงเกือบทั้งหมู่บ้านมาเยี่ยมเฝ้าไข้กันเนื่องแน่น ชาวนาจึงฆ่าหมูเพื่อทำอาหารเลี้ยงเพื่อนๆ

สามวันผ่านไป ภรรยาอาการทรุดลงและเสียชีวิตในที่สุด

ในงานศพมีแขกมาร่วมแสดงความเสียใจมากมาย ชาวนาจึงเชือดวัวเพื่อทำอาหารเลี้ยงแขก

เจ้าหนูตัวน้อยเฝ้าดูเหตุการณ์ทั้งหมดผ่านรูฝาผนังด้วยใจอันปวดร้าวยิ่งนัก

—–

ขอบคุณนิทานจาก Cryptonian คนบ้าเหรียญดิจิตัล: [นิทานสอนใจ] : กับดักหนู