เมื่อยี่สิบกว่าปีที่แล้ว ธนาคารในเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่งในแคนาดาได้รับเด็กจบใหม่ชื่อ “เทรนท์” มาทำงานเป็น “โบรกเกอร์” หรือนายหน้าซื้อขายหุ้น
ด้วยความที่เทรนท์เป็นเด็กจบใหม่ แถมเมืองนั้นก็เป็นเมืองเล็ก จึงไม่ได้มีใครคาดหวังกับเทรนท์มากนัก แต่ภายในเวลาแค่ปีครึ่งพอร์ตลูกค้าที่เทรนท์ดูแลกลับมีมูลค่าถึง 165 ล้านบาท และต่อจากนั้นไม่กี่ปีก็มีบริษัทมาดึงตัวเทรนท์ไปร่วมงานโดยให้ค่าตัวถึงเดือนละ 500,000 บาท
เทคนิคที่ทำให้เทรนท์ประสบความสำเร็จในฐานะนายหน้าค้าหุ้นนั้นเรียบง่ายอย่างเหลือเชื่อ
เทรนท์อธิบายว่า ทุกเช้าที่เขามาทำงาน ที่โต๊ะเขาจะมีโถแก้วอยู่ 2 ใบ ใบหนึ่งเป็นโถเปล่า อีกใบหนึ่งเป็นโถที่มีคลิปหนีบกระดาษอยู่ 120 อัน
ทุกๆ ครั้งที่เขาโทร.หาลูกค้า 1 คน เทรนท์จะหยิบคลิปจากเหยือกหนึ่งมาใส่ไว้อีกเหยือกหนึ่ง
เป้าหมายของเขามีเพียงอย่างเดียวเท่านั้น คือก่อนหมดวัน เขาต้องย้ายคลิปให้หมดเหยือก หรืออีกนัยหนึ่งก็คือเขาต้องโทร.หาลูกค้าให้ครบ 120 คนนั่นเอง
ด้วยเทคนิคง่ายๆ เพียงเท่านี้ ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เทรนท์กลายเป็นดาวรุ่งพุ่งแรงและประสบความสำเร็จในงานของเขา
ใครๆ ก็รู้ว่าการจะทำงานเซลส์ทางโทรศัพท์ให้ได้ดีนั้นต้องโทร.ให้เยอะๆ เข้าไว้ แต่จะมีใครบ้างที่จะบอกตัวเองว่าจะโทร.หาลูกค้า 120 คนทุกวันและทำได้ตามนั้นจริงๆ?
เทคนิคคลิปหนีบกระดาษทรงมีพลังตรงที่มันเป็นอะไรที่ “จับต้องได้” ทุกเช้าที่เทรนท์มาถึงที่ทำงาน โถคลิปนั้นจะเป็นตัวย้ำเตือนว่างานที่สำคัญที่สุดของเขาไม่ใช่การนั่งอ่านข่าวหรืออ่านรายงาน แต่มันคือการโทร. โทร. และ โทร.
ทุกครั้งที่เทรนท์โทร.หาลูกค้า ไม่ว่าจะขายได้หรือไม่ได้ เขาจะได้ความรู้สึกดีๆ จากการหยิบคลิปอันนึงไปหยอดใส่อีกโถหนึ่ง พอโทร.ได้ซัก 50 คน เทรนท์ก็จะได้เห็นถึง “ความก้าวหน้า” (progress) ที่โถหนึ่งเริ่มมีคลิปที่ตื้นขึ้นมาแล้ว ส่งผลให้ยิ่งมีพลังที่จะโทร.ต่อไป
ยิ่งใกล้จะหมดวัน ก็จะยิ่งเห็นว่าคลิปโดนโยกย้ายมาเกือบหมดแล้ว มันจึงเหมือนกับการ “เล่นเกม” อย่างนึง การโทรศัพท์หาลูกค้าจึงกลายเป็นเรื่องแข่งขันกับตัวเองเพื่อไปให้ถึงเส้นชัยก่อนหมดวัน
คนที่อ่านบท Anontawong’s Musings คงมีน้อยคนนักที่จะต้องโทรศัพท์หาลูกค้าวันละ 120 ราย แต่เราสามารถจะนำเทคนิคคลิปหนีบกระดาษนี้ไปใช้เพื่อปรับปรุงหรือปรับเปลี่ยนพฤติกรรมบางอย่างของเราได้
เช่น
ถ้าเราอยากดื่มน้ำให้มากขึ้น เราก็อาจจะมีคลิป 8 อันอยู่ในโถ (หรือกล่อง) อันนึง พอกินน้ำหมด 1 แก้วเราก็ย้ายคลิปไปไว้อีกกล่องนึงแทน
ถ้าเราอยากวิดพื้นให้ได้วันละ 50 ครั้ง เราก็ย้ายคลิป 1 อันทุกครั้งที่เราวิดพื้นครบ 10 ที ย้ายครบ 5 อันก็ถือเป็นอันเสร็จกิจ
ถ้าเราอยากจะมีสติรู้ตัวมากขึ้น ก็อาจจะมีคลิป 10 อัน ที่เราจะได้ย้ายทุกครั้งที่เรากลับมามีสติอยู่กับตัวเอง
หรือถ้าเราอยากเป็นที่รักของคนที่ทำงานมากขึ้น เราก็อาจจะมีคลิป 5 อัน และย้ายมันทุกครั้งที่เราเอ่ยปากชมคนที่ทำงาน (อย่างจริงใจ)
ผมเคยอ่านเทคนิคนี้นานแล้ว แต่ยังไม่เคยได้ลองใช้ดูซักที พรุ่งนี้ผมจะเริ่มทำเลย
แล้วคุณล่ะครับ จะลองเริ่มทำเลยรึเปล่า?
—–
ขอบคุณเนื้อหาจาก James Clear: How to Stick With Good Habits Every Day by Using the “Paper Clip Strategy”
ขอบคุณคุณผู้อ่านที่อุดหนุนหนังสือเล่มแรกของผม “Thank God It’s Monday ขอบคุณโลกนี้ที่มีงานประจำ” จนตอนนี้ติดอันดับ Bestseller ของซีเอ็ดครับ (https://goo.gl/e326HZ) หากใครยังไม่ได้จับจอง ยังสามารถหาซื้อได้ที่ซีเอ็ด นายอินทร์ คิโนะคุนิยะ เอเชียบุุ๊คส์ บีทูเอส ศูนย์หนังสือจุฬา หรือสั่งตรงกับผมก็ได้ครับ bit.ly/tgimannounce
Anontawong's Musings 