มั่นใจเกินไป

20161124_overconfident

ถาม: ล่าสุดเห็นคุณไปทำรายการ รี เวดดิ้ง: แต่งอีกครั้ง…ยังเป็นเธอ นี่ก็แอบเซอร์ไพรส์เหมือนกันนะ

ตอบ: ความจริงผมว่าที่เขาชวนไปทำพิธีกรเพราะเราแต่งงานแล้วมากกว่าครับ (หัวเราะ) แต่สิ่งที่ผมเห็นอย่างแรกเลยนะ คือไม่ว่าคุณจะมีพื้นฐานชีวิตยังไง สุดท้ายมันจะมีจุดหักเหที่ยิ่งใหญ่ มันจะมีช่วงตกต่ำและช่วงขึ้นสูงสลับกันอยู๋ตลอดเวลา และจะเป็นอย่างนี้ทั้งชีวิตส่วนตัวและชีวิตคู่ เท่าที่ผมสังเกตเห็น คือเมื่อชีวิตตกต่ำ ชีวิตคู่จะยังอยู่ด้วยกัน และเมื่อชีวิตขึ้นสูง ชีวิตคู่จะมีปัญหา เท่าที่จับได้จากสิบกว่าเทปที่ทำรายการมา เรามักจะเจอเรื่องราวอะไรแบบนี้ คือปกติผมคงไม่ได้เข้าไปศึกษาชีวิตใครตลอดเวลา แต่พอเราได้ไปนั่งฟังแขกรับเชิญเล่า เราก็ร้องอ๋อว่าชีวิตคนเรามันเป็นแบบนี้เองนะ

คนที่จะอยู่ด้วยกันได้นานมันต้องผ่านช่วงตกต่ำมาด้วยกัน หรือต้องผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะ เพราะไม่มีใครที่จะอยู่ด้วยกันแล้วแฮปปี้ไปตลอดจนแก่ อีกอย่างที่ผมเรียนรู้มาคือความแฮปปี้มันมีแต่ความอันตรายนะ เพราะความสงบสุขทำให้เราไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย ทำให้เราเชื่อมั่นในตัวเองมากเกินไป ทำให้เราเชื่อว่าอยู่คนเดียวได้ แต่เมื่อไหร่ที่เราเจออุปสรรค เจอปัญหา หรืออยู่ในช่วงตกต่ำ มันทำให้เราอยากจะพึ่งพาใครอีกคน ซึ่งผมว่าเป็นเรื่องดี

– แสตมป์-อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข
นิตยสาร Hamburger ฉบับที่ 58, Nov 16-22, 2016
เรื่อง: เก้า มีนานนท์
ภาพ: นวลตา วงศ์เจริญ
สไตล์: ชนิตตนัณท์ ณรงค์ฤทธิ์ธำรง


สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ผมมีโอกาสได้กลับไปอ่านการ์ตูน One Piece ซึ่งเป็นเรื่องราวของลูฟี่ ที่มีความฝันจะได้เป็นเจ้าแห่งโจรสลัดด้วยการออกตามหาสมบัติชื่อ One Piece

ช่วงที่ลูฟี่รวบรวมพวกพ้องใหม่ๆ ลูฟี่ต้องปะทะกับอารอน มนุษย์เงือกที่ปกครองหมู่บ้านของนามิ (ต้นหนเรือของลูฟี่) ด้วยความโหดร้ายมาเนิ่นนาน

ระหว่างที่ต่อสู้กัน อารอนเยาะเย้ยลูฟี่ว่า น้ำหน้าอย่างนี้เหรอที่จะเป็นเจ้าแห่งโจรสลัดได้ ลูฟี่ก็สวนกลับเลยว่า ใช่ เพราะชั้นใช้ดาบไม่เป็น เดินเรือก็ไม่เป็น ทำอาหารก็ไม่เป็น ดังนั้นชั้นถึงต้องมีพวกพ้องยังไงล่ะ

เป็นพระเอกที่ยอมรับความอ่อนด้อยของตัวเองได้อย่างหน้าชื่นตาบาน และนั่นคือเหตุผลที่ทำไมลูฟี่ถึงเป็นที่รักของคนไปทั่วโลก (ปีที่แล้ว One Piece ได้ลงกินเนสส์บุ๊คในฐานะการ์ตูนมังงะที่มียอดพิมพ์สูงที่สุดในประวติศาสตร์คือ 321 ล้านเล่ม )


สัปดาห์ที่ผ่านมา เป็นวันที่ผมกับภรรยาครบรอบสองปีการแต่งงาน

จะว่าเร็วก็เร็ว แต่ก็มีอะไรเกิดขึ้นมากมาย โดยเฉพาะการมี “ปรายฝน” เป็นสมาชิกใหม่ของครอบครัว ซึ่งก็ถือว่าเป็นเรื่องยากอยู่เหมือนกัน ที่ต้องมาอดหลับอดนอน สละความสุขส่วนตัวเพื่อดูแลอีกหนึ่งชีวิต

แต่ถ้าให้พูดจริงๆ ชีวิตคู่ของเราก็ยังถือว่ายังไม่ได้เจอความลำบากอะไรมากนัก เพราะต่างคนต่างก็มีงานการดี มีรายได้ที่โอเค จนบางครั้งมันอาจทำให้เราต่างคนต่างมั่นใจตัวเองมากเกินไปเหมือนที่คุณแสตมป์บอก

“ความสงบสุขทำให้เราไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย ทำให้เราเชื่อมั่นในตัวเองมากเกินไป ทำให้เราเชื่อว่าอยู่คนเดียวได้”

ที่ผ่านมา พอเราทะเลาะกันด้วยเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ผมก็แอบมีคิดเหมือนกันว่า ปัญหาแค่นี้เรายังทะเลาะกันหนักขนาดนี้เลย ถ้าเจอปัญหาใหญ่กว่านี้เราจะไปต่อไหวรึเปล่า

แต่พอได้เห็นคำพูดนี้ก็ใจชื้นขึ้น

“เมื่อชีวิตตกต่ำ ชีวิตคู่จะยังอยู่ด้วยกัน”

ผมก็ขอใช้พื้นที่นี้ในการให้คำมั่นว่า ต่อให้เจอปัญหาอะไรข้างหน้า ผมจะไม่ทิ้งเธอแน่นอน

ส่วนประโยค

“และเมื่อชีวิตขึ้นสูง ชีวิตคู่จะมีปัญหา”

ก็ต้องเก็บเอาไว้เตือนสติ ว่าเมื่ออยู่ขาขึ้นแล้วอย่าทะนงตน ว่าเราไม่ต้องง้อใคร ว่าเราอยู่คนเดียวได้

เพราะทุกๆ คนก็เป็นเหมือนโจรสลัดลูฟี่ ที่ออกตามหา One Piece ในมหาสมุทรอันเวิ้งว้างกว้างใหญ่

โจรสลัดบางคนอาจจะเลือกเดินทางคนเดียว เพราะคล่องตัวกว่า

แต่ถ้ามี “พวกพ้อง” ที่ไว้ใจร่วมผจญภัยด้วยกันไปตลอดทาง ก็คงอุ่นใจไม่เบา จริงมั้ย?


ขอบคุณข้อมุลและรูปภาพจาก นิตยสาร Hamburger ฉบับที่ 58, Nov 16-22, 2016

facebook.com/anontawongblog
anontawong.com/archives
Download eBook – เกิดใหม่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s