วันนี้วันศุกร์ มาฟังนิทานกันนะครับ

ณ ชานชลาแห่งหนึ่ง

รถไฟส่งเสียงหวูดดังลั่น ก่อนที่ขบวนจะค่อยๆ ขับเคลื่อนตัวออกไป

ชายหนุ่มคนหนึ่งวิ่งมาแต่ไกล ทำท่าเหมือนจะทันอยู่รอมร่อ แต่ขบวนรถไฟก็วิ่งเร็วขึ้นเรื่อยๆ

สุดท้ายหนุ่มคนนั้นก็วิ่งมาไม่ทัน ได้แต่หยุดหอบหายใจแฮ่กๆ ด้วยสีหน้าเสียดายสุดฤทธิ์

ชายชราที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดจึงเอ่ยขึ้นว่า

“เสียใจด้วยนะพ่อหนุ่ม เธอวิ่งเร็วไม่พอ”

ชายหนุ่มหันมามองชายชราและตอบอย่างสุภาพแต่หนักแน่นว่า

“ผมวิ่งเร็วพอครับคุณลุง แต่ผมออกตัวช้าไป”

---

อ่านตอนใหม่ๆ ได้ทุกวันที่ Facebook Page Anontawong’s Musings (กดไลค์แล้วเลือก See First หรือ Get Notifications ก็จะไม่พลาดตอนใหม่ครับ)

อ่านตอนเก่าๆ ได้ที่ https://anontawong.com/archives/

ดาวน์โหลดอีบุ๊ค “เกิดใหม่”

ขอบคุณภาพจาก Pixabay.com