“When you get in the mud with a pig, you get dirty and the pig gets happy.”

– James Altucher

—–

ผมคิดว่า หนึ่งในเหตุผลที่หลายคนไม่กล้าเขียนบล็อกทั้งๆ ที่มีไอเดียดีๆ อยู่เต็มไปหมด ก็เพราะว่า เรากลัวการถูกวิจารณ์

“รู้ๆ กันอยู่แล้ว ไม่เห็นเจ๋งตรงไหนเลย”

“ก่อนจะวิจารณ์คนอื่น ดูตัวเองรึยัง?”

“เขียนอะไรวะ อ่านไม่รู้เรื่อง”

แค่คิดว่าจะมีใครมาด่าเราอย่างนี้ เราก็หงอแล้ว

การเขียนบล็อกแล้วปล่อยให้คนเข้ามาคอมเม้นท์ได้ จะทำให้เรา vulnerable ขึ้นมาทันที

vulnerable = บาดเจ็บได้ง่าย ถูกทำลายได้ง่าย

เพราะการปล่อยงานของเราสู่สายตาสาธารณชน ย่อมหมายความว่าเราเปิดโอกาสให้คนแปลกหน้าเข้ามาทำร้ายเราทางวาจาได้ตลอดเวลา

คำพูดบางคำก็เสียดแทงเสียจนอดคิดไม่ได้ว่า อยู่เงียบๆ เฉยๆ ดีกว่ามั้ย ไม่ต้องเสี่ยงโดนคนด่า

—–

เขียนบล็อกมาแปดเดือน ยังโชคดีที่ยังไม่ค่อยมีคนเข้ามาทำร้ายผมมากนัก ส่วนใหญ่จะเป็นการแลกเปลี่ยนมุมมองมากกว่า ซึ่งผมย่อมยินดี

แต่ถ้าใครเข้ามาคอมเม้นท์ แล้วผมอ่านแล้วรู้สึกได้ว่า เขาไม่ได้มีเจตนาที่จะมาแลกเปลี่ยนมุมมองเพื่อเรียนรู้ แต่เข้ามาเพื่ออยากเอาชนะ

ก็ป่วยการที่จะต่อล้อต่อเถียงกับคนพวกนี้

ยิ่งเราเถียงกับเขามากเท่าไหร่ เราก็ยิ่งลงไปคลุกโคลนกับเขามากยิ่งขึ้น

“When you get in the mud with a pig, you get dirty and the pig gets happy.”

วิธีการรับมือของผม ก็คือกดไลค์คอมเม้นท์ของเขา ขอบคุณสำหรับความคิดเห็น และจบบทสนทนา

แน่นอน อารมณ์ความขุ่นเคืองย่อมมีคั่งค้าง

แต่ไม่เกินสามวันก็หายครับ

แทนที่จะใช้เวลาอันจำกัดของเราไป “เอาชนะ” หรือ “พิสูจน์ว่าตัวเองถูก” กับน้องหมูเปื้อนโคลน

สู้เก็บแรงไว้เขียนงานใหม่ๆ เพื่อตอบแทนผู้อ่านที่น่ารักอีก 99% จะดีกว่า

—–

ขอบคุณภาพจาก Pixabay.com

อ่านตอนเก่าๆ ได้ที่ https://anontawong.com/archives/

อ่านตอนใหม่ๆ ได้ทุกวันที่ Facebook Page Anontawong’s Musings (ถ้ากด Get Notifications ใต้ปุ่ม Like หรือเลือก Show First ใต้ปุ่ม Following ก็จะไม่พลาดตอนใหม่ครับ)

ดาวน์โหลดอีบุ๊ค “เกิดใหม่”