เพื่อนที่ฉลาดที่สุด

20150125_FollowYourOwnAdvice

เวลาเพื่อนอกหัก ร้องไห้ฟูมฟายมาหาเรา เราแนะนำอะไรเค้าบ้าง?

“อย่าคิดมาก”
“ถ้ามันไม่ใช่ มันก็ไม่ใช่รึเปล่าวะ”
“เฮ้ย เจ็บแค่นี้ไม่ตายหรอก เดี๋ยวหาใหม่ได้ดีกว่านี้อีก”
“ดีซะอีก มีเวลาได้อยู่กับตัวเอง”

เป็นคำตอบง่ายๆ ไม่มีอะไรซับซ้อน

แต่ถ้าลองเราอกหักเองสิ  ไอ้คำแนะนำที่เราเคยบอกเพื่อน เราทำได้เองซักกี่ข้อ?

—–

เคยรู้สึกมั้ยครับว่า ปัญหาของคนอื่นง่ายกว่าปัญหาของตัวเอง

เวลาใครมีอะไรมาปรึกษา เราจึงมักจะมีคำแนะนำดีๆ ให้เขาเสมอ

จนบางทีก็อดคิดไม่ได้ว่า อืม เราเองนี่ก็เป็นคนที่ฉลาดไม่เบานะ

แต่พอเราต้องมาเจอปัญหาคล้ายๆ กันด้วยตัวเอง

เรากลับ “มืดแปดด้าน” หาทางออกไม่เจอ

“เพื่อนอันชาญฉลาด” คนนั้นหายตัวไป ในเวลาที่เราต้องการตัวเขาที่สุด

—–

ผมว่าต้นเหตุการอันตรธานของความฉลาดคือความเป็น “ตัวเรา” ที่เข้ามาพันตู

หากเป็นปัญหา “ของคนอื่น” เราจะมองว่ามันเป็นเรื่องเล็ก ไม่เห็นจะยากอะไร

แต่ถ้ามันเป็นปัญหา “ของเรา” มันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ทันที

เสมือนกับว่า IQ ของเราถูกหารสอง สมองหยุดทำงานโดยกะทันหัน

อะไรๆ มันจึงดู “มืดแปดด้าน” ทั้งๆ ที่มีหน้าต่างที่รอให้เราเดินไปเปิดอยู่ไม่รู้ตั้งกี่บาน

—–

ผมว่าถ้าเราเจอปัญหาหนักอก

ขั้นแรกเราต้องหยุดฟูมฟายกับปัญหาให้ได้ซะก่อน

เมื่อหยุดฟูมฟายได้ สติก็จะเกิด

เมื่อสติเกิด ก็จะเห็นว่า “ปัญหา” อยู่ส่วนหนึ่ง และ “ตัวเรา” ก็อยู่ส่วนหนึ่ง

เมื่อเราตั้งหลักได้อย่างนี้แล้ว ก็เพียงแค่คิดว่า

ถ้าเพื่อนเราเจอปัญหาอย่างที่เราประสบอยู่ตอนนี้ เราจะแนะนำเขาอย่างไร

เมื่อนั้น “เพื่อนที่ฉลาดที่สุด” จะปรากฎตัวครับ