Don’t waste words on people who deserve your silence.

อย่าเปลืองคำพูดกับคนที่คุณควรจะนิ่งเฉยด้วย

– Anonymous

—–

เคยเจอคนที่พูดไม่รู้เรื่อง หรือพวกชอบชวนทะเลาะมั้ยครับ?

กับคนเหล่านี้ ต่อให้เรามีเหตุผลหรือทำถูกต้องยังไง เขาก็ยังไม่เข้าใจ ไม่ยอมเข้าใจ หรือเข้าใจแต่ก็ยังหาข้อติได้อยู่ดี

ตามหลักศาสนาพุทธ การที่คนสองคนมาเจอกัน แสดงว่าต้องเคยเกี่ยวพันกันมาก่อน

การที่เราเจอคนที่ไม่กินเส้นกับเรา อาจเป็นได้ว่าเราเคยทำผิดกับเขาในอดีตชาติ มาชาตินี้เขาเลยขอมาเอาคืนเราบ้าง

ถ้าคุยดีๆ ด้วยแล้วยังไม่สามารถสื่อสารกันได้ การหลีกเลี่ยงไม่ต้องพบ ไม่ต้องคุยกันน่าจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับทั้งสองฝ่าย

แต่ถ้าเลี่ยงไม่ได้จริงๆ และยิ่งคุยยิ่งแย่ หากเรื่องนั้นไม่ได้สำคัญชนิดคอขาดบาดตาย สู้เรา “แกล้งยอมแพ้” และทำเฉยๆ เสีย ก็อาจจะได้ผลลัพธ์ที่ดีกว่า

กับคนบางคน ป่วยการที่จะต่อความยาวสาวความยืด อย่างน้อยก็ในตอนนี้

รอให้วิบากเบาบางลง หรือต่างฝ่ายต่างโตขึ้นกว่านี้ ค่อยกลับมาคุยกันดีกว่า

—–

ขอบคุณภาพจาก Pixabay.com

อ่านตอนเก่าๆ ได้ที่ https://anontawong.com/archives/

อ่านตอนใหม่ๆ ได้ทุกวันที่ Facebook Page Anontawong’s Musings (ถ้ากด Get Notifications ใต้ปุ่ม Like หรือเลือก See First ใต้ปุ่ม Following ก็จะไม่พลาดตอนใหม่ครับ)

ดาวน์โหลดอีบุ๊ค “เกิดใหม่”

“When you get in the mud with a pig, you get dirty and the pig gets happy.”

– James Altucher

—–

ผมคิดว่า หนึ่งในเหตุผลที่หลายคนไม่กล้าเขียนบล็อกทั้งๆ ที่มีไอเดียดีๆ อยู่เต็มไปหมด ก็เพราะว่า เรากลัวการถูกวิจารณ์

“รู้ๆ กันอยู่แล้ว ไม่เห็นเจ๋งตรงไหนเลย”

“ก่อนจะวิจารณ์คนอื่น ดูตัวเองรึยัง?”

“เขียนอะไรวะ อ่านไม่รู้เรื่อง”

แค่คิดว่าจะมีใครมาด่าเราอย่างนี้ เราก็หงอแล้ว

การเขียนบล็อกแล้วปล่อยให้คนเข้ามาคอมเม้นท์ได้ จะทำให้เรา vulnerable ขึ้นมาทันที

vulnerable = บาดเจ็บได้ง่าย ถูกทำลายได้ง่าย

เพราะการปล่อยงานของเราสู่สายตาสาธารณชน ย่อมหมายความว่าเราเปิดโอกาสให้คนแปลกหน้าเข้ามาทำร้ายเราทางวาจาได้ตลอดเวลา

คำพูดบางคำก็เสียดแทงเสียจนอดคิดไม่ได้ว่า อยู่เงียบๆ เฉยๆ ดีกว่ามั้ย ไม่ต้องเสี่ยงโดนคนด่า

—–

เขียนบล็อกมาแปดเดือน ยังโชคดีที่ยังไม่ค่อยมีคนเข้ามาทำร้ายผมมากนัก ส่วนใหญ่จะเป็นการแลกเปลี่ยนมุมมองมากกว่า ซึ่งผมย่อมยินดี

แต่ถ้าใครเข้ามาคอมเม้นท์ แล้วผมอ่านแล้วรู้สึกได้ว่า เขาไม่ได้มีเจตนาที่จะมาแลกเปลี่ยนมุมมองเพื่อเรียนรู้ แต่เข้ามาเพื่ออยากเอาชนะ

ก็ป่วยการที่จะต่อล้อต่อเถียงกับคนพวกนี้

ยิ่งเราเถียงกับเขามากเท่าไหร่ เราก็ยิ่งลงไปคลุกโคลนกับเขามากยิ่งขึ้น

“When you get in the mud with a pig, you get dirty and the pig gets happy.”

วิธีการรับมือของผม ก็คือกดไลค์คอมเม้นท์ของเขา ขอบคุณสำหรับความคิดเห็น และจบบทสนทนา

แน่นอน อารมณ์ความขุ่นเคืองย่อมมีคั่งค้าง

แต่ไม่เกินสามวันก็หายครับ

แทนที่จะใช้เวลาอันจำกัดของเราไป “เอาชนะ” หรือ “พิสูจน์ว่าตัวเองถูก” กับน้องหมูเปื้อนโคลน

สู้เก็บแรงไว้เขียนงานใหม่ๆ เพื่อตอบแทนผู้อ่านที่น่ารักอีก 99% จะดีกว่า

—–

ขอบคุณภาพจาก Pixabay.com

อ่านตอนเก่าๆ ได้ที่ https://anontawong.com/archives/

อ่านตอนใหม่ๆ ได้ทุกวันที่ Facebook Page Anontawong’s Musings (ถ้ากด Get Notifications ใต้ปุ่ม Like หรือเลือก Show First ใต้ปุ่ม Following ก็จะไม่พลาดตอนใหม่ครับ)

ดาวน์โหลดอีบุ๊ค “เกิดใหม่”