วันนี้วันศุกร์ มาฟังนิทานกันนะครับ
ณ สนามบินที่พลุกพล่านที่สุดแห่งหนึ่งในช่วงวันหยุดยาว
ผู้หญิงคนหนึ่งเตรียมตัวเดินทางกลับบ้านที่เธอจากมาแสนนาน
ปรากฎว่าเครื่องดีเลย์กว่าครึ่งชั่วโมง เธอจึงเดินไปซื้อหนังสือพิมพ์และคุกกี้มาหนึ่งถุงเพื่อฆ่าเวลา
หลังจากหาที่นั่งอยู่นาน ก็พบที่นั่งว่างข้างชายแก่ที่ดูป้ำๆเป๋อๆ คนหนึ่ง
เธอรีบตรงไปนั่งอ่านหนังสือพิมพ์และเปิดห่อคุกกี้กินทันที
หลังจากนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ได้ซักพัก เธอก็เริ่มรู้สึกตะหงิดๆ เพราะคุกกี้ที่เธอกินนั้น ดูเหมือนจะร่อยหรอเร็วกว่าปกติ
พอเหลือบตาจากหนังสือพิมพ์มาดู จึงเห็นว่าชายแก่กำลังหยิบคุกกี้กินอย่างเอร็ดอร่อย
แน่นอน เธอไม่พอใจ แต่ก็ไม่พูดอะไรเพราะไม่อยากมีเรื่องกับคนแก่
เธอพยายามหยิบคุกกี้ถี่ขึ้น แต่ยิ่งเธอหยิบคุกกี้กินเร็วขึ้นเท่าไหร่ ชายแก่ก็ยิ่งกินคุกกี้ไวขึ้นเท่านั้น
จนในถุงเหลือคุกกี้แค่ชิ้นเดียว เธอจึงรอดูว่าชายแก่จะยังกล้ากินอีกมั้ย
ชายแก่ยื่นมือลงไปหยิบคุกกี้ชิ้นนั้นขึ้นมา หักมันออกครึ่งนึง และยื่นคุกกี้ครึ่งชิ้นให้เธอด้วยรอยยิ้ม ส่วนเขาก็กินอีกครึ่งชิ้นก่อนจะลุกขึ้นเดินจากไป
ช่างเป็นตาแก่ที่ไร้มารยาทสุดๆ เธอคิดในใจ
ได้เวลาขึ้นเครื่อง เธอจึงตรงไปยังเกตและเปิดกระเป๋าหยิบบอร์ดดิ้งพาส
แต่สิ่งแรกที่เธอเห็นในกระเป๋า คือห่อคุ้กกี้ที่ยังเหลือคุกกี้อยู่เกือบเต็มถุง
เธอจึงถึงบางอ้อ และรู้สึกละอายเหลือเกิน
เพราะคนที่ไร้มารยาทไม่ใช่คุณลุง แต่เป็นตัวเธอเองต่างหาก
ขอบคุณนิทานจาก Neizod: คุ๊กกี้กับชายแปลกหน้า (มีดัดแปลงสำนวนเล็กน้อย)
ตอนใหม่ facebook.com/anontawongblog
ตอนเก่า anontawong.com/archives
ดาวน์โหลด eBook – เกิดใหม่
ขอบคุณภาพจาก Pexels.com
Anontawong's Musings 