แต่เราเปลี่ยนอนาคตได้เสมอ

Nobody can go back and start a new beginning, but anyone can start today and make a new ending.

– Maria Robinson

ผมว่าเราทุกคนที่เคยดูโดเรมอนหรือหนัง Back To The Future น่าจะเคยใฝ่ฝันถึงการนั่งไทม์แมชชีน

เพื่อกลับไปเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เคยทำผิดพลาดในอดีต

และแอบไปดูตัวเอง (รวมถึงคนรอบข้าง) ในอนาคต

แต่เนื่องจากตอนนี้ยังไม่มีใครคิดค้นไทม์แมชชีนได้ เราเลยยังต้องอยู่กับปัจจุบันไปก่อน

ผมเคยอ่านหนังสือคนไทยเล่มหนึ่งบอกว่า เชื่อไหม เราสามารถทำนายอนาคตได้

เช่นผมทำนายว่า ภายในสิบนาทีข้างหน้า ผมจะเขียนบล็อกตอนนี้เสร็จ และจะเดินไปดื่มน้ำ

ผมมีความมั่นใจ 99% เลยทีเดียวว่าเรื่องที่ทำนายนี้จะเกิดขึ้นจริง

หรือผมอาจจะทำนายว่า พรุ่งนี้ผมจะไปทำงานตามปกติ

ความมั่นใจอาจจะลดลงนิดหน่อย แต่ก็ยังมากกว่า 90%

ประเด็นก็คือ เรา “ทำนาย” อนาคตได้ในระดับหนึ่ง ยิ่งอนาคตใกล้เรายิ่งทำนายได้แม่น ถ้าอนาคตไกลหน่อย ความแม่นยำก็อาจจะน้อยลง

และสิ่งเดียวที่จะเป็นตัวบ่งชี้ความแม่นยำของอนาคตที่เราทำนายไว้ ก็คือการกระทำของเราเอง

ถ้าการกระทำของเราสอดคล้องกับสิ่งที่เราต้องการจะให้เป็น เราก็จะสร้างอนาคตสิบนาทีข้างหน้าได้แม่นยำ

อนาคตสิบนาที จะเป็นตัวกำหนดอนาคตหนึ่งชั่วโมง

อนาคตหนึ่งชั่วโมง จะเป็นตัวกำหนดอนาคตหนึ่งวัน

อนาคตหนึ่งวัน จะเป็นตัวกำหนดอนาคตหนึ่งสัปดาห์

เมื่อเราใช้ชีวิตไปตามเงื่อนไขนี้ เราก็สามารถทำนายอนาคตหนึ่ง สิบปี หรือตลอดชีวิตของเราได้

Nobody can go back and start a new beginning, but anyone can start today and make a new ending.

อดีตที่ผ่านไป เราทำอะไรไม่ได้แล้ว

แต่อนาคตที่ยังมาไม่ถึง เรามีสิทธิ์สร้างขึ้นมาใหม่ได้เสมอ

ถ้าเริ่มตั้งแต่วันนี้ครับ

---

อ่านตอนใหม่ๆ ได้ทุกวันที่ Facebook Page Anontawong’s Musings (กดไลค์แล้วเลือก See First หรือ Get Notifications ก็จะไม่พลาดตอนใหม่ครับ)

อ่านตอนเก่าๆ ได้ที่ https://anontawong.com/archives/

ดาวน์โหลดอีบุ๊ค “เกิดใหม่”

ขอบคุณภาพจาก Unsplash.com

“When I let go of what I am, I become what I might be.”

– Lao Tzu

เพราะบางครั้งเราก็ยึดติดกับ “ความเป็นตัวเรา” มากเกินไป

เราจึงสูญเสียโอกาสที่จะได้เปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น ด้วยเหตุผลที่ว่า “ก็เราเป็นคนอย่างนี้”

คำถามสำคัญที่เรามักจะลืมถามก็คือ “แล้วเราอยากเป็นคนอย่างนี้ตลอดไปรึเปล่า?”

ถ้าคำตอบคือใช่ ก็ไม่ต้องทำอะไร เพราะแสดงว่าเราคงแฮปปี้กับมันแล้วจริงๆ

แต่ถ้าคำตอบคือไม่ใช่ ก็แสดงว่าลึกๆ แล้วเราก็อยากจะเปลี่ยนเหมือนกัน

เพราะถ้ายัง “เป็นตัวของตัวเอง” แบบนี้ ผลลัพธ์ก็คงจะเหมือนเดิม

เลิกเป็นตัวเองของตัวเองเสียบ้าง

จะได้อัพเกรดเสียทีครับ

---

อ่านตอนใหม่ๆ ได้ทุกวันที่ Facebook Page Anontawong’s Musings (กดไลค์แล้วเลือก See First หรือ Get Notifications ก็จะไม่พลาดตอนใหม่ครับ)

อ่านตอนเก่าๆ ได้ที่ https://anontawong.com/archives/

ดาวน์โหลดอีบุ๊ค “เกิดใหม่”

ขอบคุณภาพจากPexels.com

อย่าไปเสียเวลาพิสูจน์ให้ใครเห็นว่าเราเป็นคนดี

Be a good person but don’t waste time to prove it.

– Anonymous

---

การพิสูจน์ว่าตัวเองเป็นคนดีให้คนอื่นเห็นนั้น เป็นเรื่องไม่จำเป็น

เพราะคนที่ใกล้ชิดเราย่อมเข้าใจอยู่แล้วว่าเราเป็นคนยังไง

ส่วนคนที่อยู่ไกลเราออกไป ถ้าเขาเลือกที่จะไม่เชื่อซะอย่าง เขาก็ไม่เชื่ออยู่ดี

และถึงเขาจะเชื่อว่าเราเป็นคนดีหรือไม่ มันก็ไม่ได้มีผลกระทบอะไรกับชีวิตเรา

Validation หรือการยอมรับจากคนรอบข้างเป็นความต้องการพื้นฐานของเราทุกคน

(ปุ่มไลค์ของเฟซบุ๊คจึงขายดิบขายดี)

แต่ในขณะเดียวกัน ความต้องการการยอมรับจากคนอื่น (need for validation) มันก็ล่ามโซ่ให้เราไม่เป็นอิสระอีกด้วย เพราะเราเอาความสุขความสำเร็จของเราไปแขวนอยู่กับคำตัดสินของใครก็ไม่รู้

และโดยเนื้อแท้แล้ว ความต้องการนี้ก็คือการขอให้โลกมาช่วยยืนยันความมีตัวตนของเรา

เป็นการหลอกล่อของกิเลสที่จะทำให้เรายึดมั่นในตัวกูของกูมากขึ้น

ดังนั้น การทำดีเป็นเรื่องดีในตัวมันเองอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องป่าวประกาศ ไม่จำเป็นต้องขอคะแนนจากใคร

“ดีเพื่อที่จะดี” ไม่ใช่ “ดีเพื่อจะได้เป็นที่รัก”

เราจะได้ไม่ต้องเหนื่อยใจกับเรื่องไม่เป็นเรื่องครับ

---

อ่านตอนใหม่ๆ ได้ทุกวันที่ Facebook Page Anontawong’s Musings (กดไลค์แล้วเลือก See First หรือ Get Notifications ก็จะไม่พลาดตอนใหม่ครับ)

อ่านตอนเก่าๆ ได้ที่ https://anontawong.com/archives/

ดาวน์โหลดอีบุ๊ค “เกิดใหม่”

ขอบคุณภาพจาก Pixabay.com

อย่างน้อยก็ขอให้รู้จักตัวเองให้ดีพอ

When we don’t know where we are going, at least we must know who we are.

– Paulo Coelho

---

อาจารย์ของผมท่านหนึ่งที่ตอนนี้อายุเจ็ดสิบกว่า เคยบอกผมว่า เขาจะมีแผนการ 7 ปี หรือ 7-year plan เสมอ

7 ปีนี้จะเรียนให้จบด๊อกเตอร์

7 ปีนี้จะก่อตั้งบริษัท

7 ปีนี้จะเอาบริษัทเข้าตลาดหลักทรัพย์

7 ปีนี้จะก่อตั้งมหาวิทยาลัย

ฯลฯ

ผมไม่แน่ใจว่ากับโลกสมัยนี้ เรายังจะใช้หลักการ 7-year plan ได้หรือไม่

เพราะโลกหมุนเร็วขึ้นกว่าแต่ก่อนเยอะ

โอกาสใหม่ๆ ผุดขึ้นมากมาย และความเสี่ยงที่เราไม่เคยพบเจอก็ย่อมมีไม่น้อยไปกว่ากัน

แผนการ 7 ปีจึงอาจจะยืดหยุ่นน้อยไปหน่อย

อาจต้องเหลือแค่แผน 7 เดือนหรือ 7 วันแทน

เป้าหมายจึงอาจไม่ต้องชัดมากก็ได้ เพราะถ้าชัดเกินไปก็อาจทำให้เรามองไม่เห็นโอกาสอื่นๆ

แต่เราควรรู้ว่าเราต้องการอะไร และเรากำลัง “หันหน้า” ไปในทิศทางที่เหมาะสมรึเปล่า

อย่างน้อยที่สุด ถ้าเราหันหน้าให้ถูกทิศ และออกเดิน

การไปถึงจุดหมายช้าหรือเร็วอาจไม่ใช่เรื่องสำคัญนักก็ได้

เพราะคนจำพวกหนึ่งเชื่อว่าชีวิตคือการไปให้ถึงจุดหมาย

ขณะที่คนอีกจำพวกหนึ่งเชื่อว่าชีวิตคือการดื่มด่ำไปกับการเดินทาง

ไม่มีอย่างไหนถูก-ผิดไปกว่ากัน

ขอแค่มันถูกจริตเราก็พอ

---

อ่านตอนใหม่ๆ ได้ทุกวันที่ Facebook Page Anontawong’s Musings (กดไลค์แล้วเลือก See First หรือ Get Notifications ก็จะไม่พลาดตอนใหม่ครับ)

อ่านตอนเก่าๆ ได้ที่ https://anontawong.com/archives/

ดาวน์โหลดอีบุ๊ค “เกิดใหม่”

ขอบคุณภาพจาก Pixabay.com

ความรู้สึกที่ดีที่สุดในโลก

คือตอนที่ตื่นนอนมาตอนเช้าวันเสาร์ และรู้ว่ามีเวลาว่างสองวันเต็มๆ

สองวันที่ไม่ต้องไปทำงาน

สองวันที่จะได้สะสางเรื่องราวที่ค้างคา

สองวันที่จะได้ลองทำอะไรใหม่ๆ

สองวันที่จะใช้เวลากับคนที่เรารัก

สองวันที่อาจจะได้พบเพื่อนใหม่

สองวันที่จะเดินตามความฝัน

สองวันที่จะสร้างความแตกต่างให้กับโลกใบนี้

---

ความรู้สึกที่แย่ที่สุดในโลก

คือตอนที่กำลังจะเข้านอนในคืนวันอาทิตย์

และรู้ตัวว่าเราได้ใช้สองวันที่ผ่านมาไปโดยเปล่าประโยชน์

ไม่ได้สะสางเรื่องราวที่ค้างคา ไม่ได้เดินตามความฝัน

ไม่ได้ลองทำอะไรใหม่ๆ และไม่ได้สร้างความแตกต่างอะไรให้ชีวิตเราเองเลย

---

ขอบคุณข้อมูลจาก Quora: Bhuvnish Mittal’s answer to What are the best and worst feelings in the world? 

อ่านตอนใหม่ๆ ได้ทุกวันที่ Facebook Page Anontawong’s Musings (กดไลค์แล้วเลือก See First หรือ Get Notifications ก็จะไม่พลาดตอนใหม่ครับ)

อ่านตอนเก่าๆ ได้ที่ https://anontawong.com/archives/

ดาวน์โหลดอีบุ๊ค “เกิดใหม่”