อะไรที่ไม่สำคัญก็ไม่ต้องพูดมันออกมาก็ได้

20191105

บางทีบางคำพูดก็สร้างบาดแผลให้กับคนที่เราแคร์โดยไม่ตั้งใจ

ไม่ว่าจะเป็นลูกน้อง มิตรสหาย หรือคนข้างกาย

จะด้วยอารมณ์ชั่ววูบ จะด้วยความสนุกปาก จะด้วยความอยากแซวอะไรก็ตามแต่

เมื่อลองมองย้อนกลับไป การทะเลาะหรือผิดใจกัน มักจะเกิดจากคำพูดที่จริงๆ แล้วเราไม่ต้องพูดมันออกมาก็ได้

แต่เราก็เผลอพูดมันออกไปอยู่ดี และสร้างความเจ็บปวดให้คนฟังเป็นที่เรียบร้อย

โอเค เราอาจบอกว่าเราไม่ได้ตั้งใจ เราไม่ได้มีเจตนาร้ายใดๆ เสียหน่อย

แต่เมื่อเขาบอกว่าเราทำให้เขาเจ็บปวดแล้ว เราก็ไม่มีสิทธิ์จะบอกว่าเราไม่ได้ทำ

ถ้าอยากลดความเจ็บปวดที่ไม่จำเป็น ก็ต้องตัดคำพูดที่ไม่จำเป็นออกไปจากชีวิตเสียบ้าง

“A good rule of thumb for any relationship is to leave three unimportant things unsaid each day.”
-Kim Marlone

ก่อนจะพูดอะไรออกไป ขอให้มีสติที่จะถามตัวเอง

ถามว่าจำเป็นรึเปล่า ถามว่ามีประโยชน์รึเปล่า ถามว่ามันอาจทำร้ายใครรึเปล่า

ทำให้ได้วันละสามครั้ง ก็น่าจะช่วยป้องกันบาดแผลทางอารมณ์ได้พอสมควรเลยนะครับ

อย่าเอาชนะกันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง

20191021d

เป็นเรื่องปกติที่คนอยู่ใกล้กันย่อมมีการกระทบกระทั่ง

ที่ไม่ปกติคือเมื่อกระทบแล้วดันไปยึดติด

ฉันถูก-เธอผิด ฉันมีเหตุผล-เธอใช้แต่อารมณ์ ฉันเป็นคนโอเค-เธอมันใช้ไม่ได้

เมื่อเกิดความขัดแย้ง บางทีเราก็ลืมไปว่าเป้าหมายของเกมนี้ไม่ใช่การเอาชนะอีกฝ่ายหนึ่ง แต่เป็นการประคอง เป็นการรอมชอม เป็นการถนอมเพื่อให้เราสามารถเล่นเกมนี้ด้วยกันไปได้นานๆ

แต่เพราะตัวตนของเรานั้นใหญ่โต มันจึงกลายเป็นเส้นผมที่บังภูเขา เป็นกรรมที่บังตา ทำให้มองไม่เห็นว่าอะไรที่สำคัญกับเราอย่างแท้จริง

“I regretted the time I wasted on things that did not matter with people that matter. ”
-Ric Elias

กับคนสำคัญ อย่าเอาชนะกันในเรื่องที่ไม่สำคัญเลยนะครับ

คุยเรื่องสำคัญกับคนที่ไม่แคร์

20190821b

อาจทำให้เราผิดหวัง เพราะมันคือการนำเรื่องที่อยู่ในใจเราไปบอกคนที่เขาไม่ได้ให้คุณค่ากับสิ่งนั้นเท่าไหร่

คุยเรื่องไม่สำคัญกับคนที่ไม่แคร์ นับเป็นการเสียเวลาเปล่า เช่นการถกเถียงกันในช่องคอมเม้นท์ของโลกโซเชียล ต่างฝ่ายต่างคิดว่าตัวเองถูกทั้งก่อนเถียง ระหว่างเถียง และหลังจากที่เถียงจบไปแล้ว

คุยเรื่องไม่สำคัญกับคนที่แคร์ นับเป็นการเสียโอกาส เช่นอยู่กับคนในครอบครัวหรือเพื่อนสนิทแต่กลับไปคุยกันเรื่องคนอื่นหรือเรื่องไกลตัว ทั้งๆ ที่เราจะมีโอกาสอยู่ด้วยกันแบบพร้อมหน้าพร้อมตาอีกกี่ครั้งก็ไม่รู้

คุยเรื่องสำคัญกับคนที่แคร์ น่าจะเป็นทางที่คุ้มค่า เพราะบทสนทนานี้จะพาให้เราใกล้ชิดกันมากขึ้น เข้าใจกันมากขึ้น และน่าจะได้ผลลัพธ์ที่ดีกว่าคิดและทำอยู่คนเดียวครับ


รับสมัคร Time Management บ่ายวันเสาร์ที่ 7 กันยายน เหลือ 2 ที่ครับ >> http://bit.ly/2ODqv0M

เหตุผลที่บางคน needy ในความสัมพันธ์

20190729_needy

คนที่ needy คือคนที่ต้องการเป็นคนสำคัญของแฟนตลอดเวลา ซึ่งสะท้อนออกมาเป็นความขี้งอแง ขี้งอน เรียกร้องความสนใจจากคนรัก

ไลน์แล้วต้องรีบตอบ ไปไหนโทร.ต้องรายงานตัว วันครบรอบห้ามลืม ฯลฯ

หรือถ้าจะใช้ภาษาวัยรุ่นหน่อยก็คือคนที่ “เยอะ” นั่นเอง

อะไรที่ทำให้เราเป็นคน needy?

ต้องขอย้อนเวลากลับไปสมัยเด็กครับ

หนึ่งในสิ่งที่เด็กอ่อนต้องเรียนรู้ คือคอนเซ็ปต์ที่เรียกว่า object permanence – ความคงทนถาวรทางวัตถุ

มันคือการเข้าใจว่า คน-สัตว์-สิ่งของ จะยังคงอยู่ตรงนั้นแม้ว่าเราจะมองไม่เห็นมันก็ตาม

เด็กเล็กยังไม่เข้าใจคอนเซ็ปต์นี้ เขาจึงสนุกมากกับการเล่น “จ๊ะเอ๋” เพราะเขานึกว่า เวลาแม่หายไปหลังกำแพง แม่ก็จะหายไปไหนก็ไม่รู้ พอโผล่ออกมาก็เลยประหลาดใจว่าแม่โผล่มาจากไหน ผุดขึ้นมาได้ยังไง

แต่พอเด็กคนนั้นโตขึ้น เขาก็จะเริ่มเข้าใจเรื่อง object permanence

เรานั่งอยู่ในบ้านของเรา มองไม่เห็นบ้านหลังข้างๆ แต่เราก็รู้ว่าบ้านหลังนั้นยังอยู่

แม้ว่าเราจะไม่ได้อยู่กับแม่ แต่เราก็ไม่จำเป็นต้องโทร.หาแม่ทั้งวันเพื่อให้แน่ใจว่าแม่ยังอยู่

แม้ว่าเราจะไม่เห็นเงินในกระเป๋าสตางค์ แต่เราก็ไม่ได้เปิดกระเป๋าดูบ่อยๆ เพื่อให้อุ่นใจว่าเงินยังอยู่

ถึงไม่เห็น แต่เราก็รู้ว่ามันอยู่ตรงนั้น

ด้วยเหตุผลกลใดก็ตาม เราไม่ได้เรียนรู้ที่จะนำคอนเซ็ปต์นี้มาใช้กับเรื่องความสัมพันธ์

แม้ว่าเราจะมีแฟนที่ดี คนที่พร้อมจะดูแลเราและฟันฝ่าอุปสรรคไปกับเรา เราก็ยังต้องการความมั่นใจจากเขาอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันอยู่ดี

คุณยังรักฉันรึเปล่า? คุณยังแคร์ฉันอยู่รึเปล่า? ทำไมวันนี้ฉันไม่รู้สึกอย่างนั้นเลย? ทำไมวันนี้คุณไม่พูดให้ฉันมั่นใจล่ะ?

เราเชื่อว่าถ้าแฟนพูดเรื่องที่ควรพูด ทำเรื่องที่ควรทำ เราก็จะรู้สึกปลอดภัย ซึ่งนานไปก็กลายเป็นว่าเราจะรู้สึกปลอดภัยก็ต่อเมื่อเขาพร้อมจะจับมือเราตลอดเวลา พร้อมปลอบโยนเราตลอดเวลา พร้อมสร้างความมั่นใจให้เราตลอดเวลา

ซึ่งก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ เพราะเราทุกคนเคยผ่านประสบการณ์ที่เคยถูกละเลย เคยถูกทำให้ผิดหวัง เคยโดนหักหลัง เราจึงสูญเสียความเชื่อมั่นไป

เราไม่ต่างอะไรกับเด็กน้อยในความสัมพันธ์ ที่ไม่เข้าใจเรื่อง emotional permanence หรือความคงทนถาวรทางอารมณ์

แต่ถ้าเราต้องการความสัมพันธ์ที่ดี เราต้องเรียนรู้ว่าความรักนั้นไม่ได้หายไปไหน และเพียงเพราะว่าเขาไม่ได้บอกรักเราในวันนี้ ก็ไม่ได้แปลว่าเขาเลิกรักเราไปตั้งแต่เมื่อวานนี้เสียหน่อย

เราต้องกลับไปทำความรู้จักกับเด็กน้อยในใจเรา ลองมองย้อนไปยังเหตุการณ์ที่เราอกหัก เหตุการณ์ที่เราตระหนักว่าเรามองคนผิด เหตุการณ์ที่ทำให้เราขาดความเชื่อมั่นในความรักไป

แล้วลองพิจารณามันอย่างถ้วนถี่ ดูให้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น ทำความเข้าใจว่าทำไมเราถึงรู้สึกอย่างนั้น และให้สัญญากับตัวเองว่าเราจะไม่มองความสัมพันธ์อื่นๆ ด้วยสายตาแบบเดียวกัน

บอกเด็กน้อยในใจเราว่า แม้มันจะดูไม่สมเหตุสมผล แต่เราขอเลือกที่จะไว้ใจอีกครั้ง

เลือกที่จะเชื่อในความคงทนของความรักที่มีให้กัน เชื่อในจิตใจที่พร้อมจะดูแลกันไป

เชื่อว่าความรักนั้นยังอยู่ แม้ว่าเราจะไม่อาจรู้สึก ได้ยิน หรือสัมผัสมันได้ตลอดเวลาก็ตาม

—–

ขอบคุณเนื้อหาจาก Quora: Adella Gorgen’s answer to How do you learn to love yourself in order to overcome being needy in relationships and have healthy relationships? 

มีเพื่อนพันคนบนเฟซบุ๊ค

20190514_thousandfbfriends

แต่จะมีซักกี่คนที่เราโทร.หาได้ตอนตีสอง?

ไม่ได้จะบอกว่าการโทร.หาเพื่อนตอนตีสองเป็นเรื่องที่ควรทำ เพียงแต่มันเป็นตัววัดที่ดีว่าในชีวิตเรานี้มีคนที่เราสนิทใจซักกี่คน

Social Media ทำให้เรามี “เพื่อน” มากมาย แต่เป็นเพื่อนที่เน้นปริมาณ ไม่เน้นคุณภาพ

บางคนชื่ออะไร เจอกันตอนไหนยังจำไม่ได้เลย

และชีวิตของเพื่อนที่เราเห็นตามช่องทางเหล่านี้ ก็เป็นชีวิตที่ผ่านฟิลเตอร์มาแล้ว ทั้งฟิลเตอร์ของแอป และฟิลเตอร์เนื้อหาว่าจะเอาส่วนไหนของชีวิตมาอวดให้คนอื่นดู

ความสัมพันธ์ผ่านตัวกรองนั้นอาจดูสวยงาม แต่เปราะบางและว่างเปล่า

จึงเป็นเรื่องน่าเสียดาย ถ้าเราจะไปให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์บนโลกเสมือนที่สะท้อนโลกแห่งความจริงเพียง 10% (หรือ -10%)

ยกมือถือขึ้นมา ไม่ใช่เพื่อเข้าแอป แต่เพื่อโทร.หา ถ้ามีเวลาก็นัดเจอกันเสียหน่อย เวลาอยู่ด้วยกันก็อย่าเอาแต่เล่นมือถือ

แล้วเราอาจจะพบสิ่งที่เราทำหล่นหายมานาน

ว่าสุดท้ายแล้วชีวิตเราต้องการเพื่อนดีๆ ไม่กี่คนหรอก

ปริมาณไม่ต้องมาก ขอให้คุณภาพคับแก้วก็พอ

Anontawong’s Musings on LINE: bit.ly/tgimline