
“Good friends are like stars. You don’t always see them but you know they’re there.”
– Christy Evans
ช่วงสิบวันที่ผ่านมามีโอกาสได้เจอเพื่อนเก่าสองกลุ่ม
ทุกครั้งที่เจอเพื่อน ผมจะได้พลังและข้อคิดอะไรบางอย่างกลับมาเสมอ
เพื่อนที่ดี ต่อให้ไม่คุยกันแรมปี แต่กลับเจออีกครั้งก็ต่อติดแบบไม่ต้องใช้ความพยายามใดๆ
เพื่อนที่ดีจึงเป็นเหมือนของขวัญชิ้นพิเศษ ที่เราได้มาฟรีๆ แบบไม่เสียตังค์ แต่ต้องสละเวลาและออกแรงซักนิดหากอยากรักษาพวกเขาเหล่านี้ไว้
ยี่สิบปีที่แล้ว เราใช้โทรศัพท์โทร.หาเพื่อน
มาวันนี้เราใช้โทรศัพท์เป็นเพื่อน
เราจ้องหน้าเพื่อนคนนี้วันละหลายชั่วโมง และบ่อยครั้งเพื่อนคนนี้ก็เป็นหน้าต่างให้เราได้คุยกับเพื่อนคนอื่นๆ
บ่อยครั้ง ที่เพื่อนคนนี้อาจทำให้เรายิ้มได้ หัวเราะได้
แต่มันไม่อาจหัวเราะร่วมกับเราได้
ที่สำคัญ ยิ่งอยูกับเพื่อนคนนี้มากเท่าไหร่ เรายิ่งเหงามากขึ้นเท่านั้น
ถ้าเพื่อนเป็นเหมือนดวงดาว มือถือก็เป็นเหมือนดาวเทียม ที่อยู่ใกล้ตัว ใช้สะดวก แต่ยังไงมันก็ไม่ใช่ดาว
ผมคงต้องทอนเวลากับดาวเทียมดวงนี้ลงบ้าง และให้เวลากับดาวแท้ให้มากขึ้นครับ
facebook.com/anontawongblog
anontawong.com/archives
Download eBook – เกิดใหม่
ขอบคุณภาพจาก Pixabay.com