แค่ทำก็สำเร็จ

20151010_Try

“ผมว่าคนไปโฟกัสที่ความสำเร็จมากกว่าการกระทำ เหมือนคนบางคนชอบบอกว่าความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น แต่ผมว่าไม่จริง เพราะว่าความสำเร็จเป็นเรื่องของคนอื่นที่มาตัดสิน ฉะนั้นถ้าเราได้ทำแล้ว งานที่เราทำเสร็จมันสำคัญที่สุด ความสำเร็จที่คนอื่นยกมาให้มันก็ไม่ใช่เรื่องของเรา เราควบคุมไม่ได้เลยว่าคนอื่นจะชอบเพลงของเรารึเปล่า ชุดหน้าทำแล้วคนอาจจะไม่ชอบก็ได้ โลกมันก็เป็นแบบนี้ ความสำเร็จมันเป็นเรื่องที่อยู่เหนือการควบคุมของคน”

– ตุล อพาร์ตเมนต์คุณป้า
a day 100 idols ธันวาคม 2551
หน้า 74 The Poetic Rocker
เรื่องโดยดุสิตา อิ่มอารมณ์
—–

เค้าว่ากันว่า ความพยายามเป็นเรื่องของมนุษย์ ความสำเร็จเป็นเรื่องของฟ้าดิน

และเค้าก็ว่ากันอีกว่า ตั้งเป้าให้เร้าใจ มีเดดไลน์ที่ชัดเจน เขียนมันลงกระดาษ วางแผน ตั้งใจลงมือทำ และไม่ยอมแพ้ ยังไงก็ประสบความสำเร็จแน่ๆ

แล้วเราจะเชื่อ “เค้า” พวกแรก หรือ “เค้า” พวกหลังดี?

พี่ตุล นักร้องนำวงอพาร์ตเมนต์คุณป้า ดูเหมือนจะอยู่ในเค้าพวกแรก

อ้อ ถ้าผู้อ่าน Anontawon’gs Musings คนไหนไม่รู้จักวงอพาร์ตเมนต์คุณป้า แสดงว่าคุณยังวัยรุ่นไม่พอนะครับ ขอแนะนำให้ลองไปฟังดูใน Youtube จะได้รู้ว่าผู้เขียนโตมากับเพลงแบบไหน

วงอพาร์ตเมนต์คุณป้าคือวงสุดโปรดของผม อาจไม่ถึงขนาดคลั่งไคล้ตามติดทุกฝีก้าว แต่ผมก็ซื้อแผ่นจริงเค้าครบทุกอัลบั้ม (อัลบััมล่าสุดอย่าง “สมรสและภาระ” ผมซื้อสองรอบด้วยเพราะทำแผ่นหาย) และผมกับแฟนก็ไปดูคอนเสิร์ตสุขสิบสามของพวกพี่ๆ เขาเมื่อปีที่แล้ว

ที่สำคัญ ผมเอาเนื้อเพลงของวงนี้มาใช้ในการทำ Independent Study จนจบปริญญาโทที่นิด้าอีกด้วย! (Independent Study ที่ภาษาไทยเรียกว่า “วิจัยอิสระ” อารมณ์คล้ายๆ วิทยานิพนธ์ฉบับมินิ ไว้วันหลังจะมาเล่าให้ฟัง)

แวะข้างทางซะนาน กลับมาที่ประเด็นของพี่ตุล

“ผมว่าคนไปโฟกัสที่ความสำเร็จมากกว่าการกระทำ เหมือนคนบางคนชอบบอกว่าความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น แต่ผมว่าไม่จริง เพราะว่าความสำเร็จเป็นเรื่องของคนอื่นที่มาตัดสิน ฉะนั้นถ้าเราได้ทำแล้ว งานที่เราทำเสร็จมันสำคัญที่สุด”

ความสำเร็จเป็นเรื่องที่ดีครับ แต่พี่ตุลก็พูดไว้อย่างน่าคิดว่า “ความสำเร็จ” ในนิยามของกระแสหลักมักจะหนีไม่พ้นที่จะต้องได้รับความยอมรับผู้อื่น โดยอาจสะท้อนมาเป็นยอดวิว ยอดไลค์ ยอดแชร์ ยอดขาย หรือการได้ไปออกรายการของสรยุทธ์

ซึ่งสิ่งเหล่านี้ล้วนแต่ขึ้นกับคนอื่นทั้งนั้นเลย

ดังนั้นถ้าเราเอาความสำเร็จของเราไปแขวนไว้กับสิ่งเหล่านี้ ก็เหมือนกำลังเอาความสุขของเราไปแขวนไว้กับคนอื่นนั่นเอง

ผมเองก็ฝากความสุขของตัวเองไว้กับการตัดสินของคนอื่นเป็นประจำ เขียนบล็อกเสร็จแล้วต้องคอยมาดูว่ามีคนแชร์เท่าไหร่แล้ว ถ้าวันไหนได้เกิน 100 แชร์หัวใจจะพองโต ถ้าวันไหนต่ำกว่า 30 แชร์มันก็จะรู้สึกแฟ่บๆ พิกล

เคราะห์ดีที่ผมต้องเขียนตอนใหม่ทุกวัน จึงไม่มีเวลามานั่งภูมิใจกับ “ความสำเร็จ” หรือนั่งจิตตกกับ “ความล้มเหลว” ได้เกิน 24 ชั่วโมง

และที่สำคัญ บล็อกบางตอนที่ผมรู้สึกว่าเขียนออกมาได้ดีมากๆ อาจจะมีคนแชร์ไม่เท่ากับบล็อกตอนที่ผมไม่ได้รู้สึกว่าดีเด่อะไร

บทความที่คนแชร์เยอะ จึงไม่ได้แปลว่าเป็นบทความที่ดีเสมอไป

ดังนั้น ผมจึงต้องคอยเตือนตัวเองอยู่เสมอ ว่าวันไหนที่เขียนได้ดั่งใจและได้นำเสนอประเด็นที่มีประโยชน์ต่อผู้อ่าน วันนั้นผมควรจะพอใจได้แล้ว ไม่ต้องรอให้ได้ร้อยแชร์ก่อนซะหน่อย

และหากเรานิยามว่า “ความสำเร็จ” คือความพอใจในผลงานของตัวเอง

เราก็จะเป็นคนที่ประสบความสำเร็จได้ทุกวัน โดยที่ไม่ต้องรอให้ใครมาบอกครับ

—–

ขอบคุณภาพจาก Slowlylife.net (ที่บอกว่าเอามาจาก Facebook Page Apartment Khunpa อีกที)

อ่านตอนเก่าๆ ได้ที่ https://anontawong.com/archives/

อ่านตอนใหม่ๆ ได้ทุกวันที่ Facebook Page Anontawong’s Musings (ถ้ากด Get Notifications ใต้ปุ่ม Like หรือเลือก See First ใต้ปุ่ม Following ก็จะไม่พลาดตอนใหม่ครับ)

ดาวน์โหลดอีบุ๊ค “เกิดใหม่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s