วันนี้วันศุกร์ มาฟังนิทานกันนะครับ

ณ พระราชวังแห่งหนึ่ง พระราชาได้เรียกทาสสองคนให้มาเข้าเฝ้า

“เจ้าทั้งสองได้รับใช้ข้าอย่างซื่อสัตย์มาเป็นเวลาหลายสิบปีแล้ว ข้าคิดว่าถึงเวลาแล้วที่พรุ่งนี้ข้าจะปล่อยให้เจ้าได้เป็นอิสระ”

ทาสทั้งสองดีใจจนแทบกระโดดกอดกัน

“แต่ก่อนที่เจ้าจะไป ข้ามีสิ่งสุดท้ายที่อยากขอจากพวกเจ้า ข้าอยากให้เจ้าทำกระเป๋าให้ข้าคนละใบ จะหน้าตาแบบไหนหรือขนาดใดก็ได้”

เมื่อกลับถึงที่พัก ทาสคนแรกบอกกับตัวเองว่า

“เรารับใช้พระราชามาก็หลายสิบปีแล้ว เหนื่อยมาพอแล้ว พรุ่งนี้เราก็เป็นไทแล้ว วันนี้ขอสบายๆ ซักวันแล้วกัน”

พูดจบทาสก็ทำกระเป๋าผ้าขนาดเท่าฝ่ามือแล้วเข้านอน

ส่วนทาสคนที่สองบอกกับตัวเองว่า

“เรารับใช้พระราชามาก็หลายสิบปีแล้ว เพื่อแสดงความกตัญญูที่ท่านได้ชุบเลี้ยงเรามา เราต้องทำกระเป๋าที่ดีที่สุด สวยที่สุด และใหญ่ที่สุดเพื่อให้สมพระเกียรติพระองค์ท่าน”

ว่าแล้วทาสคนที่สองก็ตั้งหน้าตั้งตาเย็บกระเป๋าจนถึงเช้า

รุ่งขึ้น เมื่อทาสทั้งสองมาเข้าเฝ้าพระราชาเพื่อถวายกระเป๋า พระราชาก็ตรัสว่า

“ตามข้ามา”

พระราชาเดินนำทาสทั้งสองไปยังท้องพระคลังที่เต็มไปด้วยเพชรนิลจินดามากมาย

“เชิญหยิบอะไรก็ได้ในห้องนี้ใส่กระเป๋าที่เจ้าทำมา มันคือของขวัญที่ข้าอยากมอบให้เจ้าในวันแห่งอิสรภาพนี้”

—–

ขอบคุณนิทานจาก Quora: Ian Noble’s answer to What is your favorite fable?