นิทานช้างน้อย

20150819_LittleElephant

วันนี้มีนิทานมาเล่าให้ฟังอีกหนึ่งเรื่องนะครับ

เป็นเรื่องของช้างน้อยครับ

ตั้งแต่วัยเด็ก ช้างจะถูกล่ามไว้กับต้นไม้เพื่อให้มันอยู่กับที่ แม้ว่าเจ้าช้างน้อยจะออกแรงดึงเท่าไหร่ ต้นไม้ก็ไม่ขยับเลย

หลังจากพยายามครั้งแล้วครั้งเล่า วันแล้ววันเล่า ช้างน้อยก็ได้เรียนรู้ว่า ดิ้นรนไปก็เสียแรงเปล่า อยู่เฉยๆ ดีกว่า

ผ่านไปหลายปี ช้างน้อยกลายเป็นช้างหนุ่ม มีกำลังวังชาเพิ่มขึ้นมหาศาล

แต่หากช้างหนุ่มโดนล่ามไว้ แม้กับต้นไม้ที่เล็กกว่า ช้างหนุ่มตัวนั้นก็จะไม่คิดเดินไปไหน ทั้งๆ ที่แท้จริงแล้ว หากมันออกแรงสักหน่อย ต้นไม้ต้นนั้นย่อมล้มลงอย่างง่ายดาย

คนเราเองก็เหมือนกัน

ตอนเด็กๆ เราอาจเคยล้มเหลวในเรื่องบางเรื่องหลายครั้ง จนสุดท้ายเราก็ยอมแพ้และฝังใจว่า ชาตินี้คงไม่มีทางทำสิ่งนี้ได้สำเร็จ

จากวันนั้นมาถึงวันนี้ เวลาผ่านมาหลายปี เราโตขึ้นมาตั้งไม่รู้เท่าไหร่ แต่เราก็ยังยึดติดอยู่กับความเชื่อเดิมๆ จนเราไม่คิดแม้แต่จะลองพยายาม

ลองสำรวจตัวเองนะครับว่าเรายังมีความเชื่อเหมือนช้างน้อยอยู่รึเปล่า

ป.ล. เรื่องนี้เพื่อนชื่อไก่เล่าให้ฟังตอนไป Bacherlor’s Party ที่หัวหินเมื่อสามปีที่แล้ว

ทำก่อน เชื่อทีหลัง

20150330_DoFirstBelieveSecond

We don’t take action because we believe.
We believe because we take action.
Do first. Believe second
-Seth Godin

—–
เรื่องบางเรื่องเราไม่รู้หรอกว่าทำได้หรือไม่ได้ จนกว่าจะลองลงมือทำ

ชีวิตผมจะว่าไปก็จับพลัดจับผลูมาตลอด

อยากเรียนวิศวะคอมพิวเตอร์ แต่มหาวิทยาลัยเปิดสอนไม่ได้เพราะเด็กน้อยเกินไป เลยต้องไปเรียนวิศวะไฟฟ้า

จนวิศวะไฟฟ้ามา ดันเผลอไปสมัครงานบริษัทซอฟต์แวร์ แล้วก็ได้มาเป็น software engineer ทั้งๆ ที่เคยเรียนวิชา Programming แค่เทอมเดียว

ทำงานด้านซอฟท์แวร์มาได้ 6 ปี ตำแหน่ง communication manager ก็ว่างขึ้นมา เลยลองสมัครดู ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำได้ดีมั้ย แต่เห็นงานแล้วมันน่าทำเลยขอลอง ก็ทำมาเรื่อยๆ จนตอนนี้ก็มั่นใจในวิชาชีพนี้พอสมควร

ผมเขียนบล็อกลง Anontawong.com ครั้งแรก เมื่อวันที่ 25 มกราคม 2555

ณ วันที่ 31 ธ.ค.2557 Anontawong.com มีบทความแค่ 15 บทความเท่านั้น

หรือปีหนึ่งเขียนประมาณ 5 บทความ (จริงๆ ไม่ถึงด้วย เพราะมีหลายโพสต์ที่ผมแค่อัพรูปเฉยๆ)

จนวันที่ 2 ม.ค. 2558 หลังจากกลับมาจากไปเที่ยวปีใหม่ แล้วมีเวลาอยู่กับบ้านว่างๆ ก็เลยคิดสนุกว่า ไหนเราลองมาเขียน anontawong.com จริงๆ จังๆ ดูซิ

แต่ผมก็มีคำถามกับตัวเองว่า จะมีเรื่องเล่าซักแค่ไหนกันเชียว และจะมีคนเห็นประโยชน์มันบ้างมั้ย

ตอนแรกผมเลยตั้งเป้าง่ายๆ ให้ตัวเองว่า จะเขียนบล็อกติดต่อกันให้ได้สามวันเสียก่อน

พอครบสามวัน ผมก็เลยขยับเป้าหมายเป็นเขียนติดต่อกันจนกว่าจะครบหนึ่งสัปดาห์

เมื่อทำได้ ก็เลยบอกตัวเองให้เขียนทุกวันจนกว่าจะจบเดือนมกราคม

และเดือนกุมภาพันธ์…

และเดือนถัดไป

เมื่อวันศุกร์ที่ 27 มีนาคมที่ผ่านมา ผมก็ได้รับแจ้งจาก WordPress ว่าผมเขียนบล็อกครบ 100 ตอนแล้ว

20150337_100Posts

สามปีแรก 15 ตอน

สามเดือนถัดมา 85 ตอน

ความแตกต่างไม่น้อยเลย

หลังจาก “ทำ” มาร่วมสามเดือน ตอนนี้ผมเริ่ม “เชื่อ” แล้วว่า ผมน่าจะเอาดีทางนี้ได้

จึงขอประกาศไว้ ณ ที่นี้ว่า Anontawong.com จะมีบทความใหม่ไปทุกวันนะครับ!