ของสำคัญในชีวิตมันต่อรองราคาไม่ได้

201912233

สิ่งที่มาพร้อมกับยุคอินเตอร์เน็ต คือ Lifehacks หรือทางลัดในการดำเนินชีวิต

ทำอย่างไรถึงจะสำเร็จได้รวดเร็วโดยลงแรงให้น้อยที่สุด

เราจึงคุ้นเคยกับการเฟ้นหาทางลัดและการต่อรองราคากับความสำเร็จ

แต่ของสำคัญจริงๆ มันต่อรองราคาไม่ได้ ถ้าอยากได้จริงๆ ก็ต้องจ่ายราคาที่เหมาะสม

ไม่ว่าจะเป็นความสัมพันธ์ที่ดีกับลูกๆ สุขภาพที่แข็งแรง หรือความก้าวหน้า(อย่างยั่งยืน)ในหน้าที่การงาน

ของเหล่านี้ไม่มีทางลัด มีแต่ทางตรงกับทางอ้อมเท่านั้น

เดินทางตรงเสียแต่ตอนนี้ จะได้ไม่เสียโอกาสและเสียดายเวลาทีหลังครับ

จะโทษคนอื่นก็ได้ แต่อย่าหวังว่ามันจะดีขึ้น

201912232

เรารักตัวเองมาก เราจึงไม่อยากเป็นคนผิด และไม่อยากเป็นคนรับผิดชอบ

ปัญหาส่วนใหญ่ที่เกิดขึ้น เราจึงมองไปที่คนอื่นก่อนเสมอ และจะบอกตัวเองว่าเราทำดีแล้ว คนอื่นต่างหากที่ไม่เข้าใจ คนอื่นต่างหากที่ใช้ไม่ได้

ข้อดีคือเราได้ปกป้องตัวตนไปอีกหนึ่งวัน ข้อเสียคือเรื่องนี้มันมีโอกาสที่จะเกิดขึ้นอีกซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เมื่อเราคาดหวังในสิ่งที่คนอื่นทำให้ไม่ได้หรือไม่คิดจะทำ เราก็ต้องอกหักอยู่ร่ำไป

เมื่อเราได้เรียนรู้ชีวิตมากพอ เราจะเลิกคาดหวังให้คนอื่นเปลี่ยน เพราะถ้าเค้าจะเปลี่ยนเค้าคงเปลี่ยนไปนานแล้ว

การเปลี่ยนแปลงจะเกิดขึ้นได้จริงๆ เมื่อเรากลับมาสำรวจตัวเองก่อน ว่าเราเองจะทำอะไรให้มันดีขึ้นได้บ้าง หรือเราจะปรับใจของตัวเองอย่างไรได้บ้าง ทางออกมีมากกว่าหนึ่งเสมอถ้าใจเปิดกว้างพอ

จะโทษคนอื่นก็ได้ แต่อย่าหวังว่ามันจะดีขึ้น

อย่าจำกัดความเป็นไปได้ในชีวิตด้วยการโทษคนอื่นอยู่เลยนะครับ

—–

“ช้างกูอยู่ไหน” หนังสือเล่มใหม่ของผมวางแผงคริสต์มาสนี้ อ่านรายละเอียดได้ที่นี่ครับ http://bit.ly/eitrfacebook

คิดเล่นๆ ทำจริงๆ

20191217

5 ปีที่แล้ว ผมคิดเล่นๆ ว่าถ้าเขียนบล็อกได้วันละตอน วันหนึ่งก็น่าจะมีบทความมากพอรวบรวมเป็นหนังสือได้

3 ปีที่แล้ว หลังจากตัดสินใจลงฮาล์ฟเป็นครั้งแรกในชีวิต ก็คิดเล่นๆ ว่าถ้าซ้อมดีๆ อาจจะได้ Sub-2 หรือวิ่ง 21.1 กิโลเมตรจบใน 2 ชั่วโมง

1 ปีที่แล้ว หลังจากวิ่งฮาล์ฟที่สองในชีวิตจบ ก็คิดเล่นๆ ว่าปี 2562 เราอาจมีลุ้นจบมาราธอน

มาวันนี้เรื่องที่คิดไว้เล่นๆ เป็นจริงหมดเลยครับ

ผมจบมาราธอนเมื่อเดือนที่แล้ว และวิ่ง sub-2 เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา

ส่วนหนังสือ Thank God It’s Monday ขอบคุณโลกนี้ที่มีงานประจำ ที่ออกมาเมื่อ 2 ปีที่แล้วก็ขายดีอย่างน่าชื่นใจ

และที่สำคัญ หนังสือเล่มใหม่ของผมที่ “เกี่ยวกับช้าง” ก็กำลังจะวางแผงในอีกสองสัปดาห์นี้

เรื่องดีๆ ในชีวิตหลายอย่าง เกิดได้จากการคิดเล่นๆ และทำจริงๆ

คิดเล่นๆ คือคิดว่าถ้าทำได้ก็ดี แต่ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไรมั้ง

ทำจริงๆ ก็คือลงมือทำอย่างสม่ำเสมอ แต่ไม่ได้คาดคั้นว่ามันจะต้องได้เท่านั้นเท่านี้หรือเล็งผลเลิศ

คนบางคนคิดจริงจังและทำจริงจัง อันนั้นน่านับถือ แต่ผมก็รู้ตัวว่าไม่ใช่คนแบบนั้น

บางคนคิดเล่นๆ แต่ไม่เคยทำเลย อันนี้ผมก็เคยเป็นมาก่อน

ส่วนคนบางคนก็คิดจริงๆ แต่ทำเล่นๆ หรือล้มเลิกเสียกลางคัน ผมเชื่อว่าหลายคนอยู่ในกลุ่มนี้

ถ้าใครเคยคิดจริงๆ แต่ทำเล่นๆ แล้วไม่เวิร์ค ลองเปลี่ยนเป็นคิดเล่นๆ แล้วทำจริงๆ ดูได้นะครับ

นอนน้อยไป นั่งมากไป

20191216

สมัย 50-60 ปีที่แล้ว การสูบบุหรี่ถือเป็นเรื่องเท่ เราเห็นพระเอกนางเอกสูบบุหรี่กันในหนังเป็นเรื่องปกติ ขนาดคุณหมอที่ควรจะรักสุขภาพยังสูบบุหรี่จนมีคำโปรยโฆษณาอย่าง Most doctors smoke Camels than any other cigarettes – คุณหมอเลือกสูบบุหรี่ยี่ห้อ Camel มากกว่ายี่ห้ออื่นๆ

แต่สมัยนี้เรารู้แล้วว่าการสูบบุหรี่นั้นส่งผลกระทบต่อสุขภาพได้ร้ายแรงแค่ไหน

ผมคิดว่ามีภัยอีกสองอย่างที่มีความคล้ายคลึงกับการสูบบุหรี่ นั่นคือการนอนน้อยเกินไป และการนั่งมากเกินไป

คนสมัยนี้คิดว่าการนอนน้อยเป็นเรื่องเท่ ใครทำงานแบบไม่หลับไม่นอนคือคนที่มี passion ทุ่มเทกับการงาน เวลาใครพูดว่าเขานอนแค่คืนละ 5 ชั่วโมง แม้จะบ่นเหนื่อยแต่ก็มีความภูมิใจซ่อนอยู่ในนั้น

Matthew Walker ผู้เขียนหนังสือ Why We Sleep ซึ่งเป็นหนังสือที่ยอดเยี่ยมที่สุดที่ผมได้อ่านในปีนี้ เชื่อว่าในอนาคตอันใกล้ คนจะเข้าใจเรื่องภัยของการนอนหลับไม่พอ เหมือนกับที่เราเข้าใจภัยของการสูบบุหรี่ในวันนี้ และวันนั้นการนอนน้อยจะไม่ใช่เรื่องที่เท่เรื่องคูลอีกต่อไป

การนั่งอยู่กับที่ก็เหมือนกัน แม้จะไม่ได้รู้สึกว่าเท่ แต่คนก็ไม่ได้เข้าใจเท่าที่ควรว่ามันมีผลเสียอะไรบ้าง จนเริ่มมีงานวิจัยและหนังสืออย่าง “นั่งนาน = ตายเร็ว” ของผศ.ดร.สันทนี เครือขอน ที่ออกมาเตือน และฝรั่งก็เริ่มมีคำพูดประมาณว่า “Sitting is the new smoking.”

ลองมาคิดดูดีๆ เราก็นั่งกันเยอะมากจริงๆ โดยเฉพาะคนที่ขับรถมาทำงาน นั่งรถเสร็จก็มานั่งที่โต๊ะทำงาน พักเที่ยงก็นั่งกินข้าวที่โต๊ะ จากนั้นก็กลับมานั่งที่โต๊ะทำงานต่อ ตอนเย็นขับรถกลับบ้าน ถึงบ้านก็นั่งทานอาหารที่โต๊ะ จากนั้นก็นั่งดูทีวี สุดท้ายเราอาจจะนั่งกันวันละ 16 ชั่วโมง ได้ยืนหรือเดินกันไม่ถึง 1 ชั่วโมงด้วยซ้ำ บรรพบุรุษของ Homo Sapiens ไม่ได้นั่งกันเยอะขนาดนี้แน่ๆ ดังนั้นสรีสระของมนุษย์จึงไม่ได้วิวัฒนาการมาเพื่อตอบโจทย์นี้

นอนน้อยไป นั่งมากไป

มาเพิ่มการนอน และลดการนั่งกันเถอะนะครับ

ก็แค่ยิ้มให้ตัวเองเบาๆ แล้วใช้ชีวิตของเราต่อไป

20191214b

เมื่อหลายปีที่แล้ว ผมติดตามงานเขียนของพระอาจารย์ท่านหนึ่งอย่างสม่ำเสมอ

ท่านมีชื่อว่าพระอาจารย์มิตซูโอะ เควสโก พระชาวญี่ปุ่นที่มาบวชอยู่ในเมืองไทย ก่อนที่ต่อมาจะลาสิกขาเพื่อแต่งงาน

คำสอนของพระอาจารย์มิตซูโอะนั้นใช้ภาษาที่เข้าใจง่าย ปฏิบัติตามได้จริง หนึ่งในคำสอนที่ผมชอบมากคือเวลาที่เรานั่งสมาธินั้น หากรู้ตัวว่าเรากำลังฟุ้งซ่าน ก็อย่าไปหงุดหงิด แค่ยิ้มน้อยๆ ให้ตัวเองแล้วกลับมาอยู่กับลมหายใจใหม่

ผมว่าการยิ้มให้ตัวเองเป็นศาสตร์ที่ลึกซึ้งและใช้ได้กับหลายสถานการณ์ในชีวิต

เพราะเมื่อใดที่เราพลาด เรามีแนวโน้มที่จะซ้ำเติมตัวเองให้รู้สึกแย่ยิ่งไปกว่าเดิม

แต่ถ้าเราระลึกได้ว่า ทุกคนก็พลาดได้ และเรากลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว หงุดหงิดคือเสียสุขภาพจิตฟรีๆ เราก็อาจเรียนรู้ที่จะมีเมตตากับตนเองมากขึ้น

พลาดไปแล้วก็ไม่เป็นไร ก็แค่ยิ้มให้ตัวเองเบาๆ แล้วใช้ชีวิตของเราต่อไปเท่านั้นเอง

ฟังคนที่ควรฟัง

20191211

เดี๋ยวนี้เราเชื่อสิ่งที่ส่งมาทางไลน์หรือสิ่งที่เห็นในเฟซบุ๊คกันอย่างง่ายดายเหลือเกิน

บ้างก็บอกว่าตนเป็นกูรู บ้างก็รู้มาจากเมืองนอก บ้างก็บอกต่อๆ กันมา

ฟังน่ะฟังได้ อ่านน่ะอ่านได้ แต่ก่อนจะเชื่อสาส์น เราควรดูคนส่งสาส์นด้วย

ถ้าเค้าบอกว่าจะสอนให้เรารวย เค้ารวยจริงมั้ย หรือแค่แต่งตัวดีมีรถสปอร์ต(ยืม)ขับ?

ถ้าเค้าบอกว่าตัวเองเป็น Life Coach แล้วชีวิตเค้าเองดีแล้วจริงๆ รึเปล่า?

ถ้าเค้าจะสอนให้เราทำ Online Marketing เพจที่เค้าเคยทำมีคนตามเท่าไหร่ มี engagement ดีแค่ไหน?

อาจเป็นเพราะเราขาดที่ยึดเหนี่ยวทางจิตใจ แถมอยากสำเร็จไวๆ จนลืมเช็คความน่าเชื่อถือ และกดสั่งซื้อโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง

ในโลกที่ทุกคนสามารถเข้าถึงข้อมูลมหาศาล คนที่จะได้เปรียบคือคนที่แยกแยะได้ว่าอันไหนคือของจริง และอันไหนคือของปลอมครับ

อย่าเป็นคนฉลาดที่ไม่อาจรักใคร

20191211

อย่าเป็นคนถูกที่ไม่ยอมให้อภัย

อย่าเป็นคนเก่งจนไม่เห็นหัวใคร

อย่าเป็นคนชนะที่แพ้อยู่ร่ำไป

อย่าเป็นคนฉลาดที่ไม่อาจรักใคร – พออ่านมาเยอะ ฟังมาเยอะ คิดมาเยอะ แล้วก็ชอบนึกว่าตัวเองฉลาด ไม่ยอมเชื่ออะไรง่ายๆ เห็นคนดีๆ หรือเรื่องดีๆ ก็ตั้งแง่ไว้ก่อน โปรดปรานทฤษฎีสมคบคิด ชอบมองคนอื่นว่าไร้เดียงสาหรือไม่ตั้งคำถาม สุดท้ายจึงได้เป็นคนฉลาดที่ไม่อาจรักหรือไว้ใจใครได้เลย

อย่าเป็นคนถูกที่ไม่ยอมให้อภัย – ถึงแม้ฝ่ายนั้นจะผิดจริงๆ เราก็ยกโทษให้เขาได้ ถึงแม้เราจะถูกเราก็ยังกล่าวขอโทษได้เพื่อเป็นการปลดล็อคทางความรู้สึก การถือโทษโกรธเคืองสุดท้ายแล้วมันทำร้ายใครมากที่สุดเราก็รู้อยู่แก่ใจ

อย่าเป็นคนเก่งจนไม่เห็นหัวใคร – พอคนเราประสบความสำเร็จก็จะนึกว่าเป็นเพราะความเก่งของตัวเองเพียงอย่างเดียว แต่จริงๆ แล้วมันคือเก่งบวกเฮง ถ้าเก่งแต่จังหวะไม่ดีก็อาจไม่รุ่ง เราเก่งวันนี้ เราอาจจะห่วยวันหน้าก็ได้ คนที่เราดูแคลนในวันนี้อาจกลายมาเป็นคนที่ให้คุณให้โทษกับเราก็ได้ อย่าให้ความถือดีของเราไปทำให้ใครเจ็บ สุภาษิตจีนท่านว่าไว้ มีเพื่อนร้อยคนน้อยเกินไป มีศัตรูหนึ่งคนมากเกินไปแล้ว

อย่าเป็นคนชนะที่แพ้อยู่ร่ำไป – เราอาจเถียงชนะแต่เราแพ้ในความสัมพันธ์ เราอาจชนะในที่ทำงานแต่แพ้เรื่องครอบครัว เราอาจชนะในเรื่องการเงินแต่แพ้เรื่องสุขภาพ เราอาจชนะศึกแต่แพ้สงคราม

แพ้บ้างก็ได้ จะได้ชนะในเรื่องที่สำคัญกว่าครับ

เกินดีกว่าขาด

20191210

แต่บางครั้งขาดก็ดีกว่าเกิน

ต้มมาม่า – ถ้าเติมเครื่องปรุงแล้วน้ำน้อยเกินไป ยังเติมน้ำเพิ่มได้ แต่ถ้าน้ำเยอะเกินไป มาม่าชามนั้นก็จะไม่อร่อยไปเลย

สั่งก๋วยเตี๋ยว – ถ้าใส่เครื่องปรุงน้อยเกินไปก็ยังเติมเพิ่มได้ ถ้าใส่เยอะเกินไปก็จะต้องกินก๋วยเตี๋ยวชามนั้นอย่างทรมาน

จองห้องจัดงานเลี้ยงปาร์ตี้ – ถ้าแจ้งที่นั่งไว้น้อยเกินไปยังขอเพิ่มจำนวนคนทีหลังได้ แต่ถ้าจองไว้เยอะเกินไป มาขอลดจำนวนคนทีหลังโรงแรมมักจะไม่ยอม

ต่อรองราคาเวลาซื้อของ – ถ้าเราเสนอราคาน้อยเกินไปเขาจะต่อให้สูงขึ้นเอง แต่ถ้าเราเสนอราคาสูงเกินไปตั้งแต่แรกก็เข้าทางเขาทันที

เกินดีกว่าขาด แต่บางครั้งขาดก็ดีกว่าเกิน

ขอให้เราประเมินให้ถูกว่าสถานการณ์ไหนควรขาด สถานการณ์ไหนควรเกินครับ

ดินสอทู่ๆ ทำให้คิดอะไรไม่ค่อยออก

20191208

โต๊ะรกๆ ทำให้วันทำงานดูสับสนวุ่นวาย

กระเป๋าตังค์ที่เต็มไปด้วยสลิปทำให้วิตกกังวลเรื่องการเงิน

ตู้ที่เต็มไปด้วยเสื้อผ้าทำให้รู้สึกว่าไม่มีเสื้อใส่

บางที “อาการ” ก็ใหญ่เกินกว่าต้นเหตุ

ปรับที่เหตุเพียงนิดเดียว ก็อาจช่วยคลี่คลายได้ไม่น้อยแล้วครับ

ดั่งดื่มน้ำทะเลดับกระหาย

20191205

อยากหายเหงาเลยเข้าทินเดอร์

อยากเป็นคนสำคัญเลยโพสต์สเตตัส

อยากมีเงินเลยเข้าสัมมนาพารวย

อยากถมที่ว่างในใจเลยช็อปของมาเต็มบ้าน

อยากได้ลาภยศจึงใช้ช่องทางมิชอบ

เหมือนจะได้มาแต่จริงๆ แล้วเสียไป

ดั่งดื่มน้ำทะเลดับกระหาย

ยิ่งดื่มมากเท่าไรยิ่งทุรนทุรายมากเท่านั้น